Verchineesd — Chinezen, eten en ondernemerschap in Nederland

Ze zitten overal. De Chinezen. Ik hoorde ze laatst in een Oud-Hollandsch pannenkoekhuisje struikelen over de stroop. Veel eerder namen ze al onze snackbars met patat-met en berenklauwen over. Hun integratie is voornamelijk commercieel gedreven. Willen wij Ku Lu Yuk, dan koken zij Ku Lu Yuk. Willen wij gouden draken aan het plafond, dan hangen ze gouden draken aan het plafond.

Vanwege onze Indo-origine zijn ze zo lief geweest om hier Babi Pangang op het menu te zetten en keurig mee te spelen alsof het een origineel Chinees recept is. Jarenlang, zonder morren. De lijstafel was al een Hollandse uitvinding, maar ook deze is liefdevol geadopteerd door de Chinezen.

Was het omdat de Smaakpolitie nooit welkom was in de vettige Chinese keuken? Hier werden kennelijk zieke katten gesmoord en onhygiënische honden gefrituurd door treurige hangchinezen waarvan het paspoort was versnipperd? Hoe dan ook: de Nederlander wilde een paar jaar geleden opeens geen nummers meer bestellen. Ze wilden zien wat in de pan ging. De Chinezen gingen zonder mokken massaal wokken. Zelfs onze Japanse toprestaurants worden tegenwoordig gerund door Chinezen. Willen wij sushi, dan maken ze sushi. De nieuwe generatie Chinesen start zelfs Franse kwaliteitsrestaurants.

Zelf woon ik ongeveer in Chinatown Den Haag. Een door de gemeente ondersteunde wijk waar helaas vooral restaurants van de oude stempel zitten. Mijn poes mag hier niet buitenspelen. De laatste maanden loop ik vaak door deze buurt en zie ik de ene na het andere ‘massage’-salon zijn deuren openen. Natuurlijk. De ene na de andere hoerenstraat moet dicht en de slimme Chinezen ruiken geld. Willen wij naar de hoeren, dan zorgen zij voor hoeren. Ik zie blozende studenten naar buiten sluipen en schichtig kijkende echtgenoten naar binnen wippen. Achter deze schaars geklede ‘Thaise’ stoeipoezen ruik ik Chinese bazen. Het begint met een massage, maar upselling leidt altijd tot een hoogtepunt voor beide partijen. Ik dacht dat deze massagesalons stiekem seks aanboden, maar ik lees nu pas dat deze salons gewoon een vergunning hebben voor het exploiteren van een seksinrichting. En dan ambtenaren en politie regelmatig op hoerensites sloeren om illegale prostitutie aan te pakken.

Niemand lijkt bang voor de Chinezen. Ze passen zich ook keurig aan aan de Nederlandse cultuur of verstoppen zich achter hun eigen Chinese muren. Ze schoppen geen problemen en houden elkaar scherp in de gaten. Dit is integratie zoals we die toch graag zien? Of worden we pas angstig als Chinezen ook de rest van ons bedrijfsleven overnemen? Of als Mandarijn verplicht wordt in het vakkenpakket? Ik heb wel respect voor die harde werkers. Denk dat ik vanavond maar eens een pannenkoek pekingeend bestel met happy ending.

Tags: Chinezen, massagesalons, prostitutie, restaurants

Dit bericht is geplaatst op Wednesday, September 9th, 2009 om 4:52 pm en is geplaats in categorie Uncategorized. U kunt reacties op dit bericht volgen met de RSS 2.0 feed. U kunt hier een reactie achterlaten.