Woorden ter geruststelling kunnen onbedoeld juist heel alarmerend werken. In een crisissituatie, zoals nu in de eurozone, is het dan ook verstandiger op cruciale momenten geen onnodige onrust en onzekerheid te veroorzaken.

De woorden van Eurocommissaris Kroes in de Volkskrant leidden vandaag dan ook tot veel reuring. Juist op het moment dat de onderhandelingen met Griekenland het moeilijkste punt hebben bereikt, komen er verschillende geluiden vanuit de Europese Commissie. Commissievoorzitter Barroso en verantwoordelijk Begrotingscommissaris Rehn verklaarden meteen dat er helemaal geen sprake is van een Grieks vertrek uit de eurozone. Minister-president Rutte viel Kroes echter bij, hoewel ook hij nog eens herhaalde dat het doel is om Griekenland binnenboord te houden.

Neelie Kroes is een overtuigd Europeaan, die persoonlijk al jaren fier en onvermoeibaar de Europese zaak bepleit. Het is dus niet aannemelijk dat ze daadwerkelijk speculeert op een Griekse exit uit de eurozone. Degenen die zich na lezing van haar woorden al verkneukelden, juichen te vroeg.

En dat is maar goed ook. Want een Grieks vertrek bagatelliseren is een riskant spel. Allereerst is het nog maar zeer de vraag of de financieel-economische gevolgen zo beperkt blijven als premier Rutte beweert. Het is de vraag of er dan ook andere landen uit de eurozone gaan vallen. En hoe serieus zal de wereld de euro nog nemen als reservemunt, als Europa er niet in slaagt de eigen landen binnenboord te houden?

Daarnaast gaan Rutte en Kroes volstrekt voorbij aan de bredere politieke impact. Als Griekenland uit de euro valt, tekent dat het failliet van de methode waarmee Europa in zestig jaar is opgebouwd tot het meest stabiele en welvarende continent ter wereld. Met de Europese soft power, overreden en overtuigen met vreedzame middelen en zachte dwang, zijn uit de economische en maatschappelijke puinhopen na twee wereldoorlogen en decennia van dictatuur in Oost- en Zuid-Europa, welvaart, vrede en een ongekende mate van vrijheid voortgekomen. Europa werd níet een succes doordat we alleen de allersterkste economieën en democratische staten lid lieten worden, maar juist door samenwerking en onderlinge verwevenheid. Precies zoals de founding fathers het bedoeld hadden. Als daar één land uitvalt, is de methode van Europese integratie uitgewerkt.

Het speculeren op een uitstap van Griekenland uit de eurozone heeft meer te maken met het kiezerspubliek in landen als Nederland, Duitsland of Finland dan met de daadwerkelijke problemen in Griekenland. In plaats van “geen man overboord”, de woorden van Kroes, zou ik liever zeggen: “Alle hens aan dek!”

—

Speaking, Silence and other noble metals

It is like the doctor telling you “this won’t hurt a bit”. Then you know you will be in serious pain.

Words meant to be reassuring, could have an unintentional alarming effect. In times of crisis, like the current crisis in the eurozone, it is advisable to avoid creating unnecessary turbulence and uncertainty at crucial moments.

The words of EU Commissioner Kroes in today’s Dutch newspaper De Volkskrant did not fail to cause a big stir. Just when negotiations inGreece were coming to a crunch point, contradictory statements are made from within the European Commission. Commission President Barroso and responsible Budget Commissioner Rehn rushed to declare that a Greek eurozone exit is out of the question. Dutch Prime Minister Rutte however, backed Kroes, although he too reiterated the explicit aim of keepingGreece in the eurozone.

Neelie Kroes is a convinced European, who for years has been making the case forEurope, proudly and tirelessly, from a deep personal commitment. It is not very likely that she is really speculating on a Greek eurozone exit. Those opponents of the common currency who took hope from Kroes’ words, cheered too soon.

Fortunately. Because downplaying a Greek eurozone exit is a risky game. First of all it remains to be seen if the financial and economic impact will be as limited as Prime Minister Rutte claims. It is an open question of other countries were to follow. And how much credibility will the Euro still have as a reserve currency, ifEuropefails to keep countries on board.

Furthermore, Rutte and Kroes completely ignore the wider political impact. If Greece were to leave the eurozone, that would mark the bankruptcy of the method that enabled us over the past 60 years to turn Europe into the most stable and prosperous continent in the world. Using soft power, persuasion and convincing with peaceful means and gentle pressure, from the social and economic ruins after two world wars and decades of totalitarian regimes in Southern and Eastern Europe, we created unparalleled prosperity, peace and freedom.Europewas not a success story because we only invited the strongest economies and democratic nations to join, but because of cooperation and interconnectedness. Exactly what the Founding Fathers had in mind. If one country is taken out, that means the method of European integration no longer works.

Speculating about a Greek eurozone exit has more to do with the mood of the electorate in countries like theNetherlands,GermanyorFinland, than with the reality on the ground inGreece. Instead of “no man overboard”, I would say: “all hands on deck!”

In de afgelopen weken is er dan ook een waaier aan initiatieven en acties op touw gezet om meer vrouwen in de EU Top Jobs te krijgen. Die krijgen veel bijval, maar ook veel kritiek. Een greep uit de reacties in mijn inbox van de afgelopen dagen: Kandidaten moeten worden geselecteerd op hun verdiensten, niet op sekse. Geen excuus-Truzen. Er is meer tijd nodig voor een mentaliteitsverandering. Vrouwen draaien pas (!) sinds twee generaties mee in de arbeidsmarkt. Veel vrouwen willen eigenlijk helemaal geen carrière maken. Het viel mij op dat veel van deze opmerkingen van jongeren kwamen en ook uit de progressieve hoek.

Theoretisch kan ik me in de meeste redeneringen wel vinden, maar de praktijk is helaas hardnekkiger. Het argument dat kwaliteitsvrouwen vanzelf door het glazen plafond dringen wordt al meteen gelogenstraft door de huidige situatie. Het is natuurlijk absolute onzin te beweren dat er op 500 miljoen Europese burgers maar drie vrouwen geschikt en bereid zijn. In de vorige Commissie waren er nog acht vrouwelijke Eurocommissarissen, dus drie is zelfs een achteruitgang. Degenen die stellen dat de lijst van kandidaten het resultaat is van selectie puur op kwaliteit, suggereren daarmee dat er kennelijk te weinig kwaliteit bij vrouwen zit (en ze gaan er dus ook van uit dat al die mannelijke kandidaten zonder uitzondering van het hoogste kaliber zijn, hetgeen ik waag te betwijfelen).

Dit alles is geen ‘vrouwenkwestie’. De laatste jaren waait er alom weer een stevig conservatieve wind. Door het schamele aantal vrouwelijke voordrachten geven de regeringen ook aan jonge vrouwen het signaal dat deze posten niet binnen hun bereik liggen, en dat politiek een mannenzaak is.

Het is toch eigenlijk te gek voor woorden dat we anno 2009 nog de straat op moeten voor zoiets vanzelfsprekends als een goede man/vrouw verhouding in het EU politiek leiderschap?! Het systeem van co-optatie binnen het old boysnetwork is na  drie decennia Tweede Feministische golf nog steeds springlevend. Er is dringend een breekijzer nodig om dit te doorbreken. Een quotum is een paardenmiddel, maar wellicht de enige methode om vooruitgang te boeken. Vijf jaar geleden was Neelie Kroes een ‘quotum-vrouw’, maar niemand zal het wagen haar capaciteiten in twijfel te trekken.

In de komende weken zal het Europees Parlement elke kandidaat-Eurocommissaris toetsen op de individuele kwaliteiten in openbare hoorzittingen. Maar we zullen ook het College van Eurocommissarissen als geheel beoordelen. En als er niet in elk geval een-derde vrouwen in zitten, moeten de Lidstaten hun huiswerk maar opnieuw gaan doen.