Posts Tagged ‘grondrechten’

Goulash en grondrechten

Dinsdag, 3 januari , 2012

In 1989 begon de val van het IJzeren Gordijn in Hongarije. In 2004 trad Hongarije als democratisch land toe tot de Europese Unie. Maar in 2012 wordt Hongarije met strakke hand geregeerd door Victor Orbán en zijn Fidesz partij. Met 53% van de stemmen verkreeg Fidesz een twee derde meerderheid in het parlement. Orbán gebruikte zijn supermeerderheid om er in slechts enkele weken een grondwetswijziging door te jassen, alsmede een aantal andere ingrijpende, vrijwel onomkeerbare “Kardinale wetten”, met volstrekte minachting voor de oppositie, minderheden, de Europese Unie, de Raad van Europa en de OESO, die allen hun zorg uitspraken over de autoritaire koers van Orbán’s regering.

Vorig jaar zorgde de nieuwe mediawet al voor grote ophef, en de centrum-linkse partijen in het Europees Parlement riepen de EU Commissie op om in te grijpen (alleen de Christen Democratische fractie stelde zich vierkant achter partijgenoot Orbán). Eurocommissaris Reding voor de Grondrechten liet zich niet zien, en uiteindelijk zorgde interventie van Commissaris Kroes nog voor een marginale verbetering.

Sindsdien zijn met nieuwe wetten en de nieuwe Grondwet de onafhankelijkheid van de centrale bank en het constitutioneel hof ingeperkt, is abortus volledig illegaal geworden, schrijft de Grondwet voor dat een huwelijk uitsluitend tussen man en vrouw is, verwijst de Grondwet naar Christelijke beginselen terwijl de nieuwe godsdienstwet met één pennenstreek niet alleen de erkenning van honderden religieuze en levensbeschouwelijke organisaties schrapt, maar ook hun bezittingen confisqueert.

Er zijn sterke parallellen met de eurozone. Zoals Griekenland de begrotingsregels kon overtreden, zo kan Hongarije de grondrechten en de rechtsstaat schenden. In beide gevallen gaat het om Europese regels en afspraken die niet worden nageleefd, maar waar de andere Lidstaten liever wegkijken dan dat ze ingrijpen door de EU moeten dulden. Zoals Griekenland de noodzaak van meer Europa in de eurozone aantoonde, zo legt Hongarije de noodzaak voor een sterker Europa bloot op het gebied van de grondrechten.

Maar voor het voortbestaan van de Europese Unie is het cruciaal dat de grondrechten net zo hard zijn als de gemeenschappelijke munt. Voor een volwaardige politieke unie moet niet alleen het Stabiliteitspact keihard worden nageleefd, maar ook het EU Handvest van de Grondrechten.

De EU Commissaris van de Grondrechten en het EU Agentschap voor de Grondrechten moeten echte Grondrechtenwaakhonden worden, in plaats van de huidige schoothondjes. Landen moeten niet alleen bij EU toetreding voldoen aan de criteria van een vitale democratie en rechtsstaat, maar ook als ze eenmaal EU lid zijn. Het EU Verdrag voorziet in schorsing van een Lidstaat die niet meer aan de criteria voldoet, maar de andere Lidstaten zullen uit eigenbelang nooit instemmen met het inzetten van zo’n zwaar wapen.

Want vandaag maken we ons zorgen om Hongarije, maar overal in Europa steekt een gure, autoritaire wind op. In vrijwel alle EU lidstaten worden in meer of mindere mate de grondrechten geschonden, de burgervrijheden ingeperkt en de rechtsstaat ondermijnd. De Nederlandse en Britse regering zagen intussen ijverig aan de stoelpoten van het bastion van de mensenrechten en democratie, het Hof voor de Rechten van de Mens in Straatsburg.

Europa wordt op de proef gesteld. Hongarije is de testcase voor Europa als gemeenschap van waarden. Nu moet Europa tonen dat ze pal staat voor de democratie, de rechtsstaat en de grondrechten.

Gele en rode kaarten bij schending EU Grondrechten

Zaterdag, 10 juli , 2010

Wie zich niet aan de regels houdt, krijgt straf. Dat is een algemeen aanvaard principe, zowel in het voetbal alsook binnen de EU. Bij illegale staatssteun, milieudelicten, kartels en andere overtredingen van EU wetgeving treedt de Commissie ferm op, legt miljardenboetes op of stapt naar de rechter om Lidstaten en bedrijven in het gareel te krijgen.

Maar als het gaat om grondrechten, kijkt de Commissie timide de andere kant op. De EU heeft een heel arsenaal aan regels en wetten betreffende de democratische spelregels en de grondrechten. Maar die regels worden soms door de Lidstaten met de voeten getreden. Homohaat van staatswege, bemoeienis van de politiek met de media, wettelijke beknotting van de persvrijheid, zonder proces terugsturen van asielzoekers, het opleggen van een staatsgodsdienst ten koste van andere levenbeschouwelijke en religieuze groepen, of het op grote schaal meewerken aan illegale ontvoeringen en uitlevering aan martelende regimes door de CIA: voorbeelden te over van kwesties waar EU ingrijpen en sancties volstrekt op hun plaats zouden zijn.

De Europese Commissie voert als reden vaak het slappe argument aan dat ze onvoldoende bevoegdheden en middelen heeft. Dat is flauwekul. De Commissie heeft voldoende handvaten om deze zaken daadkrachtig aan te pakken, zoals de EU Verdragen en het EU Handvest van de Grondrechten, anti-discriminatie richtlijnen, richtlijnen voor mediaconcentraties, enzovoort. De EU gaat zelfs toetreden tot het EVRM (Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens).

In een uiterst geval is er de mogelijkheid tot schorsing voorzien in het EU Verdrag. Na de episode Haider en de boycot van Oostenrijk werd een artikel in het Verdrag opgenomen (1), waarmee Lidstaten kunnen worden geschorst bij ernstige en systematische schendingen van de democratische spelregels en de grondrechten. Sinds Haider heb ik nog wel radicalere opvattingen gehoord. Een situatie als in Italië geeft wel degelijk aanleiding om heel serieus na te denken over sancties, en de anti-homowet in Litouwen moet door de Commissie voor de rechter worden aangevochten.

Het argument dat de Grondrechten geen EU aangelegenheid zijn, en dat de Commissie onvoldoende bevoegdheden heeft, houdt dus geen steek. In andere gevallen (gekke koeien ziekte, eurozone crisis) blijkt dat de EU ook met een heel dunne of zelfs afwezige rechtsgrondslag wel degelijk kan handelen, als de politieke wil er maar is.

Dat geldt overigens evenzeer voor het Europees Parlement zelf. Te vaak blokkeren de twee grote fracties van christen-democraten en socialisten debatten over misstanden binnen de EU Lidstaten. Te vaak lopen ze met een grote boog om gevoelige kwesties heen, terwijl we er als de kippen bij zijn om landen buiten de EU te kapittelen over democratie en mensenrechten.

Van kandidaat Lidstaten eisen we – terecht – dat ze aan de hoogste normen voldoen. Maar EU Lidstaten die op geen stukken na die normen halen, worden met rust gelaten, volgens de methode Herenakkoord-met-non-interventiebeginsel (de Lidstaten houden elkaar de hand boven het hoofd). De Europese Commissie is de laatste jaren danig verzwakt, en durft niet tegen de Lidstaten op te treden. Maar als we van Europa echt een gemeenschap van waarden willen maken, en ons moreel gezag in de wereld willen herstellen, dan moeten we serieus werk gaan maken van het naleven van de grondrechten.

Wie de democratische spelregels en de Grondrechten schendt, moet op het strafbankje!

  1: zie http://www.europa-nu.nl/id/vh25de3ygpxe/artikel_7_schorsing_rechten_lidstaat

 

A giant leap voor de Europese Grondrechten

Vrijdag, 18 september , 2009

In de eerste Straatsburgzitting van het nieuw gekozen Europees Parlement zijn bijna terloops twee enorme stappen vooruit genomen voor de Europese Grondrechten. Daarmee heeft het Europees Parlement voor de periode 2009-2014 de toon gezet. In deze week heeft het nieuwe Parlement duidelijk te kennen gegeven dat de Grondrechten wel degelijk een Europese aangelegenheid zijn, en dat nationale staten niet het recht hebben onbekommerd de Grondrechten te schenden onder het voorwendsel van subsidiariteit.Ten eerste komt er voor het eerst een Eurocommissaris voor de Grondrechten. Hiermee heeft de herbenoemde Voorzitter van de Europese Commissie Barroso de eis ingewilligd van de Europese Liberalen (ALDE). (Ik heb daar zelf hard op aangedrongen, en ben dus ook wel trots en blij dat het er nu echt van gaat komen). Op dit moment zijn diverse Eurocommissarissen verantwoordelijk voor de Grondrechten, en daarmee dus eigenlijk niemand. Het creëren van een zelfstandige portefeuille Grondrechten is een erkenning van het groeiende belang van de grondrechten als Europees thema. In de komende maanden wordt bekend wie de kandidaat Eurocommissaris zal zijn voor deze portefeuille. Hij/zij zal vervolgens in een hoorzitting in het Parlement aan de tand worden gevoeld. Ik hoop op een soort Neelie Kroes voor de Grondrechten, iemand die zich echt hard maakt en optreedt als waakhond voor de Grondrechten.

Daarnaast heeft het Parlement vandaag een resolutie aangenomen waarin de homofobe Litouwse wet voor de “bescherming van kinderen” scherp wordt veroordeeld. Nu hebben we wel vaker resoluties aangenomen waarin homohaat wordt veroordeeld. Het bijzondere aan dit geval is dat er impliciet wordt erkend dat het naleven van de Grondrechten wel degelijk een EU zaak zijn. In het debat over de resolutie kwam er fel verzet vanuit conservatieve hoek. Zij voeren het argument van subsidiariteit aan: de EU heeft zich niet met nationaal beleid te bemoeien. Maar met het aannemen van deze resolutie stelt het Europees Parlement klip en klaar dat de EU wel degelijk moet toezien op de naleving van de Grondrechten in de Lidstaten. Het geeft daarmee steun aan Eurocommissaris Barrot, die met enige omhaal te verstaan gaf dat de Europese Commissie zal ingrijpen als deze wet van kracht wordt (hij zei het minder rechtstreeks, maar voor de goede verstaander van Eurospeak was het glashelder).

In één week zijn de grondrechten hoog op de politieke agenda gezet, en ondubbelzinnig verklaard tot verantwoordelijkheid van Europa. De anti-homowet in Litouwen is een beetje de lakmoesproef voor Europa: blijft de Europese gemeenschap van waarden een abstract begrip in plechtige politieke verklaringen, of wordt het Europa van gemeenschappelijke waarden een realiteit en waakt Europa actief over het naleven van die waarden? Het lijkt erop dat een eerste bescheiden stap is gezet op weg naar een daadwerkelijk Europa van gedeelde waarden.