Ik heb net een interview met Hans van Mierlo door Pauw en Witteman teruggekeken. In dit interview komen zoveel elementen terug die van Mierlo zo’n bijzonder persoon maakte. En waarom hij ook voor mij een bron van inspiratie was en is. Zijn authentieke zorg over onze democratie, over het creëren van tegenmacht en het afleggen van verantwoording over macht. Van Mierlo spreekt over de ernst van een oorlog en alle gevolgen daarvan. De manier waarop Van Mierlo zijn woorden kiest en je meeneemt in zijn redenering maakt dat hij zelf navolgbaar is. Hij legt zijn visie niet op maar hij geeft je de mogelijkheid om in te stappen.
Nog twee filmpjes: het beroemde verkiezingsfilmpje uit 1966 en de documentaire “Wat ik nog te schrijven droom” van Hans fels en Edmond Hofland. Hierin komt mooi na voren hoe actueel de “ongerustheid” van Van Mierlo nog steeds is.