Portret van een anonieme reiziger

De dagen tussen Kerst en nieuwjaar lenen zich uitstekend om nu eindelijk eens al die vermaledijde administratieve klusjes aan te pakken. Ik stroopte mijn spreekwoordelijke mouwen eens lekker op en kroop achter de laptop, met iPhone, iPad en vaste telefoon binnen handbereik evenals mijn bankpasjes, chippasjes en aanverwante plastic kaartjes. Het eerste klusje leverde al wat ergernissen op. Waarom moet ik bij het aanvragen van een nieuwe credit card -heel erg nodig vanwege de iTunes store- ook gegevens omtrent burgerlijke staat invullen? Het keuzemenu bestaat uit: gehuwd/samenwonend, alleenstaand of gescheiden. Wat gaat het de bank aan hoe ik woon als ik gewoon in mijn eigen onderhoud kan voorzien? Dat was ergernis nummer één.

De volgende ergernis volgde direct hierna: mijn anonieme OV-chipkaart verloopt op 1-1-2012. Tijd voor online verlenging dacht ik nog, naïef wellicht. Maar helaas, het technocratische systeem dat zich OV-chipkaart noemt liet mij van de ene in de andere verbazing vallen.

Verlengen bleek niet mogelijk, je moet als anonieme kaartbezitter voor 7,50 een nieuwe kaart kopen bij een winkel in de buurt. Maar daarmee was mijn verbazing nog niet compleet:
Omdat ik mijn anonieme kaart ook geactiveerd heb voor NS reizen loop ik  -net als vele andere reizigers- huisbankier voor de NS te spelen: met talloze achteloze NS reizigers vormen wij tezamen een soort microkrediet verschaffers voor de NS. Immers, om te kunnen reizen op saldo moet je standaard beschikken over tenminste twintig euro saldo op je chip, door de NS eufemistisch “instaptarief” genoemd. Ook voor een ritje van 2 euro moet je dus over 20 euro saldo beschikken. Wat de NS doen met het door NS reizigers beheerde kapitaal laat zich slechts raden.

Die minimaal twintig euro op mijn kaart moet dus terug. En dat kan niet online noch bij een OV-chipkaart oplaadpunt. Had ik achteraf gezien moeten weten, het heet immers niet voor niets oplaadpunt en niet restitutiepunt. De vraagbaak van de klantenservice van OV-chipkaart.nl zette mij alras op het juiste spoor:
De vraag Mijn anonieme OV-chipkaart is verlopen. Wat moet ik doen?  wordt keurig beantwoord met :
Antwoord: Koop een nieuwe OV-chipkaart

Maar hoe krijg ik dan mijn geld terug? Ook daarvoor bood de vraagbaak een kant en klaar antwoord:
Beëindiging verlopen kaart: Stuur uw verlopen kaart op met dit formulier (pdf) en vraag uw saldo terug.

Bedenkelijk trok ik mijn wenkbrauwen op, ik moet dus een pdf downloaden en mijn kaart met saldo opsturen. En als die kaart nooit aankomt? Dat was mijn eerste zorg. Maar daarmee waren we nog niet klaar. Het formulier voor de restitutie van een anonieme OV-chipkaart wil namelijk allereerst de gegevens van de kaarthouder waarmee de anonimiteit van de kaarthouder direct opgeheven wordt. Vervolgens staat er onderaan het door mij geprinte formulier een kader met de volgende dik gedrukte tekst:

Plak hier uw OV-chipkaart
En daarboven in kleinere lettertjes:
“Verwijder de sticker en druk de kaart stevig vast op het zelfklevende deel. Gebruik geen nietjes, plakband of paperclips”

Dus moet ik mijn anonieme kaart die minstens 20 euro waard is voorzien van mijn persoonlijke gegevens vastgeplakt op een niet zelfklevend deel zonder nietjes, plakband of paperclips  in een enveloppe doen met postzegel want geen antwoordnummer. Ik ben het spoor in ieder geval bijster en weet nu opeens waarom ik geen bankier ben geworden.