Het is reces, mijn eerste echte reces sinds ik raadslid ben, op een weekje meivakantie na. De papieren en elektronische postbussen lopen nu nog maar heel langzaam vol, als ze al vol lopen. En lange zomeravonden thuis, ook dat is weer een heel nieuwe ervaring na al die avonden fractievergaderingen, Zaanstad beraden en Raadsvergaderingen. Zeeën van tijd dus om van alles te doen waar ik al heel lang niet meer aan toekwam. Maar ook tijd om af te kicken, op te ruimen, te reflecteren en mijn proefschrift over markttoezichthouders weer op te pakken. Heerlijk rustig, om nu ongestoord weer in mijn boeken te duiken en weer even echt het diepe in te gaan. Of de diepte. Ook hier achter mijn bureau blijft het stil, een enkel mailtje druppelt binnen, slechts af en toe gaat de telefoon. We gaan als D66 fractie schriftelijke vragen stellen aan het college, ja dat gaat natuurlijk gewoon door.
De jongste kinderen zitten op de crèche, die de hele zomer open blijft en de oudste gaat afwisselend naar voetbalkamp en naar de naschoolse opvang. Althans, de eerste twee weken.
En ook ik ga op kamp, volgende week start de D66 summer school, waar we ons verder gaan bekwamen in de fijne kneepjes van het raadswerk, zoals de instrumenten van de raad nog beter leren gebruiken maar ook gaan we begrotingen echt leren lezen.
Uiteraard gaan we ook nog met het hele gezin op vakantie. En als we weer terug zijn, dan heb ik natuurlijk nog steeds zeeën van tijd om verder te gaan aan mijn proefschrift, te lezen, te schrijven, te bloggen. Of niet? De tijd vliegt. Ik moet de kinderen nu al weer gaan halen, maar voor de zekerheid eerst nog even dit reces-blogje posten, voordat ik omkom in deze zee van tijd.
Tags: D66, Kinderen, Kinderopvang, Reces, Zaanstad