Hoewel het eigenlijk al veel te veel tijd heeft gekost, wil ik u het volgende niet onthouden. Donderdag heeft de gemeenteraad op verzoek van Martin Stoelinga een uur zitten praten over een brief die de fractievoorzitters naar de minister van Binnenlandse Zaken hadden gestuurd.

In de brief vragen ze de minister om raad: wat te doen met raadsleden die initiatiefnemers van een referendum in de eigen gemeente financieel steunen? Raadsleden mogen immers niet betrokken zijn bij procedures tegen de gemeente. Martin Stoelinga liet daarop in het AD optekenen dat de burgemeester tegen de minister heeft gelogen, omdat iedereen uit de brief zou kunnen opmaken dat het om hem gaat.

Welnu. Ten eerste waren het de fractievoorzitters die de brief stuurden. Ten tweede werden in de brief helemaal geen namen genoemd. En ten derde bleek tijdens het debat dat Stoelinga wel degelijk financiële steun heeft toegezegd. Hij had de rekening al liggen, maar nog niet betaald. Want dan kon hij mooi de burgemeester voor leugenaar uitmaken.

Goed. Oordeelt u verder zelf. En helpt u mij met de volgende vraag: is dit hilarisch, of is dit treurig? Dan ga ik me intussen weer met nuttige dingen bezighouden.

Aad Meuleman van Stadsbelangen stelt dat de gedragscode van de gemeenteraad de prullenbak in kan. Lees hier zijn verhaal en mijn reactie daarop. Eerder al heb ook ik gesteld dat een gedragscode die alleen wordt nageleefd door degenen die hem erkennen, en niet wordt nageleefd door degenen die hem niet erkennen, weinig zin heeft. Mijn stelling is en blijft dat de raadsleden die hem regelmatig overtreden maar met een voorstel voor een gedragscode moeten komen die we allemaal kunnen onderschrijven. Ik heb ze daartoe expliciet uitgenodigd, maar helaas: geen reactie.

Ouders die hun kinderen steeds streng toespreken maar nooit ergens consequenties aan verbinden, kunnen dat toespreken net zo goed nalaten. Maar de politiek heeft ook een belangrijke voorbeeldfunctie, en wij zullen wangedrag daarom publiekelijk blijven veroordelen. Met de term ‘wangedrag’ bedoelen we niet zomaar alles wat ons niet aanstaat; hier heb ik al eens opgeschreven wat wat mij betreft echt te ver gaat. Verder wou ik me vooral bezighouden met inhoudelijke dingen. Dus niet zoals afgelopen raadsvergadering voor driekwart met onszelf bezig zijn.

De Delftse SP gaf afgelopen Algemene Beschouwingen ronduit toe dat een zieke met miljoenen op de bank van haar gratis met de RegioTaxi moet kunnen. Een interessante politieke stellingname! Maar welk probleem lossen we er eigenlijk mee op? De zieke wordt er niet beter door, en de armen worden er niet rijker van.

Sterker nog: een minder nuttige besteding van belastinggeld is amper denkbaar. Dat zieken gevoelens van medelijden oproepen en ook politici gevoelens hebben is nog wel te snappen, maar waarom socialisten een miljonair graag belastinggeld geven ontgaat me werkelijk.

Ik zou denken dat een partij als de SP vooraan staat bij bijvoorbeeld het afschaffen van de roze strippenkaart en het leggen van lasten op de schouders van de welbedeelde babyboomers. Maar tot mijn verbazing is meestal het tegendeel het geval. Pluspunt is dat er in elk geval wat te kiezen valt in Delft.

De afgelopen jaren stegen de lokale lasten in Delft volgens een wat ingewikkelde berekeningsmethode met geregeld meer dan de inflatie. De VVD heeft dit al die jaren als collegepartij, zij het soms morrend, altijd geaccepteerd. Eigenlijk wilde het rechtse smaldeel van de coalitie steeds gewoon stijging met het inflatiepercentage zoals berekend door het CBS. Het nieuwe college zonder diezelfde VVD doet dat nu. Maar de VVD is niet tevreden.

De afgelopen jaren steeg het aantal ambtenaren in Delft gestaag. Delft wilde op veel terreinen voorop lopen. De VVD heeft dit al die jaren als collegepartij, zij het soms morrend, altijd geaccepteerd. Eigenlijk wilde het rechtse smaldeel van de coalitie een slankere overheid. Het nieuwe college zonder diezelfde VVD regelt dat nu; door keuzes te maken kan de gemeente met zo’n 10% inkrimpen. Maar de VVD is niet tevreden.

Dit college doet wat de VVD jarenlang beloofde, onder invloed van vooral de crisis en de groei van D66. De VVD stelde afgelopen week heel gemakkelijk nog lagere lasten en lagere bezuinigingen voor, door extra geld uit het klimaatfonds te halen en er vooral nog maar eens een uit de lucht gegrepen 5% extra personeel uit te gooien. Onversneden rechtse oppositietaal, drie vragen oproept over wat de partij de vorige 8 jaar heeft gedaan.

Onder de kop ‘Beheer Abtswoudsebos onbeheersbaar?’ vroeg onze fractie zich kort voor het zomerreces af hoe het kan dat in het Abtswoudsebos ten zuiden van Tanthof bijvoorbeeld een gesloopt bankje in anderhalf jaar niet vervangen wordt. We vroegen wethouder Bolten om dit voor 1 juli op te lossen en ziedaar: kort voor 1 juli verschenen overal mooie nieuwe bankjes.

Hufterproof deze keer, want vastgeklonken aan een betonnen plaat met grind als afdekking. Helaas was dat nodig ook: sommige vandalen leken er een sport van te maken het recreatieplezier van veel Delftenaren te verpesten door bankjes los te wrikken en vervolgens zo scheef te zetten dat je er amper meer op kan zitten, of zelfs in de sloot te donderen. Waar het vervolgens eindeloos bleef liggen.

Bepaald geen zero tolerance. Daar kun je de gemeente op aankijken, maar strikt handhaven in zo’n rustig gebied is natuurlijk ondoenlijk – we zetten de politie liever elders in. Sommigen lijken daar gebruik van te maken door bijvoorbeeld – hoe stoer – een boiler midden in de natuur in duizend stukken uiteen te slopen. Hoe lang zwerft dat nog rond? Wie ruimt dat op en hoeveel werk is dat wel niet? Ronduit asociaal gedrag.

De overheid kan niet alles. Dure gedragscampagnes als ‘Met hetzelfde gemak gooi je het in de afvalbak’ hebben weinig zin als enkelingen er juist moeite in willen steken rotzooi te trappen. Het is weer eens een kleine groep die het voor de rest verpest. Een schoon park is ieders eigen verantwoordelijkheid. En elkaar aanspreken op verkeerd gedrag zou helpen; er zijn immers veel meer recreanten dan agenten. Een ‘handhaver’ is wat mij betreft niet automatisch een agent.

Of het beheer van het Abtswoudsebos op orde is, hangt dus niet alleen van de gemeente af. Maar die – of eigenlijk: het recreatieschap – doet intussen wel weer haar best met nieuwe bankjes en gerepareerde bruggen. En, om dit bericht toch maar vrolijk af te sluiten: het langverwachte fietspad langs het spoor naar Schiedam is eindelijk bijna doorgetrokken.

Media en politici besteedden nog maar weinig aandacht het kabinetsbesluit het spoor tussen Rijswijk en Delft-Zuid viersporig te willen maken. Zou dat met de verkiezingen te maken hebben, of met het feit dat je eerst een flink rapport moest doorwroeten om erachter te komen welke maatregelen er nu precies op de rol staan?

Hoe dan ook, voor Delft betekent het naar alle waarschijnlijkheid vier treinsporen in de spoortunnel en verder tot en met station Delft-Zuid. Daardoor moet het mogelijk worden 8 intercity’s (inclusief HSL-shuttles) en 6 sprinters per uur te laten rijden tussen Den Haag en Rotterdam.

Daardoor komen onze ambities ten aanzien van het openbaar vervoer dichterbij, en wordt de geplande ontwikkeling Delft-Zuid tot werk- en woonlocatie (project ‘Stedenbaan‘) verder gestimuleerd. Het Programma Hoogfrequent Spoor (PHS) draagt daarmee bij aan belangrijke doelen ten aanzien van klimaatverandering, bereikbaarheid, leefbaarheid en landschap.

Dat is nogal wat, en vandaar dat zelfs asfaltpartij VVD het PHS in haar verkiezingsprogramma had staan. Het alsnog schrappen door het nieuwe kabinet lijkt daarmee onwaarschijnlijk, maar het demissionare kabinet houdt zelf al wel een slag om de arm. In het kader van de bezuinigingen (brede heroverwegingen) zou de viersporigheid bij Delft nog kunnen afvallen.

Omgekeerd zouden aanbestedingsmeevallers weer ruimte bieden om de ambitie verder op te schroeven. Wellicht dat het doortrekken van de vier sporen naar Schiedam dan dichterbij komt. Dat maakt het eerder geplande station Schiedam Kethel kansrijker en zorgt voor een robuuster systeem – een argument dat bij de A4 ook wordt gebruikt.

Wat mij betreft bekijkt het nieuwe kabinet of dit doortrekken uiteindelijk niet veel meer oplevert dan veel andere infraprojecten. Niet door enkel kosten-batenanalyses, maar door ook eens normen te stellen voor spoorverkeer zoals dat ook voor wegverkeer is gedaan.

Kortom een interessant dossier dat…. wordt vervolgd.