De Delftse SP gaf afgelopen Algemene Beschouwingen ronduit toe dat een zieke met miljoenen op de bank van haar gratis met de RegioTaxi moet kunnen. Een interessante politieke stellingname! Maar welk probleem lossen we er eigenlijk mee op? De zieke wordt er niet beter door, en de armen worden er niet rijker van.

Sterker nog: een minder nuttige besteding van belastinggeld is amper denkbaar. Dat zieken gevoelens van medelijden oproepen en ook politici gevoelens hebben is nog wel te snappen, maar waarom socialisten een miljonair graag belastinggeld geven ontgaat me werkelijk.

Ik zou denken dat een partij als de SP vooraan staat bij bijvoorbeeld het afschaffen van de roze strippenkaart en het leggen van lasten op de schouders van de welbedeelde babyboomers. Maar tot mijn verbazing is meestal het tegendeel het geval. Pluspunt is dat er in elk geval wat te kiezen valt in Delft.

De afgelopen jaren stegen de lokale lasten in Delft volgens een wat ingewikkelde berekeningsmethode met geregeld meer dan de inflatie. De VVD heeft dit al die jaren als collegepartij, zij het soms morrend, altijd geaccepteerd. Eigenlijk wilde het rechtse smaldeel van de coalitie steeds gewoon stijging met het inflatiepercentage zoals berekend door het CBS. Het nieuwe college zonder diezelfde VVD doet dat nu. Maar de VVD is niet tevreden.

De afgelopen jaren steeg het aantal ambtenaren in Delft gestaag. Delft wilde op veel terreinen voorop lopen. De VVD heeft dit al die jaren als collegepartij, zij het soms morrend, altijd geaccepteerd. Eigenlijk wilde het rechtse smaldeel van de coalitie een slankere overheid. Het nieuwe college zonder diezelfde VVD regelt dat nu; door keuzes te maken kan de gemeente met zo’n 10% inkrimpen. Maar de VVD is niet tevreden.

Dit college doet wat de VVD jarenlang beloofde, onder invloed van vooral de crisis en de groei van D66. De VVD stelde afgelopen week heel gemakkelijk nog lagere lasten en lagere bezuinigingen voor, door extra geld uit het klimaatfonds te halen en er vooral nog maar eens een uit de lucht gegrepen 5% extra personeel uit te gooien. Onversneden rechtse oppositietaal, drie vragen oproept over wat de partij de vorige 8 jaar heeft gedaan.

Onder de kop ‘Beheer Abtswoudsebos onbeheersbaar?’ vroeg onze fractie zich kort voor het zomerreces af hoe het kan dat in het Abtswoudsebos ten zuiden van Tanthof bijvoorbeeld een gesloopt bankje in anderhalf jaar niet vervangen wordt. We vroegen wethouder Bolten om dit voor 1 juli op te lossen en ziedaar: kort voor 1 juli verschenen overal mooie nieuwe bankjes.

Hufterproof deze keer, want vastgeklonken aan een betonnen plaat met grind als afdekking. Helaas was dat nodig ook: sommige vandalen leken er een sport van te maken het recreatieplezier van veel Delftenaren te verpesten door bankjes los te wrikken en vervolgens zo scheef te zetten dat je er amper meer op kan zitten, of zelfs in de sloot te donderen. Waar het vervolgens eindeloos bleef liggen.

Bepaald geen zero tolerance. Daar kun je de gemeente op aankijken, maar strikt handhaven in zo’n rustig gebied is natuurlijk ondoenlijk – we zetten de politie liever elders in. Sommigen lijken daar gebruik van te maken door bijvoorbeeld – hoe stoer – een boiler midden in de natuur in duizend stukken uiteen te slopen. Hoe lang zwerft dat nog rond? Wie ruimt dat op en hoeveel werk is dat wel niet? Ronduit asociaal gedrag.

De overheid kan niet alles. Dure gedragscampagnes als ‘Met hetzelfde gemak gooi je het in de afvalbak’ hebben weinig zin als enkelingen er juist moeite in willen steken rotzooi te trappen. Het is weer eens een kleine groep die het voor de rest verpest. Een schoon park is ieders eigen verantwoordelijkheid. En elkaar aanspreken op verkeerd gedrag zou helpen; er zijn immers veel meer recreanten dan agenten. Een ‘handhaver’ is wat mij betreft niet automatisch een agent.

Of het beheer van het Abtswoudsebos op orde is, hangt dus niet alleen van de gemeente af. Maar die – of eigenlijk: het recreatieschap – doet intussen wel weer haar best met nieuwe bankjes en gerepareerde bruggen. En, om dit bericht toch maar vrolijk af te sluiten: het langverwachte fietspad langs het spoor naar Schiedam is eindelijk bijna doorgetrokken.

Media en politici besteedden nog maar weinig aandacht het kabinetsbesluit het spoor tussen Rijswijk en Delft-Zuid viersporig te willen maken. Zou dat met de verkiezingen te maken hebben, of met het feit dat je eerst een flink rapport moest doorwroeten om erachter te komen welke maatregelen er nu precies op de rol staan?

Hoe dan ook, voor Delft betekent het naar alle waarschijnlijkheid vier treinsporen in de spoortunnel en verder tot en met station Delft-Zuid. Daardoor moet het mogelijk worden 8 intercity’s (inclusief HSL-shuttles) en 6 sprinters per uur te laten rijden tussen Den Haag en Rotterdam.

Daardoor komen onze ambities ten aanzien van het openbaar vervoer dichterbij, en wordt de geplande ontwikkeling Delft-Zuid tot werk- en woonlocatie (project ‘Stedenbaan‘) verder gestimuleerd. Het Programma Hoogfrequent Spoor (PHS) draagt daarmee bij aan belangrijke doelen ten aanzien van klimaatverandering, bereikbaarheid, leefbaarheid en landschap.

Dat is nogal wat, en vandaar dat zelfs asfaltpartij VVD het PHS in haar verkiezingsprogramma had staan. Het alsnog schrappen door het nieuwe kabinet lijkt daarmee onwaarschijnlijk, maar het demissionare kabinet houdt zelf al wel een slag om de arm. In het kader van de bezuinigingen (brede heroverwegingen) zou de viersporigheid bij Delft nog kunnen afvallen.

Omgekeerd zouden aanbestedingsmeevallers weer ruimte bieden om de ambitie verder op te schroeven. Wellicht dat het doortrekken van de vier sporen naar Schiedam dan dichterbij komt. Dat maakt het eerder geplande station Schiedam Kethel kansrijker en zorgt voor een robuuster systeem – een argument dat bij de A4 ook wordt gebruikt.

Wat mij betreft bekijkt het nieuwe kabinet of dit doortrekken uiteindelijk niet veel meer oplevert dan veel andere infraprojecten. Niet door enkel kosten-batenanalyses, maar door ook eens normen te stellen voor spoorverkeer zoals dat ook voor wegverkeer is gedaan.

Kortom een interessant dossier dat…. wordt vervolgd.

Er is morgen echt iets te kiezen. Doormodderen kan niet meer. Rechts zien we de VVD die met een niet-sociaal, niet-duurzaam en niet-internationaal programma aanschurkt tegen de PVV. Links zien we een PvdA die lonkt naar de conservatieve SP.
 
D66 wil geen ruk naar rechts of links. Wij kiezen voor Paars. In ons Paars realiseert rechts de door haar gewenste solide financiën en links het ontzien van kwetsbaren. Terwijl we echt gaan investeren in onderwijs, zorgen voor schone energie en eindelijk werken en wonen hervormen.

Dat is wat D66 wil: een hervormend midden. Daadkrachtig. Sociaal én liberaal. Groen én financieel solide. Alleen een sterk D66 kan de motor zijn van zo’n Paars kabinet dat Nederland echt in beweging brengt.

“Het is gelukt!” riep Hans van Mierlo na onze landelijke verkiezingsoverwinning in 1994. De 24 Kamerzetels die de kiezer ons toebedeelde zorgden voor een politieke aardverschuiving en het begin van meerdere kabinetten zonder het CDA. Staat zo’n historische verandering ons nu weer te wachten?

De woorden van Hans van Mierlo gonzen deze dagen door mijn hoofd. Omdat mijn partij het opeens zonder de steun van zijn charismatische oprichter moet doen. En vooral omdat we in Delft belangrijke doelen hebben bereikt. Doelen die na het magere behoud van onze ene zetel in 2006 nog ver weg leken.

Inmiddels ligt er een Delfts coalitieakkoord met een duidelijke D66-handtekening, dat inzet op een beter communicerend en slanker gemeentelijk apparaat, dat belangrijke doelen op het gebied van onderwijs en milieu ook in krappe tijden overeind houdt en dat de aandacht verlegt van beleid maken naar uitvoeren.

Ondertekening van het coalitieakkoord door de fractievoorzitters

Er zit een degelijke D66-wethouder op de posten financiën, communicatie, dienstverlening, organisatie, jeugd en onderwijs. Die deel uitmaakt van een nieuw college dat het vertrouwen inboezemt goed te gaan samenwerken de komende vier jaar, en het akkoord niet alleen in het hoofd maar ook in het hart te hebben.

Er is een nieuwe D66-fractie, met zes raadsleden en twee commissieleden, die klaar staan om dit college te blijven stimuleren en controleren.

De selectie en opleiding van nieuwe kandidaten, het schrijven van het nieuwe verkiezingsprogramma, de campagne en de formatie vormden een rijdende trein die met de raadsvergadering van donderdag een belangrijke halte heeft bereikt. Nogmaals dank aan iedereen die daar aan heeft bijgedragen. Het is gelukt!

De meeste Delftse stemmers stemden gisteren D66 – een spectaculaire overwinning waar we enorm trots op en blij mee zijn! Hierbij wil ik alle kiezers en campagnevoerders hartelijk bedanken.

Vannacht om 3:30 uur hingen de eerste ‘bedankt’-posters tot mijn eigen verbazing al in de stad; alweer een teken dat D66 er helemaal klaar voor is.

Van alle kanten stromen felicitaties en succeswensen binnen. Van Delftenaren met wie we de afgelopen tijd veel contact hebben gehad, van vrienden en familieleden, van voorgangers uit 1974 die inmiddels aan de andere kant van het land wonen…

Vrijdag, direct na de bekendmaking van de definitieve uitslag, komt de nieuwe fractie bijeen om het vervolg te bespreken en de rollen te verdelen. Alle kandidaten zijn de afgelopen maanden goed voorbereid, en staan te springen om aan de slag te gaan.

Donderdag krijg ik naar verwachting vijf gelijkgestemde collega’s naast mij in de gemeenteraad. Elke D66-stemmer heeft dat mede mogelijk gemaakt. Wat een mooie dag.