De stemmingsuitslagen van de begrotingsbehandeling in de Stadskrant wijst uit dat coalitie en oppositie samenwerken op basis van de inhoud, en zo hoort het ook.
Aad Meuleman van Stadsbelangen beklaagde zich vorig jaar november publiekelijk over het feit dat geen van zijn voorstellen werd aangenomen tijdens de begrotingsbehandeling in de gemeenteraad. “De coalitie had de rijen, zoals vanouds, gesloten. De oppositie werd geen succes gegund,” zo stelde hij op zijn website.
Hoe menselijk: de oorzaak van gebrek aan succes werd bij de ander gezocht. D66 heeft altijd gesteld voorstellen te beoordelen op kwaliteit en niet op afkomst, net zoals alle werkgevers met sollicitanten zouden moeten doen. “Het ligt aan uw voorstellen,” was onze reactie dan ook. De begroting was op een goede manier Anders dan voor de verkiezingen, en geen wonder: er zit een Ander college.
Veel van Meulemans voorstellen raakten de basis van de visie van de coalitie op de stad: meer vertrouwen op de eigen kracht van mensen en organisaties, niet meer alles zelf willen doen en niet terugdeinzen voor pijnlijke bezuinigingen.
Inmiddels is de begrotingsbehandeling van 2011 ook alweer achter de rug, en het prijzenswaardige overzicht van aangenomen moties en amendementen in de Stadskrant laat een interessant beeld zien.
Alle aangenomen amendementen waren ingediend door oppositiepartijen dan wel een gelegenheidscombinatie van coalitie- en oppositiepartijen. Van de 12 aangenomen moties waren er 4 afkomstig van een combinatie van oppositie- en coalitiepartijen en kwam er 1 van uitsluitend oppositiepartijen. De coalitie zat ook niet stil: de overige 7 kwamen van 1, 2 of 3 coalitiepartijen. En de mening van het college blijkt geen wet voor de coalitie: twee keer werd een door B&W ontraden voorstel toch gesteund.
Kortom een zeer gemengd beeld. Coalitie en oppositie werken samen op basis van de inhoud, en de raad neemt een zelfstandige houding aan. En zo hoort het ook. Er was, is en en blijft wel degelijk ruimte voor oppositiepartijen.



