“Het is gelukt!” riep Hans van Mierlo na onze landelijke verkiezingsoverwinning in 1994. De 24 Kamerzetels die de kiezer ons toebedeelde zorgden voor een politieke aardverschuiving en het begin van meerdere kabinetten zonder het CDA. Staat zo’n historische verandering ons nu weer te wachten?
De woorden van Hans van Mierlo gonzen deze dagen door mijn hoofd. Omdat mijn partij het opeens zonder de steun van zijn charismatische oprichter moet doen. En vooral omdat we in Delft belangrijke doelen hebben bereikt. Doelen die na het magere behoud van onze ene zetel in 2006 nog ver weg leken.
Inmiddels ligt er een Delfts coalitieakkoord met een duidelijke D66-handtekening, dat inzet op een beter communicerend en slanker gemeentelijk apparaat, dat belangrijke doelen op het gebied van onderwijs en milieu ook in krappe tijden overeind houdt en dat de aandacht verlegt van beleid maken naar uitvoeren.
Ondertekening van het coalitieakkoord door de fractievoorzitters
Er zit een degelijke D66-wethouder op de posten financiën, communicatie, dienstverlening, organisatie, jeugd en onderwijs. Die deel uitmaakt van een nieuw college dat het vertrouwen inboezemt goed te gaan samenwerken de komende vier jaar, en het akkoord niet alleen in het hoofd maar ook in het hart te hebben.
Er is een nieuwe D66-fractie, met zes raadsleden en twee commissieleden, die klaar staan om dit college te blijven stimuleren en controleren.
De selectie en opleiding van nieuwe kandidaten, het schrijven van het nieuwe verkiezingsprogramma, de campagne en de formatie vormden een rijdende trein die met de raadsvergadering van donderdag een belangrijke halte heeft bereikt. Nogmaals dank aan iedereen die daar aan heeft bijgedragen. Het is gelukt!