Zo, weer eens afgereisd naar Rotterdam. Wilde graag de tentoonstelling zien van Edward Hopper,  hij die de Amerikaanse schilderkunst een nieuwe impuls en nieuw elan heeft gegeven. Hij wist de Amerikanen vlijmscherp neer te zetten, zo in de jaren ’30, platteland en stad.

Dus, daar stuiterde ik de Kunsthal in , wat al knap is op zich want dat gebouw in ongeveer het meest publieksonvriendelijke openbare gebouw wat ik ooit heb gezien.

Druk, iedereen op zoek naar ‘Hopper and His Time’. Tja, bijzonder veel ‘and His Time’ en jawel hoor, er hangen ook nog 8 Hoppers. Het was even zoeken maar goed. Voelde me beetje bekocht. Wellicht teveel verwend door de tentoonstellingen in Den Haag?

Mooie Hoppers,  maar als je daarmee adverteert en er zo weinig hangen…..

Afijn, toen bleef er wel lekker veel tijd over om de Witte de Withstraat af te struinen…

Een doos op zn zij is t toneel, daarin 3 vrouwen/zussen op stoelen, en 1 man als levend schilderij aan de wand geplakt.

De oudste 2 zussen hebben  in de disco (new electric ballroom) jaren geleden gezoend met een man, de grote versierder in blauw pak met vetkuif. Deze zussenstrijd betekende dat zij verder geen relatie hebben gehad en nu al jaren als kluizenaars wonen.

Door alle 3 de zussen werd eigenlijk dezelfde tekst gezegd, die steeds opnieuw een heel andere betekenis kreeg. Dat was fraai.  Het gaf het verhaal steeds een andere twist.

Uiteindelijk blijft een beeld over wat behoorlijk absurdistisch is. Na afloop vroegen we ons af wat we nu eigenlijk gezien hadden? Blijkbaar tere meisjeszieltjes die verscheurd werden door een knul met vetkuif in blauw pak…. Ik moet zeggen dat ik een prima avond had, maar dat geluid hoorde ik niet overal!

Ronald Raaymakers is zo’n echte Haagse schilder. Werkt en woont al 60 jaar in het Haagje, en is ondertussen een van de weinige schilders die nog kan overleven in deze crisis.

Nu kennen we hem al jaren. Toen we het restaurant nog uitbaatten kwam hij altijd bij ons eten als er weer een schilderij verkocht was. En dat gebeurde gelukkig met een zekere regelmaat.

Afgelopen voorjaar heeft hij een schitterend doek voor ons geschilderd, voor mijn verjaardag. Dat hangt nu ook in Pulchri, als onderdeel van zijn overzichtstentoonstelling.

Tot 10 december te zien: doen hoor en als t lukt: koop wat van hem….

www.ronaldraaijmakers.nl

Als donateur van het NMF (Nationaal Muziekinstrumenten Fonds) worden wij  uitgenodigd voor het jaarlijkse NMF concert. Ditmaal in de net opgeknapte Philharmonie. Wat een mooie zaal! Oud en nieuw zijn hier prima verenigd.

Concert werd  gegeven door die musici die met een instrument van het NMF een prijs hebben gewonnen dit jaar. Hun instrumenten krijgt de NMF of in bruikleen of worden aangekocht mbv donaties of schenkingen, dan wel bijdragen uit fondsen. Zo kunnen beginnende, veelbelovende musici prachtige stukken spelen en doorgroeien. Ook een janine Jansen speelt op een instrument van het NMF, en destijds is ons buurmeisje, Frederique Saeijs, ook doorgebroken met een NMF-instrument.

Deze avond hoorden we zowel een cello, viool als bv een strijkstok van het fonds. Wist niet dat ‘slechts’ de strijkstok zoveel kon betekenen.

Mooi, werd fijn gespeeld en was een geslaagde avond.

Oh ja, nog een extra tip. Ga eens eten in www.kloosterkeuken.nl, een restaurant in oud klooster centrum Haarlem waar met leermeesters en leerlingen wordt gekookt en geserveerd. Maar dit gaat tegen sterren niveau aan! En die schitterende eetzaal (de oude keuken), bezoekje waard!

Wij zagen haar optreden in de Regentes, als Carmen. Een mooie dame, met volle stem en gemoedelijk Vlaams accent. Toen al zei ze dat ze ging touren met haar eigen show, et voila, daar zaten we dus weer!

Evi verteld over haar jeugd in Israel en haar reis daar nu weer heen. Hoe de dingen veranderd waren en hoe het land in haar herinnering was. De geuren en geluiden waren er nog, maar er was nu ook een muur en veel meer scheiding. De ´trip down memory lane´ was een mooie, en Evi zingt prachtig.  Prachtig, wat soms door merg en been ging. Ontroerend, herkenbare tocht terug naar je geboortehuis.

De kick-off van de samenwerking tussen Alba en Theater de Regentes was gelijk de opening van het Ketelhuis in het theater.

Ketelhuis is nu prachtig opgeknapt en opgesierd met een fraaie uitvoering van Carmen.

Jong en enthousiast werd er gespeeld en gezongen: een aanrader!

Een opvoering in de ambassade van Irak is een uitdaging, maar gelukt! Een stuk over Hugo de Groot, waarbij de aloude problemen nog ongeveer hetzelfde blijken.

Asielzoekers in alle soorten en maten; volkeren vervolgd door anderen; individuen die menen voor eigen rechter te mogen spelen en onnozelen die nietsziend overal doorheen banjeren.

En ja, dat is eeuwenoud leed in een modern jasje.

Dat dat in de ambassade kon is wel bijzonder fraai. Het geeft eea een bijzonder tintje. Dat mocht ook wel, want het was af en toe lastig de tekst bij te houden. De slaloms die kwamen waren verassend!

Toch is en blijft Drang een gezelschap wat ons blijft verassen en spannende stukken op fraaie plekken opvoert.

Komt niet vaak voor dat Diligentia half vol is, nou t was zo ver! Terwijl Jochen eigelijk heel goed was. t Begon op n manier die niet veel beloofde, maar opeens sloeg zn houding om en had hij de zaal te pakken.

Hij begon vanuit n positie als underdog, onzeker type. Tja, dat herken je wel maar kan erg lang duren. Knap van cabaret om dat net zolang te laten duren dat t gaat wringen. En dan knal, de knop om!
Het was een korte, krachtige voorstelling. Eerlijk gezegd, geen verpletterende indruk, maar wel prettige avond gehad!

Waren in Zwolle, even centrum in , en kwamen op wandeling langs de Fundatie, het mooise museum van Zwolle. Zondag was gratis museumbezoek, dus hup, naar binnen. Herman Gordijn. Dat is zo fraai. Hoe hij zelfde afbeeldingen door de jaren heen opnieuw gebruikt. Van ets tot olieverf. Volgens de Fundatie is de 3 Gratien de topper. Gebaseerd op de 3 van Rubens, nu 3 dikke heren.
Is inderdaad heel goed, maar de varkens in de Leidsestraat vond ik ook bijzonder.

Fraai!

Het Esscher museum was aan een opknapbeurt toe. Dus ging t 2 weken op slot en is de parterre en 1e etage opnieuw geschilderd en de vloer/parket weer mooi gemaakt. Een hele klus, weet ik omdat D. daar werkte… Affijn, opening zaterdag. Mooi geworden, met betere kleuren als voorheen, eindelijk het dure parket weer zichtbaar en in iedere kamer referenties aan de oude inrichting van het paleisje toen het door de koninginnen werd gebruikt.

Gauw door naar Malieveld voor Beatstad.Kwamen tijden Alain Clark binnen, dat klonk al lekker. Later nog Stereo, van Velzen en Keane. Mn v Velzen beviel me prima, alhoewel de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik daar (VIP podium) vnl heb rondgelopen om met jan en alleman te praten en kletsen….
Maar t was een feestje!