Afgelopen zaterdag een mooie onderbreking van alle onderhandelings-geweld: een bezoek van de zusterclub van onze Jonge Democraten uit Italie. Er was een behoorlijke groep Italianen (die gezellig Engels spraken met heerlijk Italiaans accent), en JD-ers uit het hele land.
Ze hadden al een en ander van Den Haag gezien, maar een bezoek aan de Raadszaal was een topper! Samen de beveiliging het episch centrum van ons politieke hart betreden. Iedereen schoot gelijk op de mooie stoelen, en voor mij de taak een verhaal te houden uit de losse pols over lokale politiek. En, uiteraard, over de lokale verkiezingen en hoe zo iets dan verder gaat. Snel bleek al uit de discussie dat er veel verschillen zijn tussen lokaal in nederland en lokaal in italie, al is het maar vanwege het feit dat in italie veel meer mensen dankzij anderen op een politieke positie zitten. En daar dus van alles aan verschuldigd zijn, ‘clientilisme’. Dat, gecombineerd met de hopeloze toestand van de financien op lokale niveaus, gaf een wat somber beeld van Italie. Goed dat daar altijd de zon schijnt!
Vol goede moed vertrokken ze daarna richting Vredespaleis, afwisselende stad hebben we toch…
