Wat een rare avond! Vanavond werd de nieuwe Haage gemeenteraad geinstalleerd. Dat was in ieder geval een aparte ervaring. Met onze D66-insteek om een open democratie te willen bewerkstelligen is het bevreemdend om met zoveel beveiliging een raadsvergadering bij te wonen. Een vergadering waar de nieuwe raad inclusief de PVV en Geert Wilders geimstalleerd werden. Dit feit betekent dat er veel obstakels moeten worden opgeworpen om de democratie dichter bij de burger te brengen, veel veiligheid is -helaas- nodig.
Na deze installatie volgde een receptie. Maar gelijk daarna kwam het bericht dat Hans van Mierlo is overleden.
Ontzetting en ongeloof. Het is altijd zo dat je niet verwacht dat een icoon kan overlijden, en zeker niet iemand als Hans van Mierlo die mijn inspirator was. Hij was degene die mij lid van D66 maakte. Zijn bevlogenheid, gecombineerd met zijn heerlijke timbre en overtuigingskracht maakte mij een echte D66-er. Door hem kreeg ik de inspiratie om te werken aan meer betrokkenheid van de Haagse burgers, want dat is volgens mij de manier om de politiek dichter bij de burger te krijgen.
Ja, een vreemde avond. Eerst blijdschap over de grote D66 fractie (6 fractieleden) en dan groot verdriet. Wat nu? Doorgaan, omdat ik nog steeds in zijn D66 overtuiging geloof; omdat ik er in geloof dat wij duidelijk kunnen maken hoe de democratie en de stad Den Haag Anders kunnen worden ingevuld en uitgevoerd.
Daarom draag ik de komende periode nu al op aan hem, aan Hans van Mierlo…
