Rob in’t Veld (GroenLinks) reageert in het Leiderdorps Weekblad van week 17 op de wens van Frans Brocken dat Rob wel eens de volgende aftredende fractievoorzitter zou kunnen zijn. Nergens op gebaseerd dat idee maar dat zien we wel vaker.
In politieke kringen ging het verhaal al langer dat Frans een column in de zin had over de twee afgetreden fractievoorzitters, Arnold Staal (BBL) vanwege privé omstandigheden en Ed Grootaarts (D66) omdat hij dat al voor de verkiezingen had aangekondigd.
Met name dat laatste maakte het wat lastig voor Frans. Zijn plan was namelijk om er kiezersbedrog van te maken en dat ging nu niet.
Maar hoe zit het eigenlijk. Als mensen zoals Arnold Staal, Rob in’t Veld en Ino Cooimans lijsttrekker zijn van onze partijen dan heeft dat toch nooit automatisch consequenties voor onze functies daarna. Wij verbinden ons, binnen het mogelijke, raadslid te worden en ons best te doen.
En waarom beste Frans zijn Arnold, Rob en ik weer aan de beurt? Lijsttrekker Ino Cooijmans is na de verkiezingen geen moment fractievoorzitter geweest.

Met twee maten meten?

Ed Grootaarts.

Henk Huigen, burger uit Leiderdorp, maakt het begin april bont.
Hij schrijft een boze ingezonden brief in het Leiderdorps Weekblad. De strekking is dat het in het verleden nog wel eens de vraag was of de politici wel stonden voor een zelfstandig Leiderdorp. Los van Leiden met haar, ik citeer: “zigzaggend gemeentebestuur”.
Gelukkig gaat dat nu beter. In het coalitieakkoord is de zelfstandigheid uitgangspunt. Maar toch.
Brocken suggereert nog wel eens dat er allerlei bedreigingen zijn van de Leiderdorpse onafhankelijkheid. Hij vindt dat Leiderdorp beter moet luisteren naar de Leidse buren omdat het anders wel eens mis kan gaan.
En nou schijnt wethouder van der Eng zo maar ingegaan te zijn op een vraag of het nieuwe gemeentehuis eventueel ook voor iets anders dan gemeentehuis gebruikt kan worden. Schande.

Henk Huigen maakt hier twee fouten.

De eerste is om Michiel van der Eng niet helemaal te citeren én niet te geloven. De eerste woorden van de wethouder waren: “Leiderdorp verliest zijn zelfstandigheid niet”. Kijk dat mis ik nou in het verhaal van Huigen. Dat is hem nota bene ook in een telefoongesprek verteld. Kennelijk kwam dat slecht uit want er moest een punt gemaakt worden.

Tweede probleem is het punt zelf. Je behoudt de zelfstandigheid van Leiderdorp niet door discussies er over te verbieden. In tegendeel door een denkverbod uit te vaardigen ga je de argumenten missen op het moment dat je ze nodig hebt.

En tenslotte ook maar wat wankelmoedigheid van mijn kant. Leiderdorp zelfstandig is nu nog steeds een prima idee. Ik ben in de gemeenteraad gekozen om de belangen van de Leiderdorpers en Leiderdorp te dienen. Dat betekent ook dat ik open sta voor goede argumenten. Ik ben bereid mijn mening te toetsen en, Henk Huigen, mijn mening te geven voor een betere als dat in het belang is van Leiderdorp en haar bewoners. Het bewaren van de gemeentelijke zelfstandigheid is geen doel op zich maar moet onze inwoners dienen.

Ed Grootaarts

Een tijd geleden was er in de gemeenteraad een inspreekster. Marijke heette ze en ze was te lang van stof. Bovendien had iedereen al tijdens eerdere gelegenheden uitgebreid kennis kunnen nemen van haar standpunten.
Er gelden in onze commissie- en raadsvergaderingen voorschriften voor wie inspreekt. Kort door de bocht: mag je maximaal vier minuten spreken. Dat is één getypt A4-tje.

Marijke werd tot de orde geroepen. Over de toon waarop dat gebeurde kan ik niet oordelen want ik was er niet bij. Wel weet ik dat ze vooraf goed was voorgelicht over haar spreektijd én dat haar echtgenoot heel erg boos is geworden.

3 november 2010 waren er algemene beschouwingen in de gemeenteraad. Alleen tijdens die vergaderingen gelden spreektijden voor de gemeenteraadsleden en de leden van et college van Burgemeester en wethouders.
Na de begrotingsbehandelingen, tijdens een informeel samenzijn kreeg ik een prijs van de burgemeester: ik had mij aan de tijd gehouden. Alle andere fractievoorzitters gingen er overheen. de een met enkele minuten, Olaf McDaniel (PvdA), welsprekend als altijd, verdubbelde zijn spreektijd.
De vier wethouders bezwoeren ons ongevraagd dat ze heel erg binnen de tijd zouden blijven. Michiel van der Eng deed dat en de rest samen ook. Met dank aan de burgemeester want die zei niets.

Analyse van de teksten levert op dat er niets is gezegd wat niet binnen de tijd had gekund.

Toen ik er een opmerking over maakte werd er hartelijk gelachen: “die Ed toch, dat doen we toch nooit!”

Maar wel onze burgers kapittelen als ze inspreken?

Ed Grootaarts.

Een blitse entree in de raad maakte ze. Caroline Tax is het jongste lid van de raad en stootte via voorkeurstemmen fractievoorzitter Nico van Jaarsveld van zijn troon. Binnen het CDA hebben sommigen daar gemengde gevoelens over.
Caroline niet. De eerste raadsvergadering trok ze alle belangstelling naar zich toe door vragen te stellen over veilig zwemmen in de Hofvijver. Daar hangen vervelende jongeren om heen en die gooien kapotte bierflesjes in het water en daar trappen de kleintjes dan weer in.

De raad reageerde verbaasd, verbouwereerd, bagatelliserend en verward en het college deed daar ijverig aan mee. U kent de antwoorden wel: de politie heeft geen tijd, andere prioriteiten, je mag daar helemaal niet zwemmen.
“Wat moeten we daar nou mee?” moeten er veel gedacht hebben. De oplossing: bordjes neerzetten, misschien weer eens schoonmaken en een VVD raadslid had de ware oplossing: “de ouders zijn verantwoordelijk; die moeten beter opvoeden.”
Nee daar waren de moeders van de kinderen met glas in de voetjes mee geholpen.

Hangen is jeugdcultuur wordt mij vaak verzekerd en dan hoor ik iets terug te zeggen in de trant van “oh ja, sorry vergeten”. Want daarmee is alles verklaard. Daarom worden delen van de Houtkamp gesloten omdat er zo vernield wordt, is het goed dat groepjes zich daar gaan inzuipen voor ze uitgaan en zijn er plannen voor een JOP II in de Houtkamp voor jonge automobilisten die graag bij hun auto hangen waar ze dan de geluidsinstallatie op vol zetten. Jeugdcultuur u begrijpt wel.

Na Koninginnedag en 5 mei verschenen er ingezonden brieven in het Leiderdorps Weekblad over te veel geluid uit Brasserie de Houtkamp en over heel lang doorgaan met feesten. Volgens Burgemeester Zonnevylle moet dat kunnen, eens per jaar.

Er is een parallel tussen de vraag van Caroline Tax en de briefschrijver van dit voorjaar. Het gaat allemaal over misplaatste tolerantie, onverschilligheid en strafbaar gedrag. Je bezatten in het openbaar mag niet. Het is niet leuk als je vervolgens de omgeving vernielt en bierflessen kapot gooit.
Uit onderzoek blijkt dat Leiderdorpse jeugdgroepen meer dan elders een criminele ondertoon hebben.
Veel Leiderdorpse JOP’s liggen geisoleerd en er is geen sociale controle.
Veel jeugdgroepen radicaliseren in criminele groepen.
Uit contacten met middelbare scholieren blijkt dat zij zich verre houden van onze JOP’s: verkeerd volk.

De klacht over Brasserie Park is niet onderzocht: mocht men wel zoveel lawaai produceren en zo lang doorgaan? Ik ga daar volgend jaar preventief op letten.

Met het badinerend afdoen van klachten red je het een tijd, maar je laat het probleem doorwoekeren. Burgers voelen zich daardoor onveilig en onbegrepen. Ze beseffen dat het bestuur niet luistert. En de problematiek zeurt door.

Daartegen helpen geen stichtelijke nieuwjaarstoespraken. Niet het flauw afdoen van klachten. Niet een jong raadslid op haar plaats zetten.
Daarvoor moet je beleid maken. Integraal veiligheidsbeleid. Daarin hoort de gemeente de regie te nemen.
Het huidige veiligheidsbeleidplan is in 2009 afgelopen. Voor vernieuwing is niet meer dan een theoretische aanzet bekend.

Caroline had wel een punt.

Ed Grootaarts.

Het viel me van de week op hoe zuur het commentaar in het Leiderdorps Weekblad was op de coalitievorming.

U weet het: als je het niet bevalt dan weeg je iemands product misprijzend en zegt:” haastwerk, oppervlakkig, mis visie”.
Als je dat leest weet je dat iemand inhoudelijk niets op je aan te merken heeft maar gefrustreerd is. Zo is de column over het coalitieakkoord in het LW.

Het valt ook niet mee als je van jongs af aan op een sterk en regerend CDA hebt gewed.
In Leiderdorp was het CDA ook nog eens een gelukkig huwelijk aangegaan met de PvdA en naar believen verleende dit duo coalitiegunsten aan andere partijen.
Op een hinderlijke onderbreking na, nota bene veroorzaakt door die D66 mensen,  was de wereld decennia lang duidelijk en mooi.

En dan opeens heeft de kiezer het helemaal gehad. Ze zien hun dorp verstenen in een niet eerder vertoond tempo, ze worden kwaad aangekeken als ze willen meepraten en wat er nog aan groen is wordt gesloopt.
Natuurlijk kan je dat relativeren maar de ingezonden brief in het LW van afgelopen week van de heer of mevrouw Elzenga spreekt in dit opzicht boekdelen. Mensen snappen niet waarom voor het inmiddels vierde achtereenvolgende jaar zo rigoureus gekapt moet worden in de Houtkamp. Kan dat niet wat geleidelijker? Waarom moet iedere nieuwbouw voorafgegaan worden door bomenkap? Vaak zonder vergunningen en op het verkeerde tijdstip?
Maar ik loop weg van het onderwerp.

De kiezer heeft het gehad en wijst de politiek een nieuwe weg en dat leidt tot een historisch feit: Het CDA zit vermoedelijk voor het eerst in haar bestaan niet in het college en ook voor de PvdA is het een tamelijk unieke ervaring.

Voor zover we kunnen nagaan reageert het CDA zoals het hoort: “de kiezer heeft gesproken en we accepteren dat”. Bij de PvdA ligt de acceptatie, gelet op de ruim veertig vragen naar de bekende weg over het coalitieakkoord, op een wat lager niveau.

Paars heeft in Leiderdorp een andere inhoud: dat is regeren zonder CDA en PvdA aan het roer. Is dat erg? Natuurlijk niet. Behalve ideologie is voor de democratie het wisselen van de macht, het vervangbaar zijn van de poppetjes, een essentiële voorwaarde.

CDA en PvdA zullen er aan moeten wennen. De een gaat constructief een het werk, wie weet met het oog op de toekomst en de ander destructief en met een gepassioneerde frustratie. We hebben dat eerder gezien.
Erg? Nee maar niet effectief dat laatste.

Een historische gebeurtenis dat wel. Wat je moet afwachten is hoe de achterbannen, de steunpilaren er mee omgaan.

Zie mijn eerste zin.

Ed Grootaarts