Een enerverende week.

De afgelopen week is op z’n minst enerverend te noemen. 3 Commissievergaderingen en een inspraakavond over de Havendreef. Zeker in de commissievergadering waar het haalbaarheidsonderzoek van de Vomar supermarkt aan de orde kwam, was het afgeladen. De insprekers waren stuk voor stuk goed voorbereid en hun argumenten zullen worden meegenomen bij het onderzoek waarvan het voorstel de komende tijd wordt voorbereid. Ook deze week een stand van zaken discussie met het College over de voortgang van het collegeakkoord en de wijze van samenwerking. Eigenlijk zijn we redelijk content over de wijze waarop het nu gaat en de onderlinge samenwerking. Maar we realiseren ons goed dat er geen plaats is voor zelfgenoegzaamheid. Daarnaast deze week de reguliere overleggen met de afdeling, met externen en regionale overleggen met collega wethouders. Donderdag een nieuwjaarsreceptie op het Provinciehuis. Deze week werd afgesloten met een werkbezoek dat was georganiseerd voor Raadsleden aan De Meerlanden.
Omdat vorige week in het Haarlems Dagblad een artikel over de OV taxi en de problematiek rondom de aanbesteding heeft gestaan, was dit voor mij een aanleiding om mijn blog/column ditmaal aan het fenomeen aanbestedingen te besteden.

Complexe processen
De afgelopen jaren is het aanbesteden en uitbesteden van activiteiten door de overheid sterk in zwang gekomen. Het buiten de deur zetten van activiteiten en diensten heeft veel voordelen. Bovendien willen we graag met elkaar het beste product tegen de beste prijs. Ook willen we concurrentie bevorderen zodat de innovatieve kracht van organisaties niet indut. Ze moeten elkaar scherp houden. Marktwerking heet dat. En inderdaad er zijn heel veel goede voorbeelden waar aanbesteding de marktwerking heeft bevorderd waardoor het product uiteindelijk is verbeterd tegen soms zelfs lagere kosten. Er is de afgelopen jaren veel bespaard en gemeenten hebben veel meer zicht gekregen op de werkelijk te maken kosten. Niets mis mee dus.

Maar in sommige gevallen is het maar de vraag of de dienst of service zich leent voor marktwerking. Dan doet zich de vraag voor of dit voor alle partijen wel de beste aanpak is. Zeker wanneer bedrijven in een situatie terecht komen waarbij de werkzaamheden arbeidsintensief zijn en er veel medewerkers in het geding zijn, is het maar de vraag of het altijd goed is en goed gaat. Voorbeelden waarop ik doel zijn onder andere huishoudelijke hulp en het vervoer voor ouderen en gehandicapten de zogenaamde OV taxi’s. Maar het geld in meer of mindere mate ook voor de hulpmiddelen die in het kader van de Wmo worden verstrekt.

Waar zit ‘m volgens mij dan het probleem? Ik zal het proberen uit te leggen. Vaak gaat het bij aanbesteden om de aanbesteding van het werkzaamheden of diensten. Hierop schrijven bedrijven in. Er wordt door de overheid, bijvoorbeeld een gemeente, een “bestek” gemaakt. Wat willen we hebben voor diensten? Daaraan worden vaak voorwaarden gekoppeld: het mag maximaal dit of dat kosten; tegen een bepaald serviceniveau, medewerkers van een bepaalde kwaliteit, het moet tussen die en die tijd worden uitgevoerd; het moet bijvoorbeeld in samenwerking met Paswerk etc. Vaak zit er ook een conditie aan vast dat het personeel van de vorige aanbieder moet worden overgenomen. Kortom er is wel sprake van “marktwerking” maar wel onder heel wat condities. Veel aanbestedingen zijn voor de duur van 4 jaar. Aanbestedingstrajecten zijn vaak arbeidsintensief en duren lang. Omdat het steeds complexer wordt, gaan veel gemeenten ertoe over om deskundigheid van buiten in te huren.

Neveneffecten
De neveneffecten die aan deze manier van werken vastzitten, kunnen talrijk zijn. Neem bijvoorbeeld het aanbieden onder de werkelijke kostprijs. Dit lijkt wellicht handig voor de vragen (overheid) maar wanneer de aanbieder in problemen komt en niet meer kan leveren, moeten we maar afwachten of er andere aanbieders zijn die wel willen leveren (tegen dezelfde prijs). Die zelfde prijs is belangrijk omdat er anders weer een nieuwe aanbesteding moe plaatsvinden anders krijg je problemen met de Europese wet en regelgeving. In het verleden hebben veel thuiszorginstellingen te lage offertes geboden en er zijn dan ook veel van deze instellingen in de problemen gekomen. Inmiddels wordt door de overheid in veel gevallen een bodem ingebouwd. Je mag geen diensten leveren onder de kostprijs. Maar dan nog is er geen zekerheid dat het goed gaat. Er zullen nog steeds instellingen zijn die te laag begroten. Wanneer dat tijdens de rit uitkomt zitten de afnemers van de diensten (de burgers die de diensten krijgen en de overheid) met de gebakken peren.

Voor medewerkers van de instellingen kan het ook vervelend zijn. Iedere keer van de één naar de andere werkgever. Daarbij kan ook aan de orde zijn dat er loonoffers worden gevraagd. Loonoffers in een sector waar de lonen toch al niet heel erg hoog zijn.

Nog vervelender wordt het wanneer de nieuwe aanbieder ervan uitgaat dat het overgrote deel van het personeel overgaat van de oude naar de nieuwe werkgever. Zoals in het geval van de OV taxi. Sinds 1 januari jl. hebben we in de regio een nieuwe aanbieder de BIOS-groep, maar een groot deel van het Connexxion personeel dat wel had toegezegd te zullen overgaan, ging uiteindelijk niet over. Gevolg, te weinig chauffeurs om de bussen te rijden. Wat weer lange wachttijden en veel klachten tot gevolg had. Inmiddels heeft de BIOS groep uit het hele land chauffeurs opgetrommeld en probeert men alles weer volgens de aanbieding te laten verlopen. Geeft de BIOS groep even de tijd om erin te komen. Maar laat weten of het goed of fout gaat. Het feit dat chauffeurs uit andere delen van het land komen, mag er niet toe leiden dat gebruikers te laat komen omdat zij de weg niet kennen. Dit hoort nu eenmaal bij de aanbesteding ook al is het misschien iets anders gelopen dan dat de aanbieder had gehoopt. Wat mij betreft hebben wij in de regio vanaf eind februari een goed functionerende OC taks en zijn de kinderziektes als sneeuw voor de zon vertrokken.

Welke lessen
Ik heb geen enkele illusie dat een wethouder uit Heemstede in staat is dit hele systeem terug te draaien of op een zodanige manier aan te pakken dat dergelijke “bijeffecten” niet meer zullen voorkomen. Wel ben ik erop aanspreekbaar en verantwoordelijk. Maar die verantwoordelijkheid kan ik in feite niet alleen dragen. Ik heb de oren en ogen nodig van de gebruikers.

Cliëntenorganisaties en belangenbehartigers en Wmo-raden zijn hard nodig om ook bij die instellingen erop aan te dringen de dienstverlening te verbeteren. Als er klachten zijn, blijf deze melden ook al wordt u er moedeloos van. Eerst bij de daartoe geëigende instanties, vervolgens bij de belangenbehartigers en de politiek. Pas wanneer we een goed zicht hebben op klachten kunnen we er ook daadwerkelijk iets aan doen. Daartoe wil ik mij persoonlijk inzetten. Wij als bestuurders en de overheid moeten nagaan of alles op deze manier moet worden aanbesteed en dat daar waar wordt aanbesteed, moet ervoor gezorgd worden dat de kansen op risico’s verkleind wordt. We moeten meteen ingrijpen wanneer het fout gaat of dreigt te gaan en het niet laten voortmodderen. Juist voor deze groep mensen (die vaak van alle regelingen gebruik moeten maken, huishoudelijke hulp, OV taxi, hulpmiddelen) moeten we opkomen. Het is een kwetsbare groep die vanwege positie of beperking het vaak al moeilijk genoeg heeft. En laten we wel zijn, deze groep wordt in Heemstede alleen maar groter.

Samengevat.
Ik ben niet in z’n algemeenheid tegen aanbestedingen. Daarvoor heb ik ook voldoende positieve voorbeelden gezien. Wel lijkt het mij verstandig dat wij ons iedere keer opnieuw de vraag willen stellen om een uitgebreide aanbesteding te starten. Ook het ritme van iedere 4 jaar is (te) snel. De problematiek van het personeel blijft een belangrijk aandachtspunt. Dit geldt eveneens voor het serieus be- en afhandelen van klachten.

De terugblik op de afgelopen week komt door bovenstaande column deze week te vervallen.

Reacties, suggesties opmerkingen zijn meer dan welkom.
Gegroet, Jur Botter

Een nieuw jaar met nieuwe uitdagingen.
Graag wil ik ook langs deze weg iedereen een gelukkig en vooral gezond 2011 wensen. Ik hoop dat er voor iedereen iets “moois” in het verschiet ligt. Dat iedereen mee kan blijven doen en dat eventuele tegenstellingen en controverses, waar deze ook plaatsvinden, met de mond en langs diplomatieke weg kunnen worden opgelost. Dat de verdraagzaamheid toe neemt en dat we er ook met z’n allen iets moois van weten te maken. Dat hoop ik en wens ik u van harte toe.
In dit blog behandel ik doorgaans een centraal thema, in de vorm van een column. Daarnaast ga ik in op de afgelopen week. Ik geef globaal aan welke bijeenkomsten ik heb bijgewoond en waar ik zoal mee bezig ben geweest die week. Dat ben ik ook van plan voor het komende jaar. De column van deze week is echter de tekst die ik heb geschreven voor de Heemsteder van afgelopen week. Een tekst die volgens mij via de Heemsteder al ruim is verspreid, maar een tekst die ik de lezers van dit blog ook niet wil onthouden. Maar laat ik beginnen met de afgelopen week.

Maandag
Bij lezen van alle post. De e-mail had ik reeds tussen de bedrijven door thuis gedaan. Natuurlijk veel berichten over de gladheid. B&W agenda voorbereiden. Maar liefst 22 stukken op de agenda. Verder drie nieuwjaarsbijeenkomsten. ’s Ochtends voor het personeel van de gemeente, ’s middags bij Paswerk en ’s avonds van de gemeente. Mooie speech van de burgemeester!! Verder heel veel gesprekken over zeer uiteenlopende onderwerpen.

Dinsdag
Even uit de vergadering van B&W geslopen om het inlooppunt te openen bij Club Bambino. Ook hier hebben buurtbewoners samen met de naschoolse opvang en de woningcorporatie het initiatief genomen om voor buurtbewoners een inloop activiteit op te zetten. Samen een kop koffie drinken en spelletjes. Een uitkomst om vereenzaming tegen te gaan. Vervolgens terug naar B&W en later het wekelijkse overleg met de ambtenaren over Wmo, onderwijs, welzijn en sport. Voortgang besproken van de Jeugd- en Onderwijsnota en een aantal zaken die met het Sportpark op stapel staan.

Daarna naar de bijeenkomst van het Veteranencafé. Iedere eerste dinsdag van de maand is er in de Eerste Aanleg een samenzijn van veteranen met verschillende achtergronden. Reeds in de eerste maanden van mijn wethouderschap had ik beloofd langs te gaan, maar het was er nooit van gekomen. Maar belofte maakt schuld. Leuke gesprekken gehad. Kom ik zeker nog een keertje terug.

Vervolgens door naar de nieuwjaarsbijeenkomst van de Veiligheidsregio Kennemerland (VRK). Een drukte van belang. Meteen de mogelijkheid om alle collegebestuurders van de VRK te zien en te spreken. Vanuit de directie werd een toneelstukje opgevoerd over de wijze waarop men met de opdracht aan de gang gaat om de bezuinigingen vorm en inhoud te geven. Een reorganisatie, zo maakte ik op uit het verhaal is onvermijdelijk.

Daarna bijwonen van de fractie. Fijn voor de fractie dat zij nu ook een fractieassistent hebben gekregen.

Woensdag
Inhoudelijk aan de slag gegaan. Stukken gelezen en geschreven. ’s Avonds de trekking van de loodjes voor de kerstboomverbranding en het uitreiken van de prijzen. Ontzettend leuk om te doen. Veel mensen op de been en een drukte van belang. Heel fascinerend om 2500 bomen in rook te zien opgaan. Uiteindelijk wel raar om later te horen dat er zo’n verschrikkelijk ongeluk (in de vorm van een brand) in Moerdijk heeft plaatsgevonden.

Donderdag
Opnieuw stukken lezen en Commissie van volgende week voorbereiden. Gladheidbestrijding blijft de gemoederen bezighouden. Ook voor komende maandag staat dit op de agenda van de commissie.

Later op de middag een gesprek over de duurzaamheidagenda van De Meerlanden. Tegelijkertijd de presentatie doorgenomen voor de Raadleden die volgende week op werkbezoek gaan bij de Meerlanden. In alle facetten van het bedrijfsproces is duurzaamheid en maatschappelijk ondernemen doorgevoerd. Het bedrijf scoort dan ook hoog in vrij veel duurzaamheidrijtjes.

’s Avonds nieuwjaarsbijeenkomst van Tennisvereniging SMASH, een tennisvereniging die zich richt op tennissers met een beperking. Deze avond was vooral bedoeld voor de vrijwilligers die bij de tennisvereniging actief zijn.

Vrijdag
Bespreking met de winkeliersvereniging van de Binnenweg over gladheidbestrijding. Van beide kanten nog eens de mogelijkheden en onmogelijkheden tegen elkaar uitgesproken. De gemeente gaat na of er op een drietal plekken om en nabij de binnenweg zoutkisten kunnen worden geplaatst. Ook zullen we als gemeente een bijdrage leveren wanneer de winkeliersvereniging een kleine handschuifmachine aanschaffen. Ook komt er een betere afstemming tussen het staten van schuif en strooiactiviteiten van de gemeente en het eigen initiatief van de vereniging. Tenslotte zullen de winkeliers erop attent worden gemaakt,, ook zijn van de grote ketens, dat de gemeente geen verantwoordelijkheid heeft voor de stoepen en dat deze dus geruimd moeten worden door de winkeliers. Ook zullen de bedrijven en instellingen in Heemstede gewezen worden op de particuliere diensten van De Meerlanden en zal de winkeliersvereniging direct worden aangesloten op de weermelder van De Meerlanden. Kortom, we hebben maatsregelen genomen om straks nog beter te zijn voorbereid.

Dan volgen nu de integrale antwoorden op de vragen die door De Heemsteder zijn gesteld.

1. Wat zou u de leukste gebeurtenis van 2010 noemen?
Het feit dat D66 na lange tijd weer ruim vertegenwoordigd is in de gemeenteraad en dat we in het gemeente bestuur een rol van betekenis kunnen spelen. Wanneer je, zoals in mijn geval, al lang lid bent van een politieke partij is het ontzettend fijn dat deze partij ook daadwerkelijk bestuursverantwoordelijkheid kan en mag dragen en je idealen waar kunt maken.

2. En wat was voor u het dieptepunt van het afgelopen jaar?
Laat ik het ook hier betrekken op de situatie in Heemstede. Voor mij is dat het gevoel van machteloosheid dat ik had bij de gladheidbestrijding van de afgelopen periode. Ondanks de inzet van veel medewerkers zijn er factoren van buiten die maken dat je de situatie snel kunt verbeteren. Bijvoorbeeld het gebrek aan zout. Aan de andere kant is er natuurlijk ook het gegeven dat we “verleerd” zijn om met dergelijke situatie om te gaan. Dat moeten wij ons zelf allemaal aanrekenen.

3. Wie was voor u de persoon van het jaar?
Dat vind ik moeilijk om te zeggen. In Heemstede hebben we heel veel mensen die ik in dat kader zou willen noemen. Denk alleen al aan alle vrijwilligers en mantelzorgers. Ik zou veel mensen tekort doen wanneer ik er maar één zou noemen.

4. Welk individu/organisatie/instantie mag wat u betreft in 2011 op de reservebank doorbrengen?Ook hier ga ik geen namen noemen. Bovendien begrijp ik de vraag niet helemaal goed. Gaat het om iemand die ik nog een (tweede) kans wil geven of om iemand of een organisatie die ik liever kwijt dan rijk ben? Het enige dat ik hierop zou willen en kunnen zeggen is dat ik zou hopen dat er wat meer verdraagzaamheid is voor elkaar en respect voor ieders rollen. Er is een burger in Heemstede die ongetwijfeld ter goede trouw de gemeente vragen stelt. Maar zo langzamerhand begint het vormen van stalken aan te nemen. 10 brieven per maand. Dat kost heel veel tijd en energie. Wat mij betreft mag dat wel een onsje minder worden.

5. Wat gaat u in 2011 eens goed aanpakken?
Toen ik begon heb ik mij voorgenomen de eerste periode van het wethouderschap te richten op Jeugd- en Onderwijs, Duurzaamheid en Transparant Bestuur. Daar ga ik mee door in 2011. Ik verheug mij erg op de nota Jeugd en Onderwijs die we aan het maken zijn. Die komt eind mei 2011 uit. Ook gaan we in de tweede helft van 2011 beginnen met de vierjarige nota’s rondom de Wmo (Wet maatschappelijke ondersteuning) en de nota Duurzaamheid. Transparant bestuur blijft zich onder andere vertalen in het wekelijkse blog dat ik schrijf op de webpagina van D66 Heemstede.

6. Wat wenst u voor Heemstede en haar inwoners?
Dat is en blijft toch altijd vrij basaal: vooral veel gezondheid! Het afgelopen jaar heb ik veelvuldig de gang naar de begraafplaats moeten maken. Collega’s, vrienden en bekenden zijn mij ontvallen. Veel van hen nog in de bloei van het leven. Veel vrienden en collega’s zijn ook ernstig ziek geworden en strijden tegen vormen van kanker. Laten we goed beseffen dat we ontzettend bevoorrecht zijn met ons leven hier in Heemstede. In veel gevallen hebben we veel wat ons hartje begeerd. Gezondheid is niet te koop en daarom wens en gun ik het graag iedereen. Dus een heel fijn en gezond 2011 en maak er iets moois van!

Reacties, suggesties opmerkingen zijn meer dan welkom.
Graag tot volgende week.
Gegroet, Jur Botter

Terugblik op het afgelopen jaar.
Het is inmiddels negen maanden dat ik in functie ben als wethouder. Zo aan het einde van het jaar tijd om terug te blikken en de balans op te maken. Laat ik beginnen met de notitie dat ik met erg veel plezier deze functie vervul. Het is een afwisselende baan, geen dag is hetzelfde. Je komt met heel veel verschillende onderwerpen in aanraking en komt ontzettend veel mensen tegen. Heemstede is een gemeente die veel te bieden heeft en waar het goed toeven is. Een gemeente waar traditionele waarden hand in hand gaan met een modern bestuur en moderne gemeentelijke organisatie. Ik ervaar het als een voorrecht om deze functie te mogen uitoefenen.

Een jaar gelden
Omstreeks een jaar geleden, had ik niet kunnen bevroeden wethouder te worden. De interne verkiezingen waren nog in volle gang en de strijd voor de wethouder kandidaten moest nog losbarsten. De verkiezingscampagne was kort en bondig. Tijdens het flyeren op de markt en in de winkelstraten bleek al dat het publiek D66 positief gezind was. Leuke gesprekken en discussies die écht ergens over gingen.

De uitkomst van de gemeenteraadsverkiezingen van 3 maart waren boven verwachting. 4 Zetels. De tweede partij van Heemstede. Een mooi resultaat. Vrij snel daarna zijn de onderhandelingen begonnen en enkele weken later was de nieuwe Coalitie een feit. Meteen aan de slag met de kadernota en het verder invullen van de bezuinigingen. Ook voelden we het aan onze stand verplicht om als College een inhoudelijk deel bij de kadernota te formuleren. Immers, het Collegeakkoord biedt op hoofdlijnen een goed beeld van de onderwerpen die we willen aanpakken de komende jaren, maar moet nog wel verder worden ingevuld. En dat hebben we gedaan voor het eerste jaar in de kadernota.

Dichter bij de burger
Al vrij snel werd mij duidelijk dat het goed is geweest dat D66 heeft vastgehouden aan een full time wethouder. Met 10 portefeuilles (onderwerpen) in mijn pakket is het flink aanpakken geblazen. Prioriteiten stellen was dus ook meteen belangrijk. Voor 2010/2011 vooral extra aandacht aan Jeugd en Onderwijs, Duurzaamheid en transparant bestuur. Daarnaast natuurlijk veel kennismaken met partijen uit het veld zoals alle schooldirecties en besturen in Heemstede. Sportorganisaties en verenigingen. Welzijns-, zorg en culturele instellingen. Buurgemeenten en regionaal opererende instellingen. Maar niet alleen wat betreft de onderwerpen is een full time wethouderschap van belang. Ook wanneer je regelmatig bij bijeenkomsten wilt zijn en je gezicht wilt laten zien in het dorp is het van belang daarvoor de tijd te hebben. Ik ben er stellig van overtuigd dat doordat je je gezicht laat zien als Raadslid of Bestuurder je in staat bent de politiek weer wat dichter bij de burger te krijgen.

Om de prioriteiten Jeugd en Onderwijs en Duurzaamheid verder invulling te geven zijn respectievelijk een traject opgestart voor een nieuwe nota en is voor Duurzaamheid een notitie verschenen met concrete maatregelen waaraan we thans uitvoering aan geven. Ook heeft er een grote Jeugd en Onderwijsconferentie in Heemstede plaatsgevonden waaraan ruim 80 personen hebben deelgenomen. Tegelijkertijd ben ik de afgelopen maanden naar een groot aantal (landelijke) bijeenkomsten geweest die ertoe hebben bijgedragen dat ik een betere beeld kreeg van nieuwe ontwikkelingen en kennis heb kunnen krijgen van best practices die elders lopen.

Transparant bestuur
Transparant bestuur heeft vooral betrekking op het inzichtelijk maken wat een bestuurder doet. Bijvoorbeeld dit blog en aanspreekbaar willen en kunnen zijn. Een andere manier is het bijdragen aan een heldere verantwoordingsstructuur met instellingen waarmee je een relatie hebt en de positie die je als gemeente inneemt binnen bijvoorbeeld gezamenlijke regelingen. Vooral op dit laatste punt was het afgelopen jaar nogal wat te doen.

Rondom reiniging zijn we een andere weg ingeslagen en is het profijtbeginsel ingevoerd. Dit om te voorkomen dat mensen die weinig of geen grofvuil produceren extra moeten bijdragen, ook voor anderen die dat wel doen. Een maatregel dus die lastig en vervelend is voor diegenen die het betreft. Maar wel rechtvaardig. Dat idee heb ik overigens bij het gehele pakket aan bezuinigingen dat we hebben geformuleerd. Natuurlijk is het niet leuk te moeten bezuinigen, maar het geeft ook nieuwe kansen. Je houdt alles weer eens tegen het licht en stelt je de vraag waarom doen we dit ook alweer?

Het komende jaar
In de afgelopen maanden is een goede basis gelegd voor het komende jaar. Door het investeren in Conferenties, bijeenkomsten etc. en het investeren in de relatie met samenwerkingspartners verwacht ik in de verschillende portefeuilles veel te kunnen bereiken. Op sommige terreinen waar de ideeën/belangen tussen gemeente en instellingen uiteenlopen hoop ik helderheid te kunnen verschaffen op de vraag waarom de gemeente er zo in staat. Ontwikkelingen op het terrein van Wmo, Jeugd en Onderwijs, Wsw/Paswerk en een nieuwe 4 jarige nota Duurzaamheid staan in ieder geval op de agenda. Maar ook op het terrein van Sport staan veel mooie dingen te gebeuren. Volgens jaar wil ik ook beginnen met een lang gekoesterde wens om meer in gesprek te gaan met burgers, spreekuren, werkbezoeken en huisbezoeken zullen een vast onderdeel in mijn agenda gaan vormen. Niet met het idee dat ik alles kan oplossen, wel met het idee een luisterend oor te kunnen zijn en een rol te kunnen spelen naar organisaties als loketten en andere overheden. Kortom: het wordt ook volgend jaar weer een mooi en spannend jaar.

Fijne dagen en een heel gezond en gelukkig 2011
Dit is tevens het laatste blog van dit jaar. Rest mij alle lezers van dit blog een hele fijne kerst toe te wensen. Geniet van de vrije dagen en van elkaar. Maak er in 2011 is moois van!!!! Ik hoop u allen graag ergens te treffen. Via het blog of in levende lijve, bijvoorbeeld als inspreker of toehoorder bij een Commissievergadering.

Reacties, suggesties opmerkingen zijn meer dan welkom.
Graag tot in het nieuwe jaar.
Gegroet, Jur Botter

Een wethouder op afstand en het thermometermoment?!
Heemstede kent een traditie dat het bestuur redelijk op afstand staat van de organisaties en instellingen waarmee zij zaken doet. Ons gemeentebestuur is een bestuur dat relatief veel overlaat aan eigen initiatief van instellingen en burgers. Dat hoort ook zo en daar ben ik zelf ook altijd voorstander van. MAAR ………, zo nu en dan, het klinkt erg plastisch, is het nodig om de thermometer in de maatschappij te steken om te ervaren en te horen wat er werkelijk leeft en speelt.

Veel van die thermometermomenten gaan redelijk van zelf. Bijvoorbeeld tijdens werkbezoeken en kennismakingsgesprekken. Het bijwonen van conferenties is een andere mogelijkheid voor zo’n moment. Gesprekken die je voert tijdens een opening of het ondertekenen van een convenant zijn andere voorbeeld. Maar raken al die momenten nu werkelijk de kern. Krijg je op zo’n moment nu werkelijk een goed beeld van hetgeen er speelt? Zie je wat je moet zien en spreek je de mensen die je werkelijk moet spreken? De vraag stellen, is eigenlijk ook de vraag bentwoorden. Zelf zou ik zeggen: dat ligt er maar aan.

Een aspect dat meespeelt, is het feit dat je vaak pas beter weet wat er speelt wanneer er iets misgaat. Dan krijg je precies te horen hoe het allemaal zo heeft kunnen komen. Of we doen onderzoek naar de vraag hoe het heeft kunnen gebeuren. We besteden hier redelijk veel tijd aan met z’n allen. Waarom dan niet wat meer betrokkenheid en bemoeienis vooraf?

Wat weten we van elkaar?
Ieder doet zijn/haar werk naar eer en geweten, maar vaak weten we onvoldoende van elkaar wat we doen. Soms is het gemakzucht. Wat hoe meer je weet, hoe meer rijst de vraag wat je aan moet met hetgeen je weet. In sommige gevallen kan de strategie dus zijn dat je liever niet weet wat er werkelijk speelt omdat je daar anders iets mee moet.

Zelf ben ik niet van die laatste soort. Ik wil juist vaak te veel weten. Ik wil weten hoe het zit en kijken wat we er aan kunnen doen. Ik wil graag weten of we zaken kunnen aanpakken en verbeteren. Niet omdat het anders moet, maar vaak omdat het anders kan. Doordat de ontwikkelingen veranderen en dat die ontwikkelingen nieuwe vragen oproepen. Ook in Heemstede staat de tijd niet stil. Ook hier moeten we aan de slag met vragen van deze tijd. En steeds vaker begin ik te ervaren dat ook in onze gemeenten mensen, instellingen en organisaties toe zijn aan de wens om het beleid te moderniseren. Dat zij daarover wiillen meedenken en meepraten. Ook merk ik dat zij het op prijsstellen dat er een overheid is die dit proces faciliteert en ondersteunt.

De afgelopen week had ik twee mooie bijeenkomsten waarbij aspecten en dilemma’s die ik hiervoven heb beschreven aan de orde kwamen. De eerste was een bijeenkomst met een aantal huisartsen in Heemstede en de tweede was een bijeenkomst met de begeleidingscommissie van de nota Jeugd en onderwijs. Beide bijeenkomsten waren divers. Maar beide bijeenkomsten gaven aan hoe goed het kan zijn om zo nu en dan die thermometer in de maatschappij te steken. De vraag die ook hier aan de orde is: is de vraag of dast nu wel nodig is? Moet de wethouder praten met de huisartsen? Moet er nu wel een nieuwe jeugd en onderwijsnota komen? Alles loopt toch prima zo als het loopt?

Het antwoord wat ik hierop zou willen geven is: Ja. Er moet met de huisartsen worden gesproken. Je kunt niet als overheid zeggen: we vinden het belangrijk dat burgers langer zelfstandig kunnen blijven wonen zonder dat je je als overheid druk maakt over de vraag hoe de eerste lijn is georganiseerd. Zorg moet namelijk dicht bij en rondom die zelfstandig wonenende burger worden georganiseerd. Je kunt niet zeggen als gemeente we hebben een verlengd lokaal bestuur in de vorm van een GGD, maar we willen niet weten hoe die producten worden gewaardeerd door de eerste lijn. En je kunt niet zeggen: we gaan al dan niet de Jeugdgezondheidszorg 0 -21 integreren wanneer je de opinie van onder andere de huisartsen of andere beroepsgroepen daarover hebt gehoord. Ook huisvesting van huisartsenpraktijken is/wordt steeds meer een issue voor huisartsen, zorgverzekeraar én gemeente. Want ook de gemeente is hierin partij. Maar ik zal de gemeenten de kost geven waar huisartsen nooit met de wethouder hebben gesproken. Aan anderen graag het oordeel of dat wenselijk is. Ik hoop zelf nog veel te mogen praten met de huisartsen en de rest van de eerste lijn in het kader van de Wmo nota die we volgens jaar gaan schrijven.

Dat geldt in meer of mindere mate ook voor het jeugd- en onderwijsbeleid. Het gaat goed met de Heemsteedse jeugd en het Heemsteedse onderwijs. Is dat een reden om verder ook maar niets te doen? Ik dacht het niet. Juist hier kan via een regiefunctie van de gemeente een belangrijke stap worden gezet tot verregaande samenwerking. Ik ben er van overtuigd dat de instellingen dit uiteindelijk misschien ook zelf zullen oppakken, maar ik denk dat de gemeente eraan kan bijdragen dat dit proces wordt versneld. En met het ook op de samenwerking is de gemeente ook een procesbegeleider die uit betrekkelijk onverdachte hoe komt.

Besturen is in dat opzicht net opvoeden. Ga je er te dicht bovenop zitten dan vertik je het kind en ontneem je de mogelijkheid tot opgroeien tot een volwassene die goed in z’n vel zit. Maar volgens mij is er niets mis met een ouder die af en toe, op gezette momenten, aanwezig is voor een goed gesprek.

De afgelopen week
Naast de bijeenkomsten met de huisartsen en begeleidingscommissie voor de nota jeugd en onderwijs, waren er nog een aantal interessante bijeenkomsten deze week.

Op dinsdag zijn de colleges van Bloemendaal, Haarlemmerliede en Spaarnwoude, Zandvoort en Heemstede bij elkaar geweest om te verkennen waar mogelijkheden liggen om samen te werken in de back office. Vrijwel alle Colleges hebben het idee dat door samenwerking in de back office meerwaarde kan ontstaan.

Andere boeiende bijeenkomsten deze week waren de bijeenkomst van de Bende van Bart, woensdagavond in Albrandswaard en een tweede training crisisbeheersing met het College. Het leuke van de Bende van Bart is dat je met collega’s uit het hele land van gedachte kunt wisselen over jeugdonderwerpen als Centrum voor Jeugd en Gezin en de overdracht van de Jeugdzorg naar gemeenten. Altijd goede gastsprekers van niveau. Het zou leuk zijn indien ook op andere portefeuilles de onconventionele aanpak van de Bende zou kunnen worden opgepakt.

De training met het College van B&W voor crisisbeheersing draaide om een casus waarin de Raadhuisstraat onder water was gelopen. De nachtvorst zou invallen en kelders waren ondergelopen. Kortom voldoende stof tot oefen. Iedereen speelde z’n eigen rol. Ten opzichte van de vorige keer weer veel bijgeleerd.

Tevens deze week: bespreking over de aanbesteding van gas. Het lijkt erg moeilijk te zijn om voldoende groen gas te kunnen vinden om 10 gemeenten te kunnen voorzien. Dit in tegenstelling tot groene elektriciteit. Bezoek aan Kennemerduin, een van de zorgvoorzieningen van Zorgbalans. Goed beeld gekregen van hetgeen ze doen en welke dilemma’s op het momnet spelen in de (thuis)zorg.

Belofte maakt schuld. Afgelopen donderdagochtend even een halfuurtje op de koffie geweest bij de inloopactiviteit in de Princehof. Het particulier initiatief om meer sociale samenhang in de buurt te brengen. Tijdens de opening had ik beloofd een vier-op-een-rij-spel te zullen brengen. Dat had ik dan ook meegenomen. Leuk om te zien hoe deze activitet voorziet in een behoefte.

De bestuurscommissie van Gezondheid en maatschappelijke zorg, één van de GGD commissies, had eveneens plaats deze week. Tevens gesproken met Sportservice Noord-Holland over samenwerking en afstemming tussen werkzaamheden van Sport Support. Ook afspraken gemaakt omtrent een bijeenkomst met sportverenigingen die mogelijk ook kan worden gebruikt om de ideeën omtrent een Sportraad te
verduidelijken. Na afgloop van het regionale portefeuillehouders overleg Wmo uit de regio een regionaal convenent ondertekend met de CJG partners (Centrum Jeugd en Gezin). Last but not least. Aanwezig bij de fractievergadering, Raadsvergadering en College van B&W vergadering.

Het was weer een lekkere drukke en afwisselende week. Never a dull moment.

Reacties, suggesties opmerkingen zijn meer dan welkom.
Graag tot volgende week.
Gegroet, Jur Botter

Conferenties en boekjes
De afgelopen maanden ben ik veel op pad geweest. De frequente lezer van dit blog weet dat. Niet alleen om partners te leren kennen in de gemeente en om in gesprek te komen met organisaties om over de bezuinigingen te praten, maar ook naar nationale en regionale conferenties. Veelal kies ik de conferenties uit die gratis of heel goedkoop zijn. Die zijn zeker niet minder dan Conferenties waarvoor je soms al gauw € 800 moet betalen.

Meest ga ik niet eens voor de inleidingen of workshops. De kennis die je hierbij opdoet is vaak erg globaal en de workshops zijn altijd net even te kort om aan verdieping toe te komen. Nee meestal ga ik voor de “boekjes”. Het is werkelijk ongelofelijk hoeveel informatie je kunt halen op verschillende terreinen. In neem dan ook vaak tassen met informatiemateriaal mee ter inspiratie van mijzelf, maar ook voor de ambtenaren. Die vervolgens weer hilarisch met de informatie aan de slag gaan.

Klimaatcongres 2010
Afgelopen woensdag was ik ook weer eens naar een conferentie: Het nationale Klimaatcongres 2010. Een congres o.a. georganiseerd door het “nieuwe” Ministerie van Infrastructuur en Milieu. Klimaat staat hoog op de agenda bij lokale en regionale overheden en bedrijfsleven, aldus de organisatie. Ruim 800 enthousiaste mensen namen deel aan het veelzijdig en agenderend programma over energie en klimaat. Tijdens de opening maakten Wouter de Jong (Gedeputeerde Provincie Utrecht), Henk Aalderink (namens VNG) en Peter Glas (voorzitter Unie van Waterschappen) samen een vuist om lokaal klimaatbeleid hoog op de agenda te houden en in het slotdebat concludeerde staatssecretaris Atsma: “Duurzaam is niet duur en samen doen we het!”

Meer verantwoordelijkheid bij gemeenten
Duidelijk werd tijdens de workshops dat een steeds grotere rol is weggelegd voor de gemeente op het terrein van duurzaamheid en klimaat. De workshops die ik heb gevolgd was er één voor lokale bestuurders. Met als voorbeeld de aanpak van de gemeente Zaanstad. De tweede workshop was het bijwonen van een debat met leden van de Tweede Kamer. Daar kwam ook de Green Deal aan de orde die dit kabinet met lokale overheden en het bedrijfsleven wil gaan sluiten. Wat het moet gaan inhouden is nog niet bekend.

Er was ook een uitgebreide kennismarkt waar een grote groep exposanten hun nieuwste technieken die met duurzaamheid te maken hebben aan de man brachten. Inderdaad, ik heb weer veel mee naar Heemstede meegenomen. Er waren ook enkele alternatieve methodieken voor de thermische foto alsmede inspiratie opgedaan voor natuur en milieueducatie. Al met al een heel waardevolle dag waarop wederom is komen vast te staan dat in duurzaamheid investeren, loont!!

De afgelopen week
En ander hoogtepunt deze week was het feest voor de vrijwilligers. Maarliefst 200-225 mensen waren aanwezig. 19 mensen waren genomineerd om de onzichtbare vrijwilliger van het jaar te worden. Een heuse verkiezing. Leuk om te zien dat iedereen het zo enorm naar de zin had. Een prima feestje dus.

De gebruikelijke vaste overleggen van de week: periodiek overleg op het terrein van Reiniging en Spelen en het wekelijkse Wmo overleg. Bij spelen gesproken over de ontwikkelingen rondom het speelbos bij park Meermond. Omdat het budget dat we beschikbaar hebben gering is, zijn we aan het kijken of we het kunnen aanvullen met ondersteuning vanuit het bedrijfsleven en semi-publieke sector. Inmiddels hebben al op ambtelijk niveau enkele goede gesprekken plaatsgevonden. Verder deze week gesproken met Sport Support over talentontwikkeling en de wijze waarop sportondersteuning in de regio plaatsvindt. Een gesprek samen met collega Van der Hoek uit Haarlem met de Viva Zorggroep en een bespreking met vertegenwoordigers van Vrijwilligershulp Zuid-Kennemerland een organisatie die een netwerk vormt met bestaande vrijwilligersorganisaties.

Donderdagavond aanwezig bij een bestuurlijke conferentie met Paul Frissen en Mischa de Winter. Te gast in Velsen en in het kader van de bestuurdersverenging van Noord-Holland. Thema: nieuwe vormen van burgerparticipatie. Vanuit verschillende delen van het land goede en vernieuwende praktijkvoorbeelden. En natuurlijk ook weer veel boekjes meegenomen.

Tenslotte samen met de collega’s uit de regio en alle partners uit het onderwijs het regionaal bestuurlijk convenant: ”de regionale educatieve agenda” ondertekend. Deze REA komt naast de lokale educatieve agenda (LEA) maar moet geen extra bureaucratie veroorzaken. Zaken die regionaal opgepakt moeten worden zullen van de LEA verdwijnen en op regionaal niveau worden aangepakt. Hierbij horen ook zaken als loting en vakantiedata afstemming.

Reacties, suggesties opmerkingen zijn meer dan welkom.
Graag tot volgende week.
Gegroet, Jur Botter

De rol van de bestuurder
Als wethouder ben je in de eerste plaats bestuurder. Hierop ben ik in vorige edities al eens in gegaan. Graag wil ik proberen om een aantal dilemma’s de revue te laten passeren waarmee je als bestuurder te maken krijgt. De taakopvatting en de invulling van het besturen is niet eensluidend. Noch de mate van kennis die hij of zij heeft op een bepaald dossier, noch de beschikbare tijd die een bestuurder aan zijn/haar onderwerpen kan schenken. Want dit laatste is weer afhankelijk van de breedte van de portefeuille. Daarnaast kan een bestuurder, ik zelf zou liever zeggen moet een bestuurder in een politieke context, ambities hebben en moet hij/zij in staat zijn ambities van de Raad te vertalen naar concrete activiteiten en voorstellen.

Van collega’s in grote en middelgrote steden heb ik gehoord dat zij zich vooral richten op een beperkt aantal dossiers. Daaraan geven zij prioriteit en de rest van de dossiers moeten het met minder aandacht doen, een kwestie van keuze maken en prioriteiten stellen. Van andere wethouders heb ik gehoord dat zij zich vooral in de breedte richten, maar dan heel globaal. Voor veel nieuwe wethouders die ik de afgelopen tijd heb gesproken, geldt dat zij zich uitsluitend met de bezuinigingstaakstelling hebben beziggehouden en dat zij aan de inhoud nog maar weinig zijn toegekomen. Voor mij zou die rol te mager zijn.

In veel dorpen en steden hebben wethouders ook taken die er voor zorgen dat zij in andere rollen moeten (be) sturen. Meer op afstand. In een andere setting dan bij de Raad. Dan gaat het bijvoorbeeld om de rol van aandeelhouder van een bedrijf of de rol van bestuurder in een gemeenschappelijke regeling. Daarbij is het tevens belangrijk in ogenschouw te nemen dat bij dit betreffende bedrijf tevens een rol kan spelen dat je als gemeente ook afnemer bent van diensten die het bedrijf levert. Vaak heeft een dergelijk bedrijf een Raad van Commissarissen die de belangen van het bedrijf moet borgen. Voor Commissarissen geldt overigens vooral dat er een positief resultaat moet zijn van de onderneming. Zij kijken niet gedetailleerd naar hetgeen in de onderliggende BV’s gebeurd. Nog complexer wordt het wanneer het bedrijf ook commerciële activiteiten verricht. Dan wordt het helemaal moeilijk waar de wethouder nog over gaat in zijn rol als bestuurder.

Ook in het geval van een gemeenschappelijke regeling ben je als gemeente ook vaak afnemer van de producten. Het minder afnemen van producten of diensten door je eigen gemeente slaat rechtstreeks terug op het resultaat van de betreffende gemeenschappelijke regeling. Daarom zie je ook dat veel gemeenten rekening houden in hun aanbestedingbeleid verplichten dat er gebruik gemaakt wordt van diensten die bijvoorbeeld Paswerkmedewerkers leveren. Je stelt dus als opdrachtgever zeker dat de eventuele tekorten van een bedrijf niet groter worden om als bestuurder niet in de rode cijfers te komen. Dat is te verantwoorden, maar komt soms onvoldoende tot uitdrukking bij de behandeling van begroting en jaarrekening.

De mate van invloed
Je stem als bestuurder of aandeelhouder in een gemeenschappelijke regeling of een bedrijf is afhankelijk van het aantal aandelen die je hebt en dat hangt vaak samen met de grootte van je gemeente. In de regio zijn de grote spelers de gemeenten Haarlem en Haarlemmermeer. Maar om er nu weer voor te zorgen dat er toch een check and balance systeem is, wordt gewerkt met bijvoorbeeld prioriteitsaandelen of het toekennen van punten die maken dat nooit de grootste partner alleen het voor het zeggen heeft.

In tijden van voorspoed, wanneer er winstuitkeringen zijn, is er nauwelijks discussie. Vragen in de trant van: functioneren zijn wel goed? Welke kant willen we dat het opgaat met het bedrijf? Zelden horen we complimenten aan directies dat het goed gaat. Ook de rol van de bestuurder die namens een gemeente in een dergelijk constructie zit, staat niet ter discussie. En ook de bestuurder op zijn beurt, wetende dat de bestuurskracht van een kleine gemeente maar beperkt is, doet gewoon zijn werk en gaat naar de bestuursvergadering. En alles blijft zoals het was.

Onduidelijke verantwoordelijkheden
Wanneer het gaat om nieuwe ontwikkelingen bij een dergelijke Overheid NV of een gemeenschappelijke regeling wordt steeds onduidelijker hoe en waar de verantwoordelijkheden liggen. Is de bestuurder van een kleine gemeente nog wel in charge als het gaat om het beoordelen van de begroting of de jaarrekening? Uitgaande van de goede trouw van directies en leidinggevenden blijft het voor mij belangrijk als bestuurder te weten wat in de nevenstructuur en onderliggende bv’s gebeurt. Niet omdat ik alles tot in details wil weten, maar wel omdat ik het wil kunnen begrijpen als ik mijn akkoord geeft bij een jaarrekening of begroting. Immers, hoeveel bestuurders zijn er de afgelopen jaren in den lande niet verdwenen omdat zij onvoldoende helder hebben kunnen maken hoe het zat?

Dat geldt ook voor nieuwe ontwikkelingen van een bedrijf zoals een Overheid NV. Hoe is de verhouding tussen de Raad van Commissarissen en de aandeelhouders? In hoeverre kan een bedrijf zich storten op activiteiten die de aandeelhouders onvoldoende zien zitten. Tot op heden heb ik geen reden om aan te nemen dat er dingen verkeerd zijn gegaan. Maar het kan zomaar gebeuren.

Duidelijke verantwoordelijkheden en heldere relaties
De wijze waarop we de structuur hebben ingericht doet volgens mij geen recht meer aan de rollen en functies zoals de huidige samenleving en het bestuur zouden moeten worden ingericht. Dat is niet een uitvinding van mij overigens. Overal zie je ontwikkelingen dat de vraag over de juiste verantwoordelijkheidstoedeling een issue is. Voor mij zou het een stuk duidelijker zijn indien we een inkooprelatie hebben waarover we duidelijke afspraken kunnen maken over prijs en kwaliteit. Natuurlijk rekening houdend met het feit dat wanneer je diensten inkoopt waarbij kwetsbare mensen betrokken zijn, iets duurder mag zijn. Het zou maken dat er helderheid is wie waarvoor verantwoordelijk is. Indien een bedrijf wil werken met nevenstructuren en bv’s prima. Maar dan volledig onder de verantwoordelijkheid van de directie en niet onder die van het bestuur van wethouders die vaak minder kaas hebben gegeten van dit soort constructies.

Nu heb ik het nog niet eens gehad over het gebrek aan transparantie dat met deze constructies gepaard gaat, maar dat is al een keer eerder door But Klaassen, fractievoorzitter D66, in zijn column aan de orde geweest. Dat speelt wat mij betreft wel een belangrijke rol bij de wens het anders willen te organiseren.
Nadrukkelijk wil ik overigens de kanttekening maken dat het verder zetten op afstand nog niet van toepassing is op de Veiligheidsregio Kennemerland. Alhoewel hier vergelijkbare zaken spelen, gebrek aan democratische legitimiteit en complexheid van de organisatie om door de bestuurders te kunnen doorgronden, zijn veiligheid en gezondheid nadrukkelijk zaken die bij het monopolie van de overheid horen. En dat moet op de één of andere manier geborgd worden.
Een belangrijk issue dat we ook in deze regio maar eens goed op de agenda moeten zetten. Immers we staan op verschillende punten voor nieuwe vragen. Welke kant gaan we op met Paswerk. Willen we onze aandelen van de Meerlanden houden? Hoe gaan we met Eneco om en kan de transparantie van de VRK worden vergroot. Belangrijke vragen waarvoor we deze bestuurperiode een antwoorden moeten vinden.

De afgelopen week
De afgelopen week veel kennis en ervaring opgedaan op het terrein van Jeugd en Onderwijs. Naar een boeiende conferentie over dit onderwerp geweest in Rotterdam. Ook de eerste discussie gehad met de Commissie Samenleving over de nota Jeugd en Onderwijs. Leuk te zien dat er zoveel raadsleden positief zijn over de insteek. Ook deze week de inspraakavond over de herinrichting van de Sportparklaan, het voorplein en parkeerplaatsen bij deze laan en de openstelling voor een skatebaan en skeelerroute. Gelukkig lijkt de nuance terug in het debat en ik ben heel benieuwd wat het inspraaktraject gaat opleveren.

De evaluatie van de Gladheidbestrijding is in de Commissie Ruimte besproken en aangenomen. Bloemen gebracht in het kader van de dag van de mantelzorger. Wat een geweldig werk doen deze mensen toch.

Werkbezoek van Gedeputeerde Sacha Baggerman aan het Centrum voor Jeugd en Gezin. Ik had haar uitgenodigd in het kader van de overdracht van de Jeugdzorg van de Provincie naar de Gemeente. Was een leuk bezoek waar we inhoudelijk goed van gedachte hebben kunnen wisselen. Aan het einde van het bezoek hebben we samen de website gelanceerd van het CJG www.cjgheemstede.nl

Ook deze week een aandeelhoudersvergadering van de Meerlanden en een bespreking over de Kringloopwinkel van Paswerk en de Meerlanden. Dit laatste punt komt zeker nog terug en was aanlelding voor het verhaal waarmee ik ben begonnen. Een mooie casus.

Reacties, suggesties opmerkingen zijn meer dan welkom.

Graag tot volgende week.
Gegroet, Jur Botter

Begroting en andere zaken
Het is alweer een tijdje gelden dat mijn laatste blog verscheen. Drukte en vakantie zijn de oorzaak. Angst voor het versloffen van de blog ligt op de loer, maar ik hoop nog niet in deze val te lopen. Daarom opnieuw de draad maar weer even opgepakt.

De afgelopen week was een belangrijke week voor de Heemsteedse politiek. Immers, de begroting stond geagendeerd. Dat is wat mij betreft het moment dat politieke partijen kunnen laten zien wat ze waard zijn. Het College van B&W komt met een voorstel. En volgens mij was dat een afgewogen voorstel met bezuinigingen waarbij keuzes zijn gemaakt. En vooropgesteld. Bezuinigingen realiseren is nooit leuk, maar het geeft wel nieuwe mogelijkheden om zaken tegen het licht te houden en keuzes te maken. Kortom: het herzetten van de bestaande kaders en het zoeken naar een nieuw evenwicht. En laten we ook realistisch zijn, we wisten natuurlijk ook goed waar we aan begonnen toen dit college van start ging. Bij de kadernota kreeg het College huiswerk op: “kom met concrete voorstellen om met een dekking t e komen met de eerste € 1,2 mln. Structureel oplopen tot 2014 van een bedrag tot boven € 2 mln. structureel. En dan niet te vergeten ook nog het opvangen van tekorten die ontstaan doordat we minder krijgen voor de WSW en omdat de VRK tekort komt. Maar het is gelukt. Het College is met een plan gekomen dat vrijwel geheel door de gehele gemeenteraad is overgenomen.

Het zou heel boeiend en leuk zijn indien bij een volgende begroting wat meer debat tussen de raadsleden zou plaatsvinden. Waar staat men voor, welke accenten wil men leggen en op welke wijze gaat men proberen meer publiek trekken?? Het blijft jammer dat slechts een beperkt aantal mensen op de tribune komt. Suggesties hoe dit te veranderen zou ik heel erg graag willen horen.

Verder deze week naar het D66 congres met boeiende speeches van Alexander Pechtolt en Rogier van Boxtel. Terug te vinden op Youtube een de site van d66.nl. Maar misschien nog indringender was de speech van de vertegenwoordiger van de Deense zusterpartij van D66. De zusterpartij van D66 in Denemarken, Radikale Venstre, waarschuwt tijdens het D66 Congres voor de consequenties van een gedoogregering. Volgens de Deense liberalen heeft deze constructie twee gevolgen: economische stilstand en een immigratiebeleid gebaseerd op angst en xenofobie.

Vandaag de gehele ochtend aanwezig in de Kennemersporthal om onder andere te praten over de bijdrage die Kennemerland kan geven bij de verder uitwerking van het Olympischplan 2028. De eerste stap daartoe is onder andere het versterken van de talentontwikkeling in de regio.

Donderdag een gesprek met de provincie over de mogelijkheden van ondersteuning vanuit de gemeente op het terrein van sociaal beleid. Een goed initiatief van gedeputeerde Rob Meerhof om in regionale groepjes te horen waar de gemeenten behoefte hebben. Ook fijn om te merken dat er vanuit de provincie het besef bestaat dat je er veel meer aan hebt om samen op te trekken dan zelf als provincie allerhande projecten op te zetten waaraan de gemeenten geen behoefte hebben/hadden. Deze tendens is overigens ook terug te zien op het terrein van Jeugd. Ruim twee weken geleden hadden wen namelijk een bijeenkomst onder leiding van gedeputeerde Sascha Baggerman. Ook deze bijeenkomst straalde optimisme uit en de wens tot samenwerking.

Woensdag het najaarsoverleg van de GGD. Een bijeenkomst om zicht te krijgen op het functioneren van de GGD en een zoektocht waarop de bestuurders van de GGD het accent voor de toekomst willen leggen. Kerntaken, wettelijke taken. Maar ook het besef dat bezuinigingen van de omvang waarvoor de VRK/GGD staat pijnlijke keuze tot gevolg zal hebben. Kortom, op dit dossier moet nog veel gebeuren de komende tijd.

Maandag, direct na de herfstvakantie, direct aan de bak bij Paswerk. Ook Paswerk wordt geconfronteerd met tekorten. Vooralsnog gaat het om een bedrag van € 1,4 mln. Dit gat is geslagen door de kortingen die tijdens Prinsjesdag landelijk over de WSW zijn afgeroepen. Tot 6 december wanneer de begroting van Sociale Zaken en Werkgelegenheid wordt vastgesteld is niet zeker dat de tekorten ook daadwerkelijk worden geëffectueerd. De kans is echter wel heel groot. Door het Algemeen bestuur is een werkgroepje in het leven geroepen om met oplossingen te komen voor de financiële situatie. Zowel op korte en lange termijn. Daarbij zullen alle scenario’s worden onderzocht. Zelf zit ik ook in die groep .

Verder de afgelopen week
Afgelopen week ook een bijeenkomst gehad van Ymere, een grote woningcorporatie die ook veel bezit heeft in Haarlem. Ymere doet ook veel aan sociaal beleid en deze bijeenkomst ging over hun jeugdactiviteiten. Wellicht ook enkele dingen die aan de orde kunnen komen in de jeugd en onderwijsnota.

Andere niet minder belangrijke onderwerpen: periodiek overleg met de directeur van Casca. Goed overleg gehad met de Cosbo, vertegenwoordigers van de ouderenbonden. Diverse ambtelijke overleggen en de voorbereidingen voor de begroting. Kortom een weekje Turkije in de herfstvakantie is weer gauw vergeten., Maar wat geeft het wanneer je de leukste baan ter wereld hebt.

Reacties, suggesties opmerkingen zijn meer dan welkom.
Graag tot volgende week.
Gegroet, Jur Botter

Dramatisch
Wat vandaag begon als een heel mooi en groot feest, de eerste Heemstede Loop, is geëindigd in een drama. Vlak voordat de laatste renners van de 10 kilometer binnenkwamen, bereikte ons het nieuws dat één van de lopers van de 5 km, een man van 59 jaar, onwel was geworden. Hulpdiensten waren gelukkig zeer snel ter plaatse om assistentie te verlenen, maar de man in kwestie heeft de het niet overleeft. In een ziekenhuis in de regio is hij overleden. Graag geef ik een persoonlijke impressie van de afgelopen dag.

Mooi begin
Het begon zo mooi vanochtend. Stralende zon, veel mensen op de been en een geweldige sfeer. Alle seinen stonden op groen voor een mooi evenement. Ruim twee keer zoveel mensen als waarop we eerder dit jaar hadden gerekend, hadden zich ingeschreven. Voor de family run 300 personen voor de 5 en 10 km in totaal 1000.
Voordat de family run om 12.00 uur begon, eerst de prijzen uitgereikt van de Volksgezondheidsquiz die door de gemeente was uitgeschreven. De kinderen die aan de quiz meededen konden kans maken op mooie prijzen: een Wii, een Wavebord en de derde prijs was het spel twister. Er waren dus veel gelukkige gezichten. Daarna de warming up. Vervolgens het schieten van het startschot voor de loop van de families.
Na de familieloop een prijsuitreiking voor de school die zich met de meeste kinderen heeft ingeschreven. De wisselbokaal ging naar de Nicolaas Beetsschool. Een geweldig resultaat met maarliefst 60 leerlingen deed deze school mee.

Collega Christa Kuiper lanceerde het startschot voor de 5 en 10 kilometer. Een fraai spektakel om de 1000 lopers te zien vertrekken. Fascinerend ook om na korte tijd ook de eerste lopers bij de finish te ontmoeten. Toen inmiddels de eerste lopers van de 10 kilometer binnenkwamen, hoorde wij (Christa en ondergetekende) voor het eerst van de loper die onwel was geworden. Op dat moment was er nog niet meer bekend dan dat. Even later hoorden wij dat er ambulances waren gearriveerd en weer iets later hoorden we dat de meneer in kwestie naar het ziekenhuis werd afgevoerd. In overleg met de organisatie hebben we besloten de loop uit te laten lopen, maar direct daarna de muziek stil te laten leggen. Ook hebben we direct met elkaar overlegd en gekeken wat er moest gebeuren. Op dat moment waren ook de hulpverleners van de Haarlemse reddingsbrigade bijeen. Zij waren zeer ontdaan van het hele gebeuren en vooral de mensen die directe assistentie hadden verleend, waren aangedaan. We hebben met hen gesproken en geprobeerd om ook hen wat op hun gemak te stellen.

Vervolgens hebben we afspraken gemaakt voor het geval de man zou komen te overlijden. Telefoonnummers uitgewisseld met vertegenwoordigers van de organisatie. Tussentijds de burgemeester gebeld enzovoort. Toen naar huis gegaan. Om 15.15 uur kreeg ik een telefoontje van de organisatie dat betrokkene was overleden. Afgesproken dat we vanuit gemeente en organisatie om 16.00 uur bij elkaar zouden komen voor vervolgstappen. En zo geschiedde.

De aandacht gaat natuurlijk allereerst uit naar de familie van de overledene. Het is werkelijk verschrikkelijk dat dit is gebeurd. Dat gun je niemand. Tegelijkertijd doemen vragen op die wellicht bij velen leven over gezondheid, voorzorgsmaatregelen etc. Maar het is niet het moment om daarover nu te speculeren. Jaarlijks lopen er vele miljoenen mensen. Heel vaak gaat het goed. Soms wordt iemand onwel. Het is dus ook te vroeg om te zeggen dat dit de laatste loop in Heemstede is geweest. We zullen met elkaar dit grondig evalueren, maar ik sta volledig achter de organisatie. Zij hebben een zeer goede prestatie geleverd. Het is alleen verschrikkelijk jammer dat het op deze manier heeft moeten eindigen.

In verband met het gebeuren van vandaag geen verder terugblik op de afgelopen week. Daar kom ik komende week op terug.

Reacties, suggesties opmerkingen zijn meer dan welkom.
Graag tot volgende week.
Gegroet, Jur Botter

Duurzaam Heemstede

Afgelopen week ben ik naar de jaarlijkse vergadering geweest van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) over de Millenniumdoelen. Heemstede is nog geen Millenniumgemeente , maar in verband met de discussie in de commissie van komende week over Duurzaamheid, leek het wel nuttig om te gaan. En inderdaad. Hoewel ik nog steeds vragen heb bij een dergelijke campagne/actie, ben ik er veel genuanceerder over gaan denken. Aanvankelijk was ik de mening toegedaan dat het vooral een hoog symbool gehalte heeft. Dat het ook een beetje overbodig is om hier aan mee te doen en dat er eigenlijk heel veel andere keurmerken zijn waar je als gemeente voor kunt kiezen. Het lijkt er soms op dat er een heuse duurzaamheidlogo concurrentiestrijd gaande is.

Maar het zijn van Millennium gemeente heeft ook een intrinsieke waarde. Het laat zien dat in je eigen gemeente aandacht is voor de kernwaarden die door de Verenigde Naties met elkaar zijn afgesproken. Dat je het als gemeente het belangrijk vindt een bijdrage te leveren aan een eerlijker en leefbaarder wereld. Dat je de discussie in je gemeente wilt bevorderen om over dit thema te praten en dat je bereid bent als gemeente hiernaar te handelen. Kortom dat je de kernwaarden van een leefbare en eerlijke wereld respecteert en onderschrijft. Het is niet links, het is niet rechts: het is een levenshouding, zeg maar een filosofie die ieder weldenkend mens zou moeten aanspreken. En wat is er dan mis met een symbool?

Persoonlijk ben ik er geen voorstander van dat gemeenten zelf aan ontwikkelingssamenwerking doen. Of dat er veel geld uitgegeven wordt aan reisjes en uitwisselingen die weinig opleveren. Maar dat is ook helemaal niet nodig om Millenniumgemeente te worden. Wat ik wel belangrijk vind is dat inwoners van Heemstede zich ervan bewust zijn, hoe goed ze het hebben. Dat ze weten welke invloed hun consumptiegedrag heeft op de omgeving. En dat wil ik niet om iedere keer een vingertje de lucht in te steken. Nee, dat wil ik om te laten zien dat er ook alternatieven zijn.

Het lijkt mij ook fantastisch wanneer kinderen op scholen zich ervan bewust zijn dat de omstandigheden/ faciliteiten die we in Heemstede hebben , maken dat zij zich kunnen ontplooien. Het besef dat ze het goed hebben en dat het niet vanzelfsprekend is dat het in andere delen van de wereld er net zo aan toegaat als bij ons. Integendeel. Dus wat is er mis wanneer door deelname aan het Millenniumprogramma op lokaal niveau de bewustwording in dat opzicht toeneemt?
Er zijn goede voorbeelden bekend waarbij de Millenniumdoelen worden gekoppeld aan de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (Wmo) om de saamhorigheid te bevorderen wanneer burgers aan een specifieke activiteit deelnemen. Bij veel omliggende gemeenten is overigens al ervaring met de Millenniumdoelstellingen omdat zij reeds Millenniumgemeente zijn geworden.

Met het aannemen van de notitie Duurzaam Heemstede van komende week, zouden we al een eind op de goede richting zijn om een Millenniumgemeente te worden. Je hoeft immers niet op alle acht onderdelen mee te doen. Je kunt ook al Millenniumgemeente worden wanneer in je gemeente aandacht is voor Duurzaamheid. Kortom als Heemstede kunnen we een eerste stap zetten. DE keuze is straks aan de gemeenteraad van Heemstede.

Wilt u meer informatie over de Millenniumgemeenten, kijk dan op http://www.millenniumgemeente.nl/

Verder de afgelopen week
Deze week heb ik veel overleggen gehad met verschillende partijen: kwartaaloverleg met de bibliotheek. Vooral over de bezuinigingen en de commissiesamenleving van komende week waarin de bezuinigingen op de bibliotheek worden besproken. Overleg met College Hageveld over de (financiële) relatie tussen het College en de gemeente. Fractievergadering en Algemene Ledenvergadering van D66.

Bijeenkomst in Amsterdam om over de combinatiefunctionarissen te praten. Medewerkers op het snijvlak van onderwijs/sport/cultuur die in het kader van de naschoolse activiteiten scholen kunnen ondersteunen een interessant programma te ontwikkelen. Opening van de tentoonstelling van Ellen Wollf en Jeroen Gerlach. Een schitterende tentoonstelling die zeker een bezoek waard is de komende week.

Tenslotte nog een avondconferentie in de gemeente Haarlemmermeer over de schaalgrootte van gemeenten en de representatieve democratie. Een soort werkconferentie ter voorbereiding op de discussie in de VNG over de toekomst van bestuurlijk Nederland. Was een zeer boeiende avond met een hoog politiek bestuurlijk karakter. Mede door de inbreng van de hoogleraren In ’t Veld en Elzinga.

Reacties, suggesties opmerkingen zijn meer dan welkom.
Graag tot volgende week.
Gegroet, Jur Botter