Wat is er in hemelsnaam in Nederland aan de hand? ”Het is altijd pijnlijk als je tegen je eigen principiële uitgangspunten moet stemmen”, aldus Hennis, VVD-kamerlid. Ze verwijst naar de zogenaamde weigerambtenaarmotie. Een motie die eist dat ambtenaren ontslagen worden als ze weigeren een homohuwelijk te sluiten. De VVD stemde tegen die motie, een groot deel van de Kamer voor en Hennis baalt dat ze tegen moest tegen stemmen. Raar.
Posts Tagged ‘waan van de dag’
De Liberalen Komen Je Halen!
Woensdag, 16 november , 2011
Studeren kan je leren
Woensdag, 10 november , 2010Sinds enkele maanden ben ik begonnen aan mijn onderzoeksmaster aan de Universiteit van Utrecht. Dit geeft mij een totaal van vijf jaar om nominaal te lopen. Helaas zal me dat nooit meer gaan lukken; door een bestuursjaar bij een vereniging en anderhalf jaar als studentassessor van het faculteitsbestuur van Geesteswetenschappen hebben me één jaar extra gekost. Feitelijk gezien behoor ik dus niet tot degenen die in het regeerakkoord “langstudeerders” gedoopt zijn, echter, ik had zomaar in die groep kunnen vallen.
Droevige TV
Dinsdag, 26 oktober , 2010Zojuist heb ik zitten kijken naar de meest droevige TV van de afgelopen jaren. Vergeet Maxima die een traantje wegpinkt, vergeet de onberispelijke karatetrap van Nigel de Jong, het eerste half uur van De Wereld Draait Door (DWDD) op dinsdag 26 oktober 2010 is de nieuwe koploper. Als u gekeken heeft zag u vier van de meest stuurse mensen ter wereld, het beste vriendje van de man die de baas is in een op maat gemaakte pyjama, een overspelige en een presentator wiens format hem niet toeliet fatsoenlijk in de regeringsverklaring te duiken. Dat laatste is wellicht het meest kwalijke. Door het (vaak succesvolle, maar vooral) razendsnelle format van DWDD kwamen gasten, presentator en tafelklaasvaak niet verder dan gesputter en quasi-intellectueel gebrabbel over dingen als de manier waarop Job Cohen op stond om een interruptie te plegen.
De Regels van het Spel
Woensdag, 29 september , 2010Mijn band is lek. Volgens sommigen is dit het ergste dat een student kan overkomen: geen bandenplakset voorhanden en te weinig geld op de bank en je bent zomaar gedoemd om tot in de eeuwigheid je ter voet of – en dat is ook geen pretje in Utrecht – per bus te verplaatsen. Gelukkig valt dit voor mij erg mee: ik woon allereerst niet heel ver buiten het centrum en daarnaast heb ik wel genoeg geld op de bank om een bandenplakset of nieuwe achterband te kopen. Daarnaast geeft lopen me altijd de gelegenheid om eens goed te peinzen over van alles en nog wat. U kent het wel: even een to-do-lijstje maken, bedenken wat voor avondeten je gaat kopen, je agenda doornemen, dagdromen over hoe Ajax wel gewonnen had als U in de basis had gestaan en met een weergaloze actie de Milanese defensie in de luren had gelegd, het stadion op de banken, nog urenlang uw naam door de stad scanderend..wellicht is dit iets te specifiek.
Publieke Tribune
Woensdag, 22 september , 2010Het getik van vingers op toetsenborden, het geklak van hakjes en af en toe een diepe zucht verstoort de betrekkelijk rust van de Universiteits Bibliotheek. Mensen die geloven dat studenten slechts op kosten van de belastingbetaler biertjes naar achter gooien, komen hier bedrogen uit. Overigens bestaan dat soort studenten wel, hoor. Dit betekent niet dat er slechts twee soorten studenten bestaan: zij die hard studeren en zij die hard drinken. In de praktijk hebben de meeste studenten iets van beiden. Sinds ik masterstudent ben bevat mijn leven wel meer elementen van de eerste groep dan van de tweede. Dit houdt onder meer in dat je me op de meest verschillende plekken mijn boeken uit mijn tas ziet pakken: in een kroeg, op een bankje in het park, in bed, vlak voor het slapen gaan, in de rij voor de Efteling enzovoorts. Mijn twee favoriete plekken om te studeren zijn bij uitstek toch de bieb en de trein.
Meningen
Woensdag, 4 augustus , 2010Het is niet gelukt. Toen de verkiezingscampagne van start ging had ik me voorgenomen om niets te schrijven tot de heren politici eruit waren en ons het nieuwe kabinet gingen presenteren. In het zicht van de haven ben ik gestrand; het begon te lang te duren. Waarom deze radiostilte? De verkiezings- en (in)formatie-periode wordt bij uitstek gedomineerd door meningen die er niet toe doen. Al voor een coalitie gevormd is wordt er door de kindertjes die niet mee mogen spelen om hun mama geroepen en dat het allemaal zo oneerlijk is. “Kiezersbedrog,” is een term die je dan vaak hoort. Ik wilde daar niet nog een mening aan toe voegen. Al heb ik wel een mening over het feit dat iedereen tegenwoordig zijn eigen mening het belangrijkst vindt.
Shosha
Dinsdag, 18 mei , 2010Er zijn niet veel mensen die weten dat er vandaag de dag is dat er een treurig gebeurtenis zijn eerste lustrum bereikt. Vijf jaar geleden werd ik wakker gebeld door de vader van één van mijn beste vrienden, Shosha. Aan zijn stem kon ik horen dat er iets ergs gebeurd was. Zijn stem had de snik van iemand die weet dat wat hij ook zal doen in zijn verdere leven, hij altijd zijn zoon zal missen. Vijf seconden later wist ik dat Shosha overleden was.
Lijmen/Het Been
Dinsdag, 11 mei , 2010Op het moment dat u dit leest, ben ik ‘hard’ aan het zwoegen boven mijn bachelorscriptie over stadsvernieuwing na de Tweede Wereldoorlog. Dat wil zeggen, als ik niet, zoals het een goed student betaamt, aan het SOGen (Studie Ontwijkend Gedrag) ben. De meeste van mijn medestudenten SOGen op een uiterst interactieve manier; via Farmville, Maffia Wars en dergelijke spelletjes op Facebook, of door de Dumpert-index te memoriseren. Mijn manier van SOGen is echter ouderwets analoog: ik ga boeken lezen. Ik gebruik er niet eens een i-pad of andere e-reader voor; niets gaat boven de geur, het gevoel en het geritsel van de bladzijden. (more…)
Dode Dictators
Vrijdag, 6 november , 2009Vanavond keek ik naar onze koning. Onze koning regeert vanaf een rood gedomineerd decor over Nederland. Onze koning praat snel en is ad rem. Op door de weekse dagen betreed de koning zelfs onze huiskamers. Het mag duidelijk zijn dat ik het hier niet over Prins Pils heb, maar over een koning van een groter allure. Een koning wiens aanzien misschien zelfs wel hoger staat dan dat van de Prins. Iedereen wil dan ook op audiëntie komen: sportcommentatoren, politici, recalcitrante televisiemakers, schrijvers, programmamakers, journalisten, advocaten, muziekanten. Je kunt het zo gek niet bedenken of het gaat aan de ovaalachtige tafel in het rode decor zitten om zich maximaal tien minuten aan de tand te laten voelen. Overigens is onze koning, zoals het een vorst betaamt dan het meest aan het woord. Dat betekent dat dit koningsprogramma vaak meer dan de moeite waard is om te aanschouwen. Het zegt al genoeg dat de koning zich niets aantrekt van het acht-uur journaal en er gewoon dwars doorheen programmeert.
Raadspaus
Dinsdag, 3 november , 2009Het zal me een zorg zijn wie er ‘president’ wordt van de Europese Unie. Of dat nou Blair, Rompuy of Balkenende is, is lood om oud ijzer. Ongeacht het persoon van de politicus die deze post zal gaan bezetten, zal de functie weinig om het lijf hebben. Bladerend door de kranten, surfend op het wereldwijdeweb valt me op dat er veel onduidelijkheid is over het presidentschap. Of liever gezegd: de beeldvorming klopt (weer eens) niet.
