Vanavond keek ik naar onze koning. Onze koning regeert vanaf een rood gedomineerd decor over Nederland. Onze koning praat snel en is ad rem. Op door de weekse dagen betreed de koning zelfs onze huiskamers. Het mag duidelijk zijn dat ik het hier niet over Prins Pils heb, maar over een koning van een groter allure. Een koning wiens aanzien misschien zelfs wel hoger staat dan dat van de Prins. Iedereen wil dan ook op audiëntie komen: sportcommentatoren, politici, recalcitrante televisiemakers, schrijvers, programmamakers, journalisten, advocaten, muziekanten. Je kunt het zo gek niet bedenken of het gaat aan de ovaalachtige tafel in het rode decor zitten om zich maximaal tien minuten aan de tand te laten voelen. Overigens is onze koning, zoals het een vorst betaamt dan het meest aan het woord. Dat betekent dat dit koningsprogramma vaak meer dan de moeite waard is om te aanschouwen. Het zegt al genoeg dat de koning zich niets aantrekt van het acht-uur journaal en er gewoon dwars doorheen programmeert.

(more…)