“Plasterk is er-op-uit om ons binnen drie jaar door de universiteit heen te jagen. Alsof het een spoed-cursus betreft,” zegt hij terwijl hij zijn vierde biertje weggulpt. Hij bestelt twee nieuwe en vervolgt: “Daardoor wordt studeren van de essentie ontdaan. Hoe kunnen we ons, zoals mijn pa die hier ruim tien jaar heeft rondgelopen en altijd smakkelijk verteld heeft over zijn volwassen worden tijdens zijn studies, tot volle wasdom ontwikkelen als we er maar drie tot vier jaar tijd voor hebben?” De verontwaardiging in de koddige stem staat me tegen, maar begrijp het tegelijkertijd al te goed. De stem, die als ik mijn vermoeide ogen sluit een koeienkop en schapenwol krijgt en zeven magen die het bier moeiteloos hergebruiken zodat de stem in een haast permanente staat van dronkenschap samen met zijn Pa blijven kan, vervolgt: “En dan wil Meneer de Minister ook nog eens de studiefinanciering op de schop gooien! Het is een Godgeklaagd schandaal!”( Het valt me op dat mensen altijd God gebruiken als ze het ergens niet mee eens zijn.)
