Mijn band is lek. Volgens sommigen is dit het ergste dat een student kan overkomen: geen bandenplakset voorhanden en te weinig geld op de bank en je bent zomaar gedoemd om tot in de eeuwigheid je ter voet of – en dat is ook geen pretje in Utrecht – per bus te verplaatsen. Gelukkig valt dit voor mij erg mee: ik woon allereerst niet heel ver buiten het centrum en daarnaast heb ik wel genoeg geld op de bank om een bandenplakset of nieuwe achterband te kopen. Daarnaast geeft lopen me altijd de gelegenheid om eens goed te peinzen over van alles en nog wat. U kent het wel: even een to-do-lijstje maken, bedenken wat voor avondeten je gaat kopen, je agenda doornemen, dagdromen over hoe Ajax wel gewonnen had als U in de basis had gestaan en met een weergaloze actie de Milanese defensie in de luren had gelegd, het stadion op de banken, nog urenlang uw naam door de stad scanderend..wellicht is dit iets te specifiek.
Posts Tagged ‘bezinning’
De Regels van het Spel
Woensdag, 29 september , 2010
Meningen
Woensdag, 4 augustus , 2010Het is niet gelukt. Toen de verkiezingscampagne van start ging had ik me voorgenomen om niets te schrijven tot de heren politici eruit waren en ons het nieuwe kabinet gingen presenteren. In het zicht van de haven ben ik gestrand; het begon te lang te duren. Waarom deze radiostilte? De verkiezings- en (in)formatie-periode wordt bij uitstek gedomineerd door meningen die er niet toe doen. Al voor een coalitie gevormd is wordt er door de kindertjes die niet mee mogen spelen om hun mama geroepen en dat het allemaal zo oneerlijk is. “Kiezersbedrog,” is een term die je dan vaak hoort. Ik wilde daar niet nog een mening aan toe voegen. Al heb ik wel een mening over het feit dat iedereen tegenwoordig zijn eigen mening het belangrijkst vindt.
Shosha
Dinsdag, 18 mei , 2010Er zijn niet veel mensen die weten dat er vandaag de dag is dat er een treurig gebeurtenis zijn eerste lustrum bereikt. Vijf jaar geleden werd ik wakker gebeld door de vader van één van mijn beste vrienden, Shosha. Aan zijn stem kon ik horen dat er iets ergs gebeurd was. Zijn stem had de snik van iemand die weet dat wat hij ook zal doen in zijn verdere leven, hij altijd zijn zoon zal missen. Vijf seconden later wist ik dat Shosha overleden was.
Over niets
Dinsdag, 12 januari , 2010Lang heb ik gewikt en gewogen over mijn eerste blog in het nieuwe jaar, maar er wilde simpelweg niets komen. De sneeuw heeft niet alleen een spekgladde, en voor de nodige paniek en alarmen zorgende, deken over de wereld gelegd, ook mijn (creatieve?) gemoed is onder een dikke witte laag te rustte gelegd. Om de lieverds van D66, die mij dit elektronisch platform bieden om mijn onzinnigheden het wereld wijde web op te slingeren, ben ik toch maar achter mijn computer gaan zitten en heb besloten dat ik er niet vandaan kom voor ik een respectabel aantal woorden heb getypt. De luie, en vaak dominante, kant van mijn hersenen neigt na het afspreken van zoiets met mijzelf naar het willekeurig achter elkaar zetten van woorden als: wit, nat, koud, glad, ijs, mat, wind, zat enzovoorts, om me er op deze wijze snel vanaf te maken. Dat zou echter maar gek zijn, en dus besluit ik maar eens de actieve kant te volgen.
Messiah
Vrijdag, 25 december , 2009Amsterdam 23-12-2009
Achter de Bas, de Tenor, de Alt en de Sopraan hinkt een oude Kater de treden van de trappen van het Concertgebouw af. Trede voor trede daalt hij met vermoeide sierlijkheid af. Als hij zijn poten optilt, die de vrolijke, maar tegelijkertijd melancholische, alsof ze al weten wat er komen gaat, tonen van de overture van Händel’s Messiah laat klinken, is het alsof hij de noten nog wel voor zijn ogen ziet dwarrelen, maar de kracht niet meer heeft er enthousiast naar te klauwen. De Geest wil nog, maar het Lichaam werkt tegen. Vermoeid leunt de oude Kater af en toe met zijn hele gewicht op het katheder dat hem omringt, dat hem als het ware beschermt tegen de gevaren die hem omringen. Het doet pijn aan de ogen te zien dat het leven een mens zo hard kan treffen.
Barfilosoof
Zondag, 6 december , 2009“Plasterk is er-op-uit om ons binnen drie jaar door de universiteit heen te jagen. Alsof het een spoed-cursus betreft,” zegt hij terwijl hij zijn vierde biertje weggulpt. Hij bestelt twee nieuwe en vervolgt: “Daardoor wordt studeren van de essentie ontdaan. Hoe kunnen we ons, zoals mijn pa die hier ruim tien jaar heeft rondgelopen en altijd smakkelijk verteld heeft over zijn volwassen worden tijdens zijn studies, tot volle wasdom ontwikkelen als we er maar drie tot vier jaar tijd voor hebben?” De verontwaardiging in de koddige stem staat me tegen, maar begrijp het tegelijkertijd al te goed. De stem, die als ik mijn vermoeide ogen sluit een koeienkop en schapenwol krijgt en zeven magen die het bier moeiteloos hergebruiken zodat de stem in een haast permanente staat van dronkenschap samen met zijn Pa blijven kan, vervolgt: “En dan wil Meneer de Minister ook nog eens de studiefinanciering op de schop gooien! Het is een Godgeklaagd schandaal!”( Het valt me op dat mensen altijd God gebruiken als ze het ergens niet mee eens zijn.)
Dode Dictators
Vrijdag, 6 november , 2009Vanavond keek ik naar onze koning. Onze koning regeert vanaf een rood gedomineerd decor over Nederland. Onze koning praat snel en is ad rem. Op door de weekse dagen betreed de koning zelfs onze huiskamers. Het mag duidelijk zijn dat ik het hier niet over Prins Pils heb, maar over een koning van een groter allure. Een koning wiens aanzien misschien zelfs wel hoger staat dan dat van de Prins. Iedereen wil dan ook op audiëntie komen: sportcommentatoren, politici, recalcitrante televisiemakers, schrijvers, programmamakers, journalisten, advocaten, muziekanten. Je kunt het zo gek niet bedenken of het gaat aan de ovaalachtige tafel in het rode decor zitten om zich maximaal tien minuten aan de tand te laten voelen. Overigens is onze koning, zoals het een vorst betaamt dan het meest aan het woord. Dat betekent dat dit koningsprogramma vaak meer dan de moeite waard is om te aanschouwen. Het zegt al genoeg dat de koning zich niets aantrekt van het acht-uur journaal en er gewoon dwars doorheen programmeert.
Raadspaus
Dinsdag, 3 november , 2009Het zal me een zorg zijn wie er ‘president’ wordt van de Europese Unie. Of dat nou Blair, Rompuy of Balkenende is, is lood om oud ijzer. Ongeacht het persoon van de politicus die deze post zal gaan bezetten, zal de functie weinig om het lijf hebben. Bladerend door de kranten, surfend op het wereldwijdeweb valt me op dat er veel onduidelijkheid is over het presidentschap. Of liever gezegd: de beeldvorming klopt (weer eens) niet.
Mijn eerste blog voor D66
Vrijdag, 23 oktober , 2009Alle begin is moeilijk, luidt het spreekwoord, maar ik heb er altijd bijzonder veel moeite mee. Het gevoel moet goed zijn, anders heeft het geen zin wat mij betreft. Het voordeel van een blog is dat je op eenvoudige wijze alles kan uitwissen en opnieuw beginnen. Laat ik even de open deur intrappen: in het echte leven is dat een stuk moeilijker. Kies je een studie die totaal niet bevalt, dan kan je niet met een druk op de knop terug naar september, maar moet je ten koste van geld en tijd wachten tot je de kans krijgt op een nieuw begin. Steek je over zonder de bus te zien dan zal je ook lang in het ziekenhuis moeten liggen voor je weer een beetje de oude bent. Vraag je een stemming aan om Berlusconi te veroordelen, maar heb je geen meerderheid, dan zal je ook moeten wachten tot de politieke wind weer gunstig waait. Het slaat nergens op, maar klopt wel, om het Cruijffiaans te verwoorden.
