Verkiezingstijd. Ik vind het mooi. Overal in Nederland zie je politici uit de grond schieten om te laten zien hoe menselijk ze wel niet zijn. Alsof koffie schenken en een kat knuffelen een indicatie zijn van je merites als politicus, geweldig. En dan de posters. Teksten als: “Nu Protest!” (SP), “Het moet eerlijker” (PvdA), “Minder overheid is minder belasting” (VVD), “Hoe meer CDA, hoe beter voor Brabant” (CDA, natuurlijk) en “Anders Ja D66″, wie houdt er niet van?! Zo amateuristisch en tenenkrommend slecht, heerlijk toch? Het is een beetje hetzelfde als Jeroen Verhoeven in het doel van Ajax zetten: je geeft mensen het idee dat ze zelf ook zoiets kunnen bereiken.
Posters
25 februari, 2011 door jorg-van-velzen
De Aap
2 februari, 2011 door jorg-van-velzen“De aap, zou Pnin zeggen, kan niet in de mouw verborgen blijven.” Deze woorden schreef de Russisch-Amerikaanse schrijver Vladimir Vladimirovitsj Nabokov in 1957 in zijn boek Pnin, een tragi-komisch verhaal over de gelijknamige Russische professor Pnin die geëmigreerd is van zijn vaderland naar Amerika, waar hij les geeft op een college en zich tevergeefs aan zijn nieuwe land probeert aan te passen. Dat de aap niet in de mouw verborgen kan blijven geldt ook voor de plannen van Rutte I met onderwijs. Werd in het regeerakkoord nog gerept over “maatregelen en geld zijn nodig om een forse kwaliteitsimpuls te kunnen geven”, vandaag is duidelijk geworden dat het kabinet over niets anders heeft nagedacht dan de bezuinigingen. Staatssecretaris Zijlstra heeft namelijk besloten geen boete meer door te rekenen aan de onderwijsinstellingen voor langstudeerders, maar het bedrag dat het kabinet met deze boetes dacht op te halen wordt wel gewoon geïnd bij de universiteiten en hoge scholen!
Studeren kan je leren
10 november, 2010 door jorg-van-velzenSinds enkele maanden ben ik begonnen aan mijn onderzoeksmaster aan de Universiteit van Utrecht. Dit geeft mij een totaal van vijf jaar om nominaal te lopen. Helaas zal me dat nooit meer gaan lukken; door een bestuursjaar bij een vereniging en anderhalf jaar als studentassessor van het faculteitsbestuur van Geesteswetenschappen hebben me één jaar extra gekost. Feitelijk gezien behoor ik dus niet tot degenen die in het regeerakkoord “langstudeerders” gedoopt zijn, echter, ik had zomaar in die groep kunnen vallen.
Droevige TV
26 oktober, 2010 door jorg-van-velzenZojuist heb ik zitten kijken naar de meest droevige TV van de afgelopen jaren. Vergeet Maxima die een traantje wegpinkt, vergeet de onberispelijke karatetrap van Nigel de Jong, het eerste half uur van De Wereld Draait Door (DWDD) op dinsdag 26 oktober 2010 is de nieuwe koploper. Als u gekeken heeft zag u vier van de meest stuurse mensen ter wereld, het beste vriendje van de man die de baas is in een op maat gemaakte pyjama, een overspelige en een presentator wiens format hem niet toeliet fatsoenlijk in de regeringsverklaring te duiken. Dat laatste is wellicht het meest kwalijke. Door het (vaak succesvolle, maar vooral) razendsnelle format van DWDD kwamen gasten, presentator en tafelklaasvaak niet verder dan gesputter en quasi-intellectueel gebrabbel over dingen als de manier waarop Job Cohen op stond om een interruptie te plegen.
De Regels van het Spel
29 september, 2010 door jorg-van-velzenMijn band is lek. Volgens sommigen is dit het ergste dat een student kan overkomen: geen bandenplakset voorhanden en te weinig geld op de bank en je bent zomaar gedoemd om tot in de eeuwigheid je ter voet of – en dat is ook geen pretje in Utrecht – per bus te verplaatsen. Gelukkig valt dit voor mij erg mee: ik woon allereerst niet heel ver buiten het centrum en daarnaast heb ik wel genoeg geld op de bank om een bandenplakset of nieuwe achterband te kopen. Daarnaast geeft lopen me altijd de gelegenheid om eens goed te peinzen over van alles en nog wat. U kent het wel: even een to-do-lijstje maken, bedenken wat voor avondeten je gaat kopen, je agenda doornemen, dagdromen over hoe Ajax wel gewonnen had als U in de basis had gestaan en met een weergaloze actie de Milanese defensie in de luren had gelegd, het stadion op de banken, nog urenlang uw naam door de stad scanderend..wellicht is dit iets te specifiek.
Publieke Tribune
22 september, 2010 door jorg-van-velzenHet getik van vingers op toetsenborden, het geklak van hakjes en af en toe een diepe zucht verstoort de betrekkelijk rust van de Universiteits Bibliotheek. Mensen die geloven dat studenten slechts op kosten van de belastingbetaler biertjes naar achter gooien, komen hier bedrogen uit. Overigens bestaan dat soort studenten wel, hoor. Dit betekent niet dat er slechts twee soorten studenten bestaan: zij die hard studeren en zij die hard drinken. In de praktijk hebben de meeste studenten iets van beiden. Sinds ik masterstudent ben bevat mijn leven wel meer elementen van de eerste groep dan van de tweede. Dit houdt onder meer in dat je me op de meest verschillende plekken mijn boeken uit mijn tas ziet pakken: in een kroeg, op een bankje in het park, in bed, vlak voor het slapen gaan, in de rij voor de Efteling enzovoorts. Mijn twee favoriete plekken om te studeren zijn bij uitstek toch de bieb en de trein.
Meningen
4 augustus, 2010 door jorg-van-velzenHet is niet gelukt. Toen de verkiezingscampagne van start ging had ik me voorgenomen om niets te schrijven tot de heren politici eruit waren en ons het nieuwe kabinet gingen presenteren. In het zicht van de haven ben ik gestrand; het begon te lang te duren. Waarom deze radiostilte? De verkiezings- en (in)formatie-periode wordt bij uitstek gedomineerd door meningen die er niet toe doen. Al voor een coalitie gevormd is wordt er door de kindertjes die niet mee mogen spelen om hun mama geroepen en dat het allemaal zo oneerlijk is. “Kiezersbedrog,” is een term die je dan vaak hoort. Ik wilde daar niet nog een mening aan toe voegen. Al heb ik wel een mening over het feit dat iedereen tegenwoordig zijn eigen mening het belangrijkst vindt.
Shosha
18 mei, 2010 door jorg-van-velzenEr zijn niet veel mensen die weten dat er vandaag de dag is dat er een treurig gebeurtenis zijn eerste lustrum bereikt. Vijf jaar geleden werd ik wakker gebeld door de vader van één van mijn beste vrienden, Shosha. Aan zijn stem kon ik horen dat er iets ergs gebeurd was. Zijn stem had de snik van iemand die weet dat wat hij ook zal doen in zijn verdere leven, hij altijd zijn zoon zal missen. Vijf seconden later wist ik dat Shosha overleden was.
Politieke Partijtje Spelen
17 mei, 2010 door jorg-van-velzenHet is zover! De verkiezingen zijn begonnen! Het zijn echter niet Cohen, Rutte of Pechtold die de degens kruisen. Neen, het zijn Dols, van der Woerdt en Gebrenchtchikova die, gedurende vurige, eloquente hoogstandjes, grote omissies in elkaars verkiezingsprogramma bloot debatteren. De verkiezingen voor de Utrechtse Universiteitsraad zijn een strijd op het scherpst van de snede tussen drie partijen, VUUR, Partij vd Utrechtsche Student (PvdUS) en Lijst Helder. De kandidatenlijsten bestaan dan ook maar liefst uit respectievelijk dertig, drie-en-twintig en elf studenten en de universitaire media, voorzover die al bestaat, praat al wekenlang nergens anders meer over. Er heerst dan ook een gespannen sfeer: de kandidaten en hun achterban worden door diepe ideologische fjorden gescheiden: zo is de ene partij voor kwalitatief beter onderwijs, de ander voor een hogere kwaliteit van het onderwijs, terwijl de derde juist onderwijs van goede kwaliteit wil. De verschillen zijn zo diep, dat u de veldslagen tussen gewapende aanhangers van beide groepen bijna voor u kunt zien, toch?
Lijmen/Het Been
11 mei, 2010 door jorg-van-velzenOp het moment dat u dit leest, ben ik ‘hard’ aan het zwoegen boven mijn bachelorscriptie over stadsvernieuwing na de Tweede Wereldoorlog. Dat wil zeggen, als ik niet, zoals het een goed student betaamt, aan het SOGen (Studie Ontwijkend Gedrag) ben. De meeste van mijn medestudenten SOGen op een uiterst interactieve manier; via Farmville, Maffia Wars en dergelijke spelletjes op Facebook, of door de Dumpert-index te memoriseren. Mijn manier van SOGen is echter ouderwets analoog: ik ga boeken lezen. Ik gebruik er niet eens een i-pad of andere e-reader voor; niets gaat boven de geur, het gevoel en het geritsel van de bladzijden. Lees de rest van dit bericht »
