We kregen een papiertje, een diploma, en dachten dat we er waren. Onze ouders en grootouders waren trots en we liepen het ene schoolgebouw uit om in een ander, groter gebouw weer terug bij af te zijn.

Hadden we in de ene geleerd over 1+1=2 en simpele breuken. In de ander kregen we A²+B²=C² en kansberekening. Het Ik leer; Jij leert; Wij leren; Heb geleerd; Leerden; veranderde in: To learn. Lernen. Apprendre. Accipio. Eerst hoorden we dat Hitler een slechte man was en Willem van Oranje een held, een gebouw later werden we gewezen op de lange termijn ontwikkelingen. De slag bij Nieuwpoort (2 juli 1600), bleef onbelangrijk, maar zonder Pruisisch keizerrijk geen Hitler, bijvoorbeeld. Gaandeweg veranderden de Kameleon, Snelle Jelle, de boeken van Thea Beckman & Arendsoog in opdrachten over Reve, Mulisch & Hermans, en kregen we te horen over een:

“Vraye historie ende al waer

Maghic u tellen, hoorter naer.

Het was op ene avontstonde,

Dat Karel slapen begonde.”

In een vloek en een zucht was iedereen weer meer dan tevreden, kregen we weer een papiertje mee en verruilden het grotere gebouw voor een groep nog grotere gebouwen, gelegen rond een 112,32 meter hoge toren. Hier leggen we ons toe op één van de vele dingen die ons geleerd was in de andere gebouwen. Sommigen zoeken de diepere betekenis van een donut of een theekopje, terwijl anderen meer heil zien in het ontleden van Harry Potter’s Oedipus complex.

Voor we het weten slaan we onszelf binnen onafzienbare tijd weer op de schouders en verlaten het complex voor een nieuw gebouw. Een groot en statig gebouw. Eentje dat past bij de kwaliteit van ons laatste papiertje. Naast trots krijgen we voornamelijk geld als beloning. Het nieuwe gebouw verlaten we voor een beter betalend, uitdagender, prestigieuzer of statiger exemplaar. Tussendoor komen we in tal van kleinere gebouwen waar we trouwen, kinderen krijgen, trots zijn op onze kinderen, ons schamen, woest zijn, scheiden, onze kleinkinderen bewonderen, misschien zelfs wel onze achterkleinkinderen leren kennen etc. In al die gebouwen leren we, over onszelf, onze baan, onze familie vrienden en kinderen: een leven lang leren we.

En zo gaan we van gebouw tot gebouw, tot we in een klein houten gebouw aankomen waar muren van aarde of vlammen ons zullen bewaken: eindelijk zijn we uitgeleerd.

JvV

Dit bericht is geplaatst op Vrijdag, januari 6, 2012 om 01:34 en is geplaatst in categorie Uncategorized. U kunt reacties op dit bericht volgen met de RSS 2.0 feed. U kunt hier een reactie achterlaten.