“Heel Nederland wil dat Mauro blijft, behalve een meerderheid in de Tweede Kamer. De Kamer vertegenwoordigt hier het volk niet.” Dit zijn de woorden van Tofik Dibi (GroenLinks). Dibi gaf toe dat D66 en GroenLinks gegokt op een verblijfsvergunning, maar verloren hadden. De vraag of dat moreel verantwoorde politiek is of niet laat ik aan andere mensen over. Wat me meer zorgen baart is de boodschap van zijn woorden.
Dibi zegt: “De Kamer vertegenwoordigt hier het volk niet.” Dat betekent dat hij denkt dat de Tweede Kamer normaal gesproken altijd de Wil van Het Volk moet volgen. Een nogal letterlijke opvatting van de term ‘volksvertegenwoordiging’. Dit betekent dat de politiek van Dibi voortaan altijd de wensen van het volk (en dat zijn er vaak meer dan drie) onvoorwaardelijk moet inwilligen. Ook als hij het daar zelf niet mee eens is. In zijn optiek moet de Kamer immers ten allen tijden het Volk vertegenwoordigen. Dit betekent ook dat Dibi schijnt te weten wat het Volk wil. En wie het volk is. In dit geval is het Volk de respondenten op een onderzoek van TNS Nipo, in opdracht van Vluchtelingenwerk Nederland.
Is dat terecht? Moet de politiek altijd de Wil van het Volk willen naleven? Of moet de politiek die Wil juist sturen? De Amerikaanse intellectueel Walter Lippmann (1889-1974) betoogde in Public Opinion (1922) ten faveure van het laatste. De mens, zo beweerde hij, is niet in staat om de realiteit te kennen. Deze is veel te complex om te kunnen kennen. Vandaar dat er “pseudo-omgevingen” ontworpen werden. Elk mens doet dat voor zichzelf op basis van ervaring en persoonlijkheid. Het is een referentiekader. In dit kader speelt propaganda een grote rol. Nieuws, voor Lippmann, verliest zijn ‘waarheidswaarde’, omdat het proces van het schrijven/brengen van nieuws gebeurt op basis van een oordeel, op basis van een referentiekader.
De waarheid/realiteit, zo stelde Lippmann, moet beheerd worden door een geprofessionaliseerde en gespecializeerde klasse. De essentiele fout van de democratische-theorie is dat het geloofde in de politieke cappaciteit van alle mensen, zo betoogde hij. Hoe kan iemand immers fatsoenlijke politieke beslissingen nemen over de koers van een land als de hele waarheid niet bij hen bekend is? Als er geen tijd of interesse is om de waarheid te onderzoeken? Publieke Opinie, voor Lippmann, bestaat dan ook niet: het Volk heeft geen Wil.
De haken en ogen aan deze theorie lijken me duidelijk (wie kiest die klasse, wie controleert hen, hoe beheersen zij de waarheid? etc.), maar laten we even in het midden laten of Lippmann gelijk heeft. De kern van zijn betoog stelt namelijk een belangrijke vraag: is het oordeel van elk mens politiek gezien even waardevol?Het is belangrijk om in de gaten te houden dat het niet gaat om de waardevolheid van de mens, maar alleen zijn politieke oordeel.
Ik denk dat Lippmann gelijk heeft: wie heeft er nou tijd (of zin) om alles te weten, daarnaast is de realiteit vaak immens complex? Ik houd mijn hart dan ook vast voor het Referendum in Griekenland, alsof het Griekse volk beter weet dan zijn politici wat goed is voor het land. Ergens is het teruggrijpen naar, en verschuilen achter de Wil van het Volk een teken van zwakte. Het betekent in feite dat de politicus te laf is om zelf een beslissing te nemen en daar achter te blijven staan. Terwijl dat juist is waar hij of zij voor aangesteld is. Je merkt tijdens de verkiezingen wel wat de kiezer ervan gevonden heeft.
Wellicht is het een indicatie dat de klasse waar Lippmann het over heeft zo gek nog niet is.
JvV
De zaak Mauro heeft weer eens aangetoond dat propaganda en massa-hysterie rationeel denken bij de gemiddelde burger in de weg staan en het “volgen van de wil van het volk” daarom even gevaarlijk als dubieus is. Een vervelende bijkomstigheid hiervan is dat het al gauw leidt tot rechtsongelijkheid en met twee maten meten.
Helaas heeft U ook binnen uw partij nog enig missiewerk te verrichten. Want ook D’66 liet zich in de zaak Mauro door emoties en politieke overwegingen leiden. Een aardige vergelijking tot wat wat kromme situaties dat leidt vormt de vergelijking van de opstelling van de partij in de gevallen van Taida Pasic en Mauro.
Bij Taida Pasic (D’66 zat toen in het kabinet en had dus invloed) deed de partij niets en vond het in feite wel best dat ze werd uitgezet, in het geval Mauro werd door D’66 gesuggereerd dat een zelfde behandeling zo ongeveer zijn dood betekent. En volgens Gerard Schouw is een studievisum voor Mauro geen oplossing omdat hij dan niet zeker weet of hij na afloop mocht blijven, terwijl dat in het geval van Taida Pasic kennelijk geen enkel bezwaar was toen ze hier met een studievisum naar de universiteit mocht. Twee totaal verschillende opstellingen in twee volledig vergelijkbare situaties. Emotie blijft een slechte raadgever.
Ik heb nooit beweerd namens mijn partij te spreken.
Wat een nonsens, inderdaad een meerderheid van de bevolking wil dat Mauro blijft- ik ook!- maar zeker niet ‘heel Nederland’. Bovendien, omdat een meerderheid ergens voorstander van is, moet de politiek en dus de Tweede Kamer volgen? Een meerderheid van de Nederlanders is ook voor een verbod op het onverdoofd ritueel slachten- ik ook!- maar dan hoor ik D66 niet: dan moet de Tweede Kamer ineens niet de wil van het volk volgen. Hypocriet, hoor.
U weet dat Dibi GroenLinks is?
Dat wil zeggen: ik heb niemand van het D66 ooit horen beweren dat het de wil van het volk vertegenwoordigd. Al is dat ook meer een algemeen politiek probleem denk ik – niet zo zeer van één partij wel of niet.
Na vluchtige lezing vallen mij drie zaken op. Ten eerste dat een D66 blog over Groen Links gaat, wat overigens mijn weerstand op D66 te stemmen verklaart, en mij daar dus ook van weerhoudt. Dat het zelf voor de meest intellectuele politieke partij niet helemaal duidelijk is dat politieke leiders het volk dienen te leiden, di. vertellen cq. vertalen wat hun wensen en verlangens zouden moeten zijn ipv de wil van het volk volgen. Als daar nog discussie over bestaat is het slecht gesteld met D66 en ten derde dat er een (Freudiaanse) verschrijving in de een na laatse zin staat die het politieke langschap zeer goed weergeeft. U schrijft over wat de keizer er van vindt tijdens de verkiezing, terwijl dat nog steeds de kiezer zou moeten zijn. Zodra de kiezer als keizer wordt behandeld zal hij zich ok als zodanig gaan gedragen en dat lijktmij geen goed plan.
Natuurlijk, in een vertegenwoordigende democratie zullen de volksvertegenwoordigers geregeld standpunten in moeten nemen die niet één op één overeenkomen met het sentiment van de bevolking.
Aan de andere kant, om op grond daarvan te zeggen dat de tegenstanders van uitzetting van Mauro zich alleen door emoties laten meeslepen gaat me ook te ver.
Het bestaande beleid is niet goed alleen omdat het bestaat. We hebben de laatste jaren meer oog gekregen voor de binding van jonge mensen, kinderen nog, aan hun omgeving. Het wegsturen naar zovele jaren is onmenselijker dan we vroeger dachten en het is nooit de bedoeling geweest dat die procedures zo lang zouden duren. Als het ook nog eens maar de vraag is of uitzetting nu in overeenstemming is met internationale verdragen, moet je dan zo’n verstrekkende stap nemen? Ik vind van niet.
Ik denk dat in dit geval het publieke sentiment een resultante is van een meer integrale afweging dan het standpunt: “zo is het beleid eenmaal en zo moet het dus maar blijven”.
Allereerst, u leest blijkbaar niet goed: de blog gaat niet over GroenLinks, maar over de politiek in het algemeen. Dibi’s uitspraak is een anekdote. Daarnaast, ik weet niet of er discussie is over het volk dienen, danwel leiden, maar feit is dat de politiek op dit moment meer dient dan leidt, dat heeft niets met partijen te maken dat doen ze allemaal. Tot slot, keizer moet kiezer zijn, dat was een typfout.
P.s. Ik hoop dat u nooit op D66 zult stemmen. Niet omdat ik vind dat u niet binnen de partij past o.i.d. (want dat zou raar zijn), maar gewoon simpelweg om het feit dat u blijkbaar zo vol antipathie jegens deze partij zit dat u niet eens normaal kunt lezen.
Tofik Dibi heeft misschien willen zeggen:” De tweede kamer volgt niet het gevoelen van het Nederlandse volk” Dat zou op zich juist zijn. Voor wat betreft het volgen van de publieke opinie in de tweede kamer: Dat is toch tegenwoordig de algemene regel! Ik zou wensen dat dit minder zou gebeuren. Ons bestel kent immers een representatieve democratie en dus een vierjarig mandaat voor de volksvertegenwoordiging. Dit zou een zekere afstand moeten geven. Moderne media en de drang te scoren in de publieke opinie doorbreken dit alles. Hier lijkt mij ook een moment van scholing voor D66.
Zoals ik al eerder heb aangegeven; ik denk dat het een les is voor de gehele politiek, dus ook D66.
De grote fout in de theorie van Lippman is de veronderstelling dat de gespecialiseerde klasse net zo min de realiteit volledig beheerst en kent. Niet zelden is het maatschappelijke veld beter geinformeerd dan de politieke klasse. De huidige snelle informatiemaatschappij waar gegevens razendsnel worden gedeeld, haalt de politiek met grote regelmaat in, al tijdens de besluitvorming.
Want kijk op grond waarvan de 2e kamer debatteerde over de casus Mauro. Wil iemand vertellen wat nu de werkelijke achtergrond is?
Politiek is net zo goed perceptie, machtsdenken zoals ook de burger dat pleegt te doen. Niets is zo menselijk als politiek.
“De haken en ogen aan deze theorie lijken me duidelijk (wie kiest die klasse, wie controleert hen, hoe beheersen zij de waarheid? etc.), maar laten we even in het midden laten of Lippmann gelijk heeft. De kern van zijn betoog stelt namelijk een belangrijke vraag: is het oordeel van elk mens politiek gezien even waardevol?Het is belangrijk om in de gaten te houden dat het niet gaat om de waardevolheid van de mens, maar alleen zijn politieke oordeel.”
jorg-van-velzen says: “Ik heb nooit beweerd namens mijn partij te spreken.”
Dan heb ik me op het verkeerde been laten zetten door die hele grote logo’s.
De site heet D66blog, maar ik ben ooit gevraagd om mijn eigen blog naar deze plek te verhuizen, daar heb ik mee ingestemd op voorwaarde dat ik mijn eigen spul kon blijven schrijven. Of denkt u dat het officiële standpunt van het D66 ten opzichte van de Eerste Wereldoorlog verwoord wordt door een 24-jarige student in de vorm van een gedicht? Kom nou..beetje verder kijken dan uw neus lang is. Overigens zou mijn standpunt tegen een referendum ook al een indicatie moeten zijn lijkt me.
Ik dacht dat D66 zo ontzettend voor referenda was
Nu ineens niet meer wanneer de Grieken over hun toekomst zouden kunnen beslissen houdt u uw hart vast omdat in van mening bent dat de Grieken te dom zijn om over hun eigen lot te beslissen en de corrupte nepotistische regering daar wel?
En als er hier D66 staat bent u voor mij de mening van D66
Ik heb mijn eigen blog zonder partijnaam ; kon ik gewoon gratis aanmaken .
D66 is geen partij die leden verbiedt anders te denken over bepaalde zaken.
Zoals ik al eerder zei: ik had mijn eigen blog en ben toen gevraagd om dat hier te doen, maar ja, lezen is lastig.
Heel Nederland wil dat Mauro blijft?????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????
Dus toch maar rechts stemmen dan.
Hahaha, kijk en daarom moeten politici zich dus niet verschuilen achter dit soort dingen: stemmers denken dat politici door elk mogelijke hoepel moeten springen omdat zij op hen gestemd hebben. Het was beter geweest als politici die tegen Mauro’s uitzetting waren geweest zich alleen gericht hadden op de redenen waarom ze daar tegen zijn. Op humanitaire gronden. Filosofische. Praktische. Omdat de wet niet klopt, het boeit niet, als je gelooft in je eigen gelijk – dwz als je denkt dat de argumenten die je hebt kloppen en onweerlegbaar zijn – dan hoef je je niet achter het volk te verschuilen. En dan voorkom je ook dat je de stemmers van je vervreemd.