In mijn eerste jaar zag het er niet naar uit dat ik terecht zou komen in de prestigieuze researchmaster van mijn opleiding. Gedurende mijn jaar als bestuurder van mijn studievereniging, al  in mijn tweede studiejaar, en de jaren daarna als studentlid van het faculteitsbestuur heb ik me daadwerkelijk ontwikkeld als student en persoon, daarvan ben ik overtuigd. Uiteraard is het logisch dat ik hiervoor niet extra beloond wordt in de vorm van meer maanden studiefinanciering, maar om me nou een boete te geven voor het feit dat ik iets gedaan heb wat de universiteiten graag willen, studentenparticipatie, dat is krom.

Daarnaast staat het haaks op de ambities van het kabinet, geformuleerd in het regeerakkoord; “Het hoger en wetenschappelijk onderwijs heeft een kwaliteitsimpuls nodig. Het is van groot belang dat Nederlandse studenten veel beter onderwijs krijgen zodat zij beter zijn voorbereid op de arbeidsmarkt.” Studenten in vier, vijf of zes jaar door een opleiding heen jagen zal ze niet beter voorbereiden op de arbeidsmarkt, maar participeren in een vereniging, medezeggenschap of in de organisatie van andere evenementen zoals bijvoorbeeld een introductie tijd doet dat wel. Zou Rutte’s tijd als bestuurslid bij de JOVD ook niet af en toe ten kosten gegaan zijn van zijn studie? En kijk waar hij terecht gekomen is!

In Nederland lijkt men er genoegen in lijkt te scheppen studentenproblemen aan pakken ten kosten van de gemotiveerde studenten, studenten die bereid zijn een stapje harder te lopen. Dit gebeurt door middel van zeer provisorische, korte termijn oplossingen, terwijl men aan de andere kant blind is voor de wortel van het probleem. De oorzaak van studievertraging ligt hem niet in het feit dat Universiteiten niet goed georganiseerd zijn (al speelt het natuurlijk wel een rol), maar juist in de niveaus er onder: bij de middelbare en basisscholen. Al veel te vroeg wordt er een etiket op een scholier geplakt waar hij of zij veel te lastig van af kan komen, al veel te vroeg wordt van hem of haar verwacht dat hij zich specialiseert in een bepaalde richting. Wat is er tegen een zo breed mogelijke opleiding, door getrokken tot in het eerste jaar van je bachelor, waarna een student pas hoeft te bepalen wat hij of zij wil doen? Dus scholieren krijgen zo lang mogelijk in zoveel mogelijk vakken onderwijs, zelfs nog (à la liberal-arts) in het eerste studiejaar. Een dergelijk plan zal vooral tegenstand oproepen door de kosten die een herstructurering van het Nederlandse onderwijssysteem met zich meebrengt, maar het is één van de weinige oplossingen die structureel iets veranderd, in plaats van ad hoc.

JvV