Omdat ik natuurlijk graag op de hoogte blijft van alles in  Oost, heb ik in tweetdeck een kolom met #amsterdam oost ingericht. Terwijl ik gisteren met een half oog naar het lijsttrekkersdebat zat te kijken op tv, en met een ander half naar naar de livebroadcast van de cie Wonen van de raad van Oost, kwam er iets opmerkelijk op twitter voorbij. In de kolom van #amsterdam Oost. Twee jochies, ik schat 13-14 jaar, twitterden rond dat homos geklapt zouden gaan worden in oost. Aanleiding hiervoor was een ander puberjochie die een tvshowtje aan het cammen was, niet verhullend dat die mogelijk niet op meisjes verliefd zou gaan worden.

Toen ik de twee grote bekjes hierop aansprak, gingen ze lekker verder: In Amsterdam Oost sowieso geen respect voor homo’s kreeg ik oa te horen. Dat zullen we nog wel eens zien, was uiteraard mijn reactie. Grote pech voor deze ventjes dat er nogal wat fantieke twitteraars zijn onder de handhavers van de openbare orde in Oost. Kleine moeite dus om oa @fatimaelatik en de buurtregisseur @PAA_Java_KNSM even een tweet te sturen.   En toen ging het snel. Binnen 10 minuten kregen beide grote bekjes een uitnodiging zich vandaag te melden bij het stadsdeelkantoor; waren  al hun kwetsende, bedreigende en discriminerende tweets opgeslagen door de politie en was roze in het blauw ingeschakeld. Dat was schrikken. Een van de grote bekjes verdween meteen van twitter en hief zijn account op. De ander had nog even niets in de gaten.

Hoe het verder gaat weet ik nog niet,  de grote bekjes krijgen vandaag waarschijnlijk schrik van hun leven. Hopelijk leren ze ervan. Maar ik ben blij en trots dat de dienaren van de Openbare Orde en Veiligheid in Oost helemaal 2.0 zijn en ook in de avonduren gewoon kordaat optreden tegen grote bekjes.

Het hangt nu al een paar maanden in de lucht, en ook vanavond gaan we het er weer over hebben, een fusie of juist niet tussen D66 en GroenLinks. Discussie werd aangewakkerd door Femke, maar eerlijk gezegd snap ik nog steeds niet waarom. Een fusie is niet alleen niet nodig, het is ook nog eens niet verstandig.

Niet nodig

In de Nederlandse na-oorlogse politiek kennen we drie fusies; 3 conventionele machtspartijen werden begin jaren 80 het CDA. Vier linkse splinters werden in  1989 GroenLinks en de ChristenUnie werd gevormd uit de Vrijzinnig Gereformeerden en Reformatoren begin 21e eeuw.  Wat overeenkomt in deze fusie’s was de noodzaak tot overleven. De drie christelijke machtspartijen KVP, ARP en CHU werkten al sinds mensenheugenis samen, maar toch liep door de ontkerkelijking en ontzuiling hun achterban hard achteruit. Het binden van de krachten zou die achteruitgang stoppen of in ieder geval vertragen. Hetzelfde gold voor de fusie die leidde tot GroenLinks. De 4 linkse splinters waren bijna allemaal onzichtbaar en raakte hoogstens kiezers aan elkaar kwijt.  En ook de vrijgemaakte en reformatie-aanhangers kwamen nooit verder dan 2-2. De fusie’s gaf rust en toekomst.

Hoe anders is het nu met D66 en GroenLinks. Beiden worden niet in hun voorbestaan bedreigd. Sterker nog, GroenLinks is bijna nooit groter geweest, en D66 was enkele jaren geleden op sterven na dood maar is nu weer springlevend. Tellen we de zetels  van (de voorgangers van) GroenLinks en D66 bij elkaar op dan schommelt dit al vanaf de jaren 60 tussen 10 (2006-2010;dieptepunt D66) en 29 (1994-1998; hoogtepunt D66).  Met de 20 zetels die er nu voor beide partijen zijn zitten we dus eigenlijk gewoon waar we horen. Kortom, iedere noodzaak tot fusie ontbreekt.

Niet verstandig

Daarnaast lijkt een fusie mij ook niet verstandig. Bij de eerder genoemde fusies had de toenmalige achterban geen alternatief. De SP was er nog niet in de fusiejaren van GroenLinks, en voor confessionele kiezers die gewend waren aan de macht was er feitelijk ook geen alternatief.  Kortom, de fusiepartijen konden alleen maar groter worden, omdat er niemand vanwege de fusie weg zou blijven. Hoe anders is dat bij een fusie van D66 en Groenlinks.  De wat rechtsergeorienteerde kiezer maar ook leden die en nu nog voor D66 kiezen, zullen die linksigheid maar niets vinden en hun heil elders gaan zoeken. Hetzelfde geldt natuurlijk voor de Linksmensch die zich nu nog thuis voelt bij de GL, maar gruwelt  van alles wat neigt naar liberalisme. Kortom, een fusie levert minder van hetzelfde op, en is dus niet verstandig.

Wat dan wel?

In oktober 2010 deden GroenLInks en D66 het een tijdje echt samen bij ons in Oost. PvdA was even met zichzelf bezig en ineens moesten we het zonder anderen, maar uit eigen wil en keuze het met elkaar gaan klaren.  Mij beviel dat erg goed. Er was ineens meer chemie, er kwam energie vrij en het was vrolijk. Want dat bindt D66ers en GroenLinkers en onderscheidt hen van de rest: we zijn positief en toekomstgericht. Dat smaakt naar meer. Wat mij betreft houden we in de toekomst elkaars hand meer dan stevig vast. Spreken we hardop uit dat we, als het even kan en als eerste optie, we samen optrekken en samen de klus willen klaren.

Niet langer is de een of de ander de natuurlijke bijwagen van die verlepte roos, maar samen in de basis.In die toekomst heb ik wel zin.

Het Cultuur- en Ontspanningscentrum oftewel COC behartigt de belangen  van homo’s, lesbiennes, biseksuelen en transgenders in Nederland. Ongevraagd nog wel, doen ze soms best wel belangrijk werk, denk ik. Deze week was het COC boos. En wel op de Melkweg. Boos omdat er een rapgroep zou optreden die ooit lelijke dingen heeft gezegd over homo’s. En dat mag niet van het COC. Zeker niet omdat de Melkweg jaarlijks subsidie krijgt. Wie lelijke dingen zegt over homo’s in een gesubsidieerde zaal  moet een spreek en optreedverbod krijgen, tenzij je en public een grote mea culpa doet. Homo’s zijn namelijk een beetje zielig vind het COC, een bedreigd diersoort en daar mag je niet zomaar alles over vinden. Sterker nog, de mogelijkheid dat na het optreden in de Melkweg het hele publiek direct naar de Regulierdwarsstraat zou gaan om daar iedere homo in elkaar te gaan slaan, moeten we zeker wel serieus nemen.

Nu zeggen rappers vaker lelijke dingen: over vrouwen, over blanken, over elkaar. Sterker nog, op troetelrapper Ali B. na, komt er zelden liefdevolle taal uit de mond van een rapper. Dat ze homos daarin niet vergeten is eigenlijk een teken van integratie. Maar goed, COC boos en toen ze een verbod niet geregeld konden krijgen, gingen ze maar over tot een ludiek protest, ook zonder veel succes.

Nu ben ik van de vrijheid van meningsuiting en ben ik zeker niet van het verbieden van optredens. Kwetsen mag, en ieder poging  om kunstuiting te knechten , voorbeelden zijn natuurlijk het Ezelsproces van Reve,  het toneelstuk Aisha loopt vaak slecht af voor de verbodsaanhangers.

Nog ergerlijker dan de pogingen het optreden te verbieden is de link die werd gemaakt met het geloof van de voorman van deze rapgroep. Deze beste man was een paar jaar geleden moslim geworden en dus was er ineens sprake van  moslimrappers. Moslimgospel zeg maar; en daarom tegen homos, aldus de beeldvorming. Gek he, dat PVV ineens zo hoog scoort onder homos. Mede dankzij ons Cultuur en Ontspanningcentrum. Ik zou zeggen, ontspan een beetje COC en probeer te genieten van de cultuur, ook al  is die je niet welgevallig.

Mijn politiek besef begon in de tijd van  Ed Raket in het Kabinet; Maimi Vice; Gloria Estafan en het Veronicaliberalisme. Vrolijke mensen waren die VVD-ers toen. Je  bent jong en je wilt wat! Idealisme heet dat geloof ik in linksmenschjargon. Daarnaast waren er ook nog AVRO-liberalen. Nette dames met een parelketting en heren met een double breasted of geruit colbert en een snor. Een goed glas en een fijne sigaar nooit ver weg.

Iets later en iets minder fijnbesnaard zijn de Tros-Liberalen.  Gein-op-het-plein types als Erica Terpstra maar zeker Fritsie Huffnagel (gek genoeg bekend geworden bij de Vara) maak het allemaal niet zo veel uit, als het maar gezellig is. Kortom, het was en bleef een vrolijke liberale boel.

Maar recentelijk kwam daar toch verandering in. De VVD in Amsterdam sorteerde voor op 4 jaar oppositie en zette vooral scherpslijpers  op de lijst.  Een team met veel Nigel de Jongs, maar zonder sierlijke linksbuiten of creatieve middenvelders. Niets geen vrolijkheid meer, de toon moest hard want flinkrechts is de mode.

In Oost doen ze daar graag nog een schepje boven op. Jijbakken, op-de-man-spelen; en halve beledigingen, het gemiddelde stuk op hun website zou op Geenstijl niet misstaan. En waar Rutger zichzelf volgens mij nog erg kan relativeren; lijkt die eigenschap bij de geenstijlliberalen nog niet erg doorgedrongen. Nog steeds zijn ze jong, maar ze willen vooral iets niet!

Er gloort echter hoop; de vvd wil terug naar vroeger, de tijd zonder internet, de tijd van 2 netten en dus van Veronica!

Twee weken geleden was ik in Rome, voor het eerst. Rome, de stad van oude stenen en kerken; de stad van goede espresso op iedere hoek van de straat en kerken; de stad van lekker eten, scooters en kerken.

Als dorpspoliticus  kijk je toch soms even met andere ogen naar zo’n echte wereldstad. En dan vallen een paar dingen op. Het verkeer helemaal niet zo hectisch als de vooroordelen je vertellen. Maar vooral een stuk praktischer; als het groen is dan geven we gas.  En in één beurt gaat iedereen over. Niet van dat getrut wat we in Amsterdam kennen. Van o ja hij is groen; nu in zijn één zetten, langzaam op laten komen en ja daar gaan we. Na drie auto’s is het  weer rood. In Rome geen getrut maar doorrijden, en doe je dat niet  dan staat er wel een agentje te fluiten dat je vooral moet opschieten en doorrijden.

Ook goed en beter dan hier geregeld is het openbaar vervoer. Bussen, trams en metro rijden niet op tijd, maar gewoon heel vaak. Waar je in Amsterdam in de spits rustig een kwartier mag wachten op een metro of 20 minuten op de tram, komt in Rome binnen 5 minuten de volgende voorrijden. En dan wederom geen getrut met in en uitstappen; van met zn allen langs de chauffeur en vooral niet doorlopen, maar alle deuren open, iedereen erin doorschuiven en gas erop. De metro’s zijn ook opvallend schoon en fris. Lekker de airco aan ipv de verwarming zoals de GVB graag de hele zomer doet (gek genoeg, in de winter kan die verwarming wel uit ).

Kortom, ondanks 10 jaar Berlusconi en alle andere vooroordelen die we willen eens hebben nog steeds nog steeds een bron van beschaving.

Nooit gedacht dat ik ooit zou meelopen in een demonstratie. Demonstraties dat is toch iets voor linksers in de jaren 70 en 80. Tegen Lubbers, tegen de bom dat soort dingen. Ook de echte bruinhemden van dit land, kaalkopjes van de NVU, demonstreren zo nu en dan in een of ander dorp in het oosten van het land. Demonstraties ik vind het vaak zinloos tijdverdrijf, want zou het enig verschil maken? Iik heb er niet zo veel mee.

Nooit gedacht dat ik me ooit nog eens druk zou maken om homorechten en vrijheden in Amsterdam. Toen ik midden jaren 90 naar Amsterdam was het hier nog de “Gaycapitol of Europa”. RoXY en iT waren nog open, gaygames in de Amsterdam Arena. Later werd er getrouwd en dat het minder werd in de gayscene was vooral een teken van vooruitgang. Niet langer een eigen homozuil maar homos die hun ding gewoon deden in de gewone wereld. Potenrammen, dat was net als de demonstraties toch echt iets van vroeger en zeker niet van Amsterdam.

Maar de laatste tijd is het dus goed mis. Homo gerelateerd geweld neemt steeds meer toe; ook of juist in Amsterdam. Homofoob bedrag, of homo-afkeurend gedrag, dus zonder geweld, ook.  En daartegen worden demonstraties gehouden.

Wat doe je dan. Ik ben meer van het individu dan van de groep; meer een gewone Amsterdammer dan een homoseksuele Amsterdammer. Toch heb ik meegelopen, afgelopen zondag. Met mij gelukkig nog vele 100-en. Het was in het begin even onwennig, ik was niet de enige zonder demonstratie-ervaring blijkbaar, maar na een half uur kwam de sfeer er redelijk in. Heeft het zin gehad, waarschijnlijk niet direct. Een paar mediageile politici zullen er nu wel wat meer aandacht voor hebben, maar dat zal het gemiddelde huftertje in West of Oost weinig deren.

Demonstreren, ik weet nog steeds niet wat ik er mee moet. En of ik het nog eens moet gaan doen. Het wordt al gauw een portie politiekcorrectlopenwezen en owow kijk mij eens voor de goede zaak mijn best doen. Tenminste dat is mijn gevoel, maar aan de andere kant, als niemand zijn bek opentrekt etc..kortom, wellicht tot de volgende keer. Of toch maar niet?

Vorig week dinsdag was het zover; ik ontving, toch nog enigszins onverwachts de René van Veen Award. Deze prijs was me al toegekend in september 2009 ,maar fysiek het geval krijgen maakte het toch wel af.

René van Veen is een bijzondere D66-er; een a-typische D66-er. De meeste alhier in Amsterdam zijn geïmporteerde hogeropgeleiden. Voor studie of na studie naar Amsterdam gekomen, bewust gekozen voor een dynamische stad. René is geen import, maar een Jordanees; een Jordaneese kroegbaas, van ons P96. P96 is laatste jaren weer uitgegroeid tot onze huiskamer; het was een paar jaar in de vergetelheid geraakt maar sinds ik in 2006 het D-Café terug haalde naar P96, is het weer uitgegroeid tot de plek waar D66-ers in goede en slechte tijden bijeenkomen. Gek genoeg , ziet tegenwoordig ook GroenLinks dit als hun plek, ze moesten toch beter weten.

Dat René een atypische D66-er is, bleek en blijkt ook aan zijn inzet. Posters plakken, flyeren, in deelraad, en dat tientallen jaren lang. Zo zie je ze niet veel binnen D66. Vroeger was daar Jet de Busy en het was dan ook niet meer dan verdient dat René, als eerste, de naar haar vernoemde penning ontving. Later hingen we nog een plakkaat in zijn cafe; en nu is er een prijs een award naar hem vernoemd.  Ik wil mijzelf nog lang niet in het rijtje Jet de Busy en René van Veen scharen, maar toch is de ambitie om over een jaartje of 40 ook een prijs voor mij vernoemd te krijgen.

Op dit filmpje interview ik René.

Willen we onder Job of willen we onder Mark? Die vraag lag gisteravond op tafel toen ik met een aantal D66-ers op een terrasje zat. We gaan, officieel, voor Paars. Of  zelfs Paars+.  De meningen waren nauwelijks verdeeld; dan maar Mark, en alsjeblieft geen Job. De argumenten kwamen overeen met hetgeen ik gister hier al schreef. Maar willen we eigenlijk wel echt paars? Of toch vooral bij gebrek aan beter.  Hardop denkend brak ik de lans voor een liberaal as. Volgens mij de enige remedie voor grote uitdagingen van de komende jaren. De liberale as wordt gevormd door VVD met D66 en Groenlinks. Alexander, Mark en Femke. Dat plaatje klopt (en je ziet Wouter in Amsterdam Noord balen dat die niet meer daarbij hoort). De eerste 2 jaar mag het CDA onder leiding van Klink en de Jager meedoen. Hervormingen van de arbeidsmarkt en economie kunnen worden doorgevoerd. Na 2 jaar wordt CDA bedankt en mag PvdA tegen die tijd onder leiding vanvan Dam, Diederik of Dijsselbloem aanschuiven voor de hervormingen van de woningmarkt. Het lijkt me een mooi scenario, en hoe onrealistisch ook ieder alternatief zal blijken minder te zijn.