Vandaag kwam  na 7 weken plots een einde aan de onderhandelingen in het Catshuis.  Nieuwe verkiezingen voor de Tweede Kamer lijken onafwendbaar. Hoogste tijd dus om de rekening op te maken. Wie zijn nu de winnaars en verliezers van deze situatie en hoe pakt dit uit als er pakumbeet in september naar de stembus moet worden gegaan.

Winnaars

1) Geert Wilders.

“Wie breekt, betaalt” luidt een politieke wet. Toch is Geert Wilders de grote winnaar op dit moment. Door nu te breken praat niemand meer over Hero Brinkman, hullie in Limburg, PVV-ers in welke statenvergadering dan ook. De PVV stond op imploderen en in de peilingen ging Geert langzaam onderuit. Extra bezuinigingen die vooral Henk en Ingrid zouden raken, zouden de boel nog erger maken. Dat proces is nu gestopt. Geert kan weer voluit doen waar die het best in is, populistisch taal uitslaan, niet gehinderd door welke verantwoordelijkheid dan ook. Het is de schuld van Europa (Islam is uit en Polen werkte toch niet zo erg goed) en die slappe Haagse elite. De breuk vandaag is een vlucht vooruit. Uitstel van executie voor tenminste een paar jaar.

2) PvdA

De tweede winnaar is de PvdA. Niet dat ze boven de huidige 30 zetels zullen komen, maar intern zit de sfeer er goed in. De wittebroodsweken van Diederik Samsom worden een paar maanden verlengd. Didi is de leider en niemand gaat het nu tegen hem opnemen in een lijsttrekkersstrijd. Verkiezingen over 2 jaar zouden zijn uitgemond in wederom een machtsstrijd, Samsom versus Lodewijk Asscher. Dezelfde Asscher kan nu rustig in een volgend kabinet wennen aan Den Haag op een mooie ministerspost en daar langzaam profiel opbouwen. Je stemt Samsom en je krijgt Asscher erbij.

3) CDA

Als er een partij klaar voor verkiezingen is, dan is het het CDA.  De rust is allang weer wedergekeerd en Maxime Verhagen maar zeker ook Martijn van Helvert in Limburg hebben laten zien waar het CDA voorstaat; Een stabiele middenpartij die voor eigen achterban het maximale rendement eruit sleept, maar ook een streep durft te trekken. Tot hier en niet verder. Het zal mij dan ook niet verbazen als over enkele jaren gaat blijken dat de breuk gister in Limburg zorgvuldig is geregisseerd door het CDA. Dat CDA nu geen echte leider heeft, is voor deze partij geen probleem. Dat heeft Jan Peter Balkenende in 2002 laten zien. Of het nu Camiel, Sybrandt  of  Jan Kees (wie van de drie is de hetero) wordt, het CDA zal een stuk groter worden dan de huidige peilingen doen voorspellen.

Verliezers

1) GroenLinks

GroenLinks, Jolande..ach.. Te kort leider om af te serveren, te lang om te weten dat het niets is en niets wordt. Een namaak Femke, en dan ook nog uit Venlo. De gedroomde opvolger Kathalijne is nog niet beschikbaar. Tot 2014 moet zij voor de kinderen zorgen, omdat haar man Maarten nu een paar jaar mag werken.

2) SP

Die olijke Roemer doet het leuk in de peilingen. Maar als het straks om het eggie gaat, dan zal voor veel kiezers de linkse Samsom een veel aantrekkelijker alternatief blijken. Immers SP gaat niet regeren, niet zonder heel veel water bij de wijn te doen. Dat die andere populist Geert dat ook doet, maakt niet uit.  Die neemt itt de SP de politiek immers toch niet serieus. Kortom, Samsom voor de realistische linkse stemmer, Geert voor wie van populisme houdt. En Roemer..ach die doet het best leuk, maar erop stemmen..

Om het even

1) VVD

De premierbonus zal mager zijn, maar de VVD zal wederom de grootste worden. Rutte 2 komt erwel. Een paar zeteltjes erbij voor de moeite.

2) D66

Hard maar waar. Ook D66 zal geen grote sprong voorwaarts maken. Hervormingen op de arbeids- en woningmarkt dat gaat iedereen nu min of meer verkondigen.  Van de “het was mijn idee en ik ga het verst” retoriek van Pechtold, zal niemand wakker liggen. En hoewel Rutte zich niet van zijn meest liberale kant heeft laten zien de laatste 2 jaar, er zullen maar weinig VVD-stemmers,  nu echt liberaal en dus D66 stemmen. Zeker niet  als daardoor niet Rutte maar Samsom premier dreigt te worden. Kortom,  D66 heeft weinig groeipotentie en zal blij moeten zijn met een paar zetels extra.

Glazenbol

Stel we krijgen verkiezingen in september 2012 dan is mijn voorspelling op dit moment

VVD 35; PvdA 29; PVV 20; CDA 20; SP 17; D66 13, GL 8 , CU 4, SGP 2, DP 2; Dat is dus gewoon Paars3! Of VVD-CDA-D66-GL; mij om het even.

De geruchten gingen al langer, maar gister werd het officieel bekend. Loveland komt op Koninginnedag naar het Oosterpark. En dat is goed nieuws, voor Oost, voor Loveland en voor iedereen die van een feestje houdt. Vorig jaar werd al bekend dat het aantal feesten op Koninginnedag in het centrum van Amsterdam drastisch wordt verminderd. De zoveelste stap in een jarenlange trend van minder mogen, minder willen. Ik heb toen al gepleit om een aantal van die feesten naar Oost te halen. Immers, in Oost is er genoeg ruimte;  maar vooral in Oost willen we graag. Niet voor niets zijn de hipste clubs, denk aan TrouwAmsterdam en Canvas hier al gevestigd. En staan we in Oost open voor nieuwe activiteiten en frisse ideeën.

Onze wethouder Jeroen van Spijk is de grote motor achter deze ontwikkeling. Actief benaderd hij festivalorganisatoren en laat ze zien wat en waar er mogelijk is. Het magneetfestival  in 2011 op het Zeeburgereiland was hiervan een mooi resultaat. En nu dus Loveland. Tel daarbij op voor Koninginnedag 2012  het mogelijke nieuwe strand in Oostpoort, maar ook ouwe getrouwe als het Bredewegfestival en het is weer duidelijk. Oranje Bruist;  Oost Bruist.

Paniek bij de PvdA vorige week. Drie kandidaten hadden zich gemeld voor het partijleiderschap, allen man. Op zaterdag kon iedereen opgelucht adem halen. Nebahat Albayrak werd ook kandidaat. Niet zo maar een kandidaat, maar de eerste vrouwelijke kandidaat, zo konden we overal lezen. Voor ieder die het nog niet zeker wist, langer twijfelen was niet nodig; Nebahat is een vrouw. Opgelucht kon de partijleider (m/v) strijd nu echt van start gaan.

Bij geen andere politieke partij is het geslacht van een politicus zo belangrijk als bij de PvdA. Op iedere kandidatenlijst voor welke raad dan ook staan vrouwen en mannen netjes om en om.  Er wordt net zolang gezocht naar de juiste hoeveelheid van elk tot het plaatje klopt, geschiktheid is van latere zorg.

Ook op etniciteit worden de kaarten bij de PvdA altijd zorgvuldig geschud. Onder het mom van heers en verdeel is er altijd een goede spreiding. Is de hoogste allochtoon van Turkse afkomst, dan is de eerst volgende Marokkaans en degene daarna weer Surinaams.  Behalve je wieg is het nog van invloed waar je bed staat. Dus worden de provincies niet vergeten,   regionale herkenbaarheid noemen ze dat. Kortom,  eerlijk zullen we alle baantjes verdelen.

Opvallend is het dus dat bij een partij waar geslacht, afkomst en zelfs woonplaats zo zwaar meewegen, seksuele voorkeur niet  telt, of in ieder geval niet positief telt. Bij de laatste verkiezing van de Tweede Kamer stond de hoogste PvdA-homo op plek 39. In vergelijk de ChristenUnie scoorde met plek 41. Maar ook in de periode 2006-2010 kende de fractie van PvdA in de Tweede Kamer geen enkele openlijk homo of lesbo. Peter Rehwinkel, kamerlid tot 2002,verklaarde dat zijn homoseksualiteit zelfs tegen hem heeft gewerkt binnen zijn partij .

Persoonlijk ben ik niet zo van het indelen in hokjes.  Het leidt namelijk al gauw tot  excuustruzen of een neger omdat het moet. Maar ben je, zoals de PvdA, een voorstander van dit beleid, doe het dan ook goed. De homo’s  ”vergeten” is dan toch zeer merkwaardig, of zelfs verdacht. Dan zeg je; “Bij de PvdA telt iedereen verplicht mee. Iedereen behalve homo’s.”

Iedere crisis biedt ook kansen, maar dan moet je deze wel grijpen. Het is dan ook goed te lezen in Parool van woensdag 22 februari dat stadsdeel Oost van de enorme kale en lege bouwvlakte van Oostpoort tijdelijk een creatief en bruisend terrein wil maken. Oostpoort is na jaren van sanering nu al weer tijden een kale zandvlakte. De bouw van honderden woningen is al jaren vertraagd, waardoor een doodse plek midden in het stadsdeel is ontstaan. Dit biedt juist kansen voor iets nieuws, iets creatiefs. Met het aanleggen van een stadstrand en een tijdelijke evenemententerrein komt er eindelijk wat leven in de brouwerij.  Dat is goed voor de buurt, voor Oost en voor Amsterdam.  Op diverse andere plekken in Oost hebben we al gezien hoe goed dit kan werken.  Blijburg was ooit ook zo’n plek, nu niet meer weg te denken op IJburg.  In de zomer van 2011 zette het Magneetfestival wekenlang die andere zandvlakte op het Zeeburgereiland in de spotlight.  En ook de nu al internationaal befaamde club TrouwAmsterdam is alleen mogelijk doordat er tijdelijk een creatieve invulling wordt gegeven aan een plek waar in de toekomst gebouwd gaat worden.  Ook buiten Amsterdam Oost zijn er diverse voorbeelden, denk aan Hanneke’s boom bij het CS maar ook de stadstranden van Parijs en Berlijn.

Natuurlijk, in een stad als Amsterdam zijn omwonenden nooit ver weg en wiens stem zeker ook gehoord moet worden. Echter, al telt hun belang  zwaar , het is niet het enige belang dat telt.  Laten we daarom niet  bij voorbaat de boel afschieten en met de hakken in het zand gaan, maar in goed overleg,  deze unieke kans grijpen om deze doodse plek midden in de stad  te laten bloeien en bruisen.

De feesten op koninginnedag moeten het centrum van Amsterdam uit . Dat vindt onze burgemeester. Na de geweldige Oranje-WK-feesten vorig jaar, het dramatisch verlopen huldigingsfeest van Ajax voor de zomer is de maat voor hem en vele Amsterdammers vol.  Teveel lol, teveel jolijt, te veel drank en te weinig ruimte voor de gewone Amsterdammers, voor gezinnen met kinderen en voor iedereen die niet van dancefeesten houdt.  En daar is iets voor te zeggen.  Al 20 jaar vier ik ook Koninginnedag in de stad, eerst als provinciaal laatste jaren als bewoner, maar de grote pleinen mijd ik, en iedereen die ik ken ook.

Dat het nu Anders! moet,  biedt kansen. Allereerst voor Amsterdam zelf. Amsterdam is groter dan de grachtengordel en er is meer ruimte dan alleen op het Museumplein.  De burgemeester denkt aan parkeerplaatsen bij de Arena of NDSM in Noord, maar ik natuurlijk aan Oost. Want #Oostbruist.  In Oost is er ruimte genoeg.  Neem het Zeeburgereiland.  Eerder dit jaar was daar het Magneetfestival, maar daar kan 538 met gemak ook een feest voor 200.o0o bezoekers organiseren. Zonder overlast voor omwonenden, want die zijn er nog niet.

De kop van Java, hier worden al vaker concerten gegeven, zou ideaal zijn voor een kleiner dance-podium. Dit is op loopafstand van Centraal Station dus een ideale plek. Verder hebben we nog ruimte in het Oosterpark, het Diemerpark, bij Oostpoort. Kortom voor ieder event een plek.  Wat mij betreft maken we er een mooi feest van maken in 2012, in Oost; Queensday #Qoost2012!

De knuppel in het D66-hoenderhok, zo kan het betoog van mijn collega Thijs Kleinpaste zeker wel genoemd worden. Zijn betoog tegen de stadsdelen deed onder heel wat stadsdeelfans de nodige stof opwaaien.  Hoe kon hij, één van ons, dit nu en public zeggen. Maar in plaats van schande te roepen over dat het gezegd en geschreven is, lijkt met me verstandiger om te kijken wat er nu gezegd is. Eens kijken of we die zogenaamde feiten van Kleinpaste een voor een kunnen  doorpriken.

De eerste misvatting in zijn betoog is dat de politieke tussenlaag van de deelraad leidt tot meer bureaucratie. Alsof de deelraad gezorgd heeft voor meer ambtenaren. Het is juist andersom. De deelraden zijn ingesteld oa om de macht van de bureaucratie, de ambtelijke diensten, te beteugelen, sommigen zeggen zelfs om te breken. Het is een misvatting dat met opheffen van de politieke laag op stadsdeelniveau ook de ambtenaren zullen verdwijnen. Deze blijven gewoon zitten en blijven uitvoering geven aan beleid. Niet langer gehinderd door raadsleden die zo nu en dan de boel een beetje kritisch beoordelen, kunnen zij voortaan hun gang gaan; als burger sta je dan zeker helemaal buitenspel. De bestuurder en raadslid op stadsdeelniveau is immers veel makkelijker te bereiken dan hullie op de Stopera.,

Dat die deelraadsleden amateurs zijn is eerder een zegen dan een bedreiging. Het gemiddelde deelraadslid heeft overdag een normaal bestaan met een baan, al dan niet een gezin, kortom net een gewone burger. Dat hij zijn avonduren besteed aan werkbezoeken, vergaderingen en stukken lezen is niet heel  anders dan die amateurs, die vrijwilliger zijn bij de lokale voetbalvereniging of fanfare.  Zij, die deelraadsleden  zijn niet de overheid, maar dus eerder onderdeel wat tegenwoordig hip de Big Society heet.  Door die raadsleden onder hetzelfde hoedje met de ambtenaren te plaatsen, maakt Kleinpaste zich er wel erg gemakkelijk van af. Die Big Society is natuurlijk niets anders dan het maatschappelijk middenveld, de samenlevingsgedachte, waar het CDA altijd prat opgaat. Dat naast de conservatieve Cameron nu ook liberalen als Rutte en Kleinpaste zich tot dit groepsdenken hebben bekeerd is op zich ook al wonderlijk.

Natuurlijk zit er ook een kern van waarheid in het betoog van Kleinpaste. Teveel bestuurlagen zijn inderdaad deel van  het kwaad en niet van de oplossing. Je zou je kunnen afvragen wat naast Europa, Den Haag, de provincie, de waterschappen, de regioraad en de gemeenteraad die stadsdelen nog te doen zouden moeten hebben.  Echter die bestuurlijke spaghetti maak je niet los door het laatste stukje eraf te hakken met een botte bijl.  Van de stadsdelen is redelijk goed uit te leggen waar ze precies over gaan, kortgezegd alles dicht bij huis. De inrichting van de straat, ophalen van afval, welzijnswerk in de buurt; genoeg scholen in de wijk het is allemaal stadsdeel. Juist deze dingen kunnen leiden, terecht,  tot grote frustraties en ongenoegen van burgers als ze niet goed geregeld worden. En dat daar een laag van amateurpolitici opzit die aanspreekbaar is door hun medeburgers is een zegen. Niet gehinderd door al te veel kennis maar wel met gezond verstand kunnen die frustraties maar ook ideeën van medeburgers vertaald worden en via de politiek omgezet worden in bureaucratische daden. En dat in een liberaal stadsdeel als Zuid andere keuzes worden gemaakt, dan Noord waar de SP stevig in het zadel zit en dat voor problematiek in Nieuw-West een oplossing op maat wordt gezocht in plaats van het grote grijze gemiddelde voor iedereen, daar kan toch ook niemand tegen zijn.

Van de diverse gremia boven de stadsdelen wordt het al een stuk minder eenvoudig te begrijpen wie nu waar overgaat, en waarom dit is. De uitdaging van de bestuurlijke verfrissing moet mijn inziens daar gezocht worden.  De noodzaak om daar eens met een botte bijl, of nog effectiever, met  een scherp mes in te gaan snijden lijken mij een stuk urgenter dan afhakken van de jongste loot aan de democratisch stam.

Hoe gaan burgers en overheid met elkaar om en hoe kan dit beter? Dat is al sinds 1966 de hoofdvraag waar D66 zich mee bezig houdt. Ook op lokaal niveau in de deelraad van Oost spelen deze vragen. Hoe betrekt je bewoners en ondernemers bij nieuwe plannen en waar ligt de grens als het gaat om verantwoordelijkheid. Deze discussie werd afgelopen winter, dankzij de vele sneeuw weer actueel. Waar het vroeger normaal was dat iedereen zijn eigen stoepje schoonveegde,  wordt er nu naar de overheid gekeken.  Vaak met de armen over elkaar.  Dat het stoepje vegen uit de APV is verdwenen, vind ik een goede zaak. Immers, alleen regels die je kan en gaat handhaven moet je daarin opnemen. Maar met het verdwijnen van het moeten, verdween blijkbaar ook de verantwoordelijkheid van de burgers.  Dat het niet moet, wil niet zeggen dat het niet mag, is mijn antwoord op de vraag waarom ik wel  mijn stoep  sneeuwvrij maakte.

De vragen over van wie is de openbare ruimte, het publieke terrein, gaan natuurlijk veel verder dan alleen de sneeuw. Denk aan afval en vuil, zwervend of rondom een container. Maar ook op onderhoud van openbaar groen.  Ik wil dat we meer de verantwoordelijkheid terug kunnen leggen bij bewoners en ondernemers.  Laat, met goede afspraken, buurtbewoners hun eigen stukje openbare groen onderhouden.  Uit experimenten elders in het land blijkt dat dit leidt tot meer sociale samenhang en een hogere kwaliteit. Dit alles ook nog tegen lagere kosten.  Spreek met winkelstraatverenigingen af dat zij zelf hun winkelstraat schoon en sneeuwvrij houden. Ieder winkelt immers graag in een schone straat. Kortom, heb als overheid vertrouwen in je burgers en durf hen ook aan te spreken op de eigen verantwoordelijkheid. Sommige politici zeggen dat de overheid geen geluksmachine is; ik zou daar aan willen toevoegen dat de overheid ook geen schoonmaakmachine is.

Deze blog verscheen eerder als Kroniek op de website www.meer-online.nl :

http://meer-online.nl/index.php?option=com_content&view=article&id=1202:tiers-bakker-van-de-sp&catid=128:kroniek-politiek&Itemid=531