Door Rory Nuijens
Toen ik in 2008 in Ankara aankwam om op de ambassade te gaan werken, viel me op dat het leven in de Turkse hoofdstad eigenlijk helemaal niet zoveel verschilt met het leven dat ik tot dan toe in Nederland leidde. De supermarkt was vrijwel hetzelfde, ’s avonds ging ik met vrienden een biertje op het terras drinken, af en toe ging ik met hen uit eten dat soms eindigde in een bezoek aan de discotheek. Allemaal dingen die je prima in Ankara kunt doen. Waarom zou ik ook anders verwachten? Toch had niet iedereen hetzelfde beeld van Ankara. Ik merkte dat, omdat vrienden uit Nederland op bezoek kwamen. Ook kwamen af en toe mensen op werkbezoek die nog nooit in Ankara waren geweest. Nu kan ik me best voorstellen dat iemand die nog nooit in Turkije en in Ankara is geweest, zich geen goed beeld van deze stad kan vormen. Maar de reactie van de meeste bezoekers was toch wel ongeveer hetzelfde. “Goh, deze stad is best wel modern en had zomaar in Europa kunnen staan. Had ik niet verwacht!” Hoewel ik dat wel een beetje vreemd vond, was ik blij dat mensen met een ander beeld van Turkije teruggingen dan waarmee men het land binnenkwam.
Bovenstaande ervaring zegt mij dat aan de beeldvorming van Turkije in Nederland wel wat geschaafd mag worden. Blijkbaar hebben veel mensen een idee van Turkije dat maar deels met de werkelijkheid overeenkomt. Ik zeg met opzet deels, omdat volgens mij juist daar de complexiteit van het land inzit. Turkije is zowel Oosters als Westers. Turkije is modern, maar ook traditioneel. Turkije is religieus, maar ook seculier. Turkije is een democratie, maar wel één met een paar kinderziektes. Tegenstanders en voorstanders van bijvoorbeeld Turkse toetreding tot de EU kunnen zo eenvoudig shoppen naar voor- en nadelen van toetreding van Turkije tot de EU. Komt daarbij nog de bijzondere geografische positie van het land en de relatie met de buurlanden die van Turkije een nogal wantrouwend land hebben gemaakt. En vergeet vooral niet de ingewikkelde etnische samenstelling van het land niet, hoewel iedereen Turks is. Laat ik concluderen door te zeggen dat het moeilijk is om de complexiteit van het land in woorden te vatten. Het moet echter wel als een gegeven worden beschouwd.
Ik ben begin 2009 weer teruggekeerd, maar heb tijdens mijn verblijf in Ankara mijn huidige vrouw ontmoet. Ze is Turkse. We hebben besloten ons leven in Turkije op te bouwen. Over één maand emigreer ik daarom naar Turkije. Een hele stap, waarvan ik niet weet hoe die gaat uitpakken. Wel heb ik veel zin in. Want ik ga in een heel bijzondere stad wonen, namelijk Izmir. Wellicht een wat minder bekende stad dan Istanbul of Ankara. Het is de op twee na grootste stad in Turkije. Er wonen ongeveer 4 miljoen mensen. Het is ook de meest liberale stad in Turkije met een grote CHP aanhang.
Eén van de dingen die ik ga doen, is voor D66 politieke en maatschappelijke ontwikkelingen in Turkije volgen. Via onder andere deze weblog kun je mijn ervaringen lezen. Ik hoop dat ik reacties krijg. Met relevante discussies raakt men beter geïnformeerd over Turkije. De komende tijd staan een aantal interessante gebeurtenissen op de rol. Zo wordt op 12 september een referendum voorzien over het pakket aan grondwetswijzigingen dat door de AKP regering is voorgesteld. Ook is het interessant om te zien of de nieuwe CHP voorman, Kemal Kılıçdaroğlu, in staat is een vuist te maken tegen de AKP tijdens de verkiezingen in 2011. Daar zal ik tegen die tijd dan uitgebreid op ingaan. Maar eerst eens even een emigratie regelen!
Tags: internationaal, Turkije