Het Parool had een gedegen serie artikelen over Goudkoorts op de Zuidas met smeuïge details, zoals het wegsturen van supervisor Pi de Bruijn, die zijn hand overspeelde door als supervisor het eigen architectenbureau een opdracht te willen geven, en de in alcohol gedrenkte woedeaanvallen van de ook al voortijdig vertrokken directeur Jan Stoutenbeek. Veel Mannen met Grote Ego’s, talloze opengetrokken champagneflessen bij de zoveelste doorbraak of mijlpaal, permanente terugtrekkende bewegingen van het bedrijfsleven (als het op meebetalen aankwam) en eindeloze rekenpartijen om de gewenste uitkomst te bereiken. Zoals Het Parool in een afsluitende beschouwing concludeerde hield de gemeenteraad zich al die jaren muisstil, ook toen er met scenario’s gewerkt bleef worden waarvan de haalbaarheid van meet af aan kwestieus was.
Deelraadcollega Jair Eisenmann (VVD) vroeg per mail speciale aandacht voor het artikel waarin stond dat Stoutenbeek de bevriende ontwikkelaar Van Tartwijk bij het stadsdeel aan had bevolen voor de bouw van het nieuwe kantoor aan de President Kennedylaan. Jair vreesde dat er zo een zweem van corruptie over de bouw van dat stadsdeelkantoor zou vallen. Zelf ben ik daar niet zo beducht voor, omdat de krant vervolgt met te schrijven dat stadsdeelvoorzitter Duco Adema (PvdA) ‘het aanbod, mede op advies van zijn ambtenaren, afslaat’. Duco is dus eigenlijk één van de weinige helden in het Zuidas-dossier en hij verdient daarmee een klein virtueel of digitaal integriteitmonumentje.
Barbecue
In al deze verhalen trouwens nauwelijks een woord over AFC. Dat hangt opeens de vermoorde onschuld uit nu hun aantal velden op de Zuidas op vijf gemaximeerd blijft. Eerder dit jaar dook het Leed van AFC even op in onze fractievergadering. Ik plukte voor de collega’s het volgende stukje van de website van de Zuidas:
De gemeente Amsterdam/ dienst Zuidas en de Amsterdamsche Football Club (AFC) zijn geruime tijd met elkaar in gesprek over hoe AFC met het sportpark ‘Goed Genoeg’ een plek kan worden gegeven in het kader van de ontwikkeling van de Zuidas. Het afgelopen jaar is er een zogenoemd ontwikkelingsmodel voor het deelgebied Ravel opgesteld, waarin het sportpark in een nieuwe configuratie en met 5 kunstgrasvelden is ingepast. Momenteel bespeelt AFC 7 velden, waarvan 2 tijdelijk. De kunstgrasvelden zijn intensiever te bespelen dan de huidige grasvelden.
Vorig najaar heeft de Dienst Zuidas dit ontwikkelingsmodel aan AFC voorgelegd en met hen besproken. Naast dit ontwikkelingsmodel is ook een alternatief buiten de Zuidas voorgelegd. AFC is de mogelijkheid geboden om op deze plannen te reageren. Nadat AFC haar reactie op de plannen heeft gegeven zullen partijen opnieuw met elkaar in overleg treden over het verdere proces.
Zolang ik me met de Zuidas bezig houd was het duidelijk dat AFC het met dit aantal van vijf velden zou moeten doen (zie bijvoorbeeld de Visie Zuidas uit 2001). Wel was er ooit een ambitieus plan, opgesteld met behulp van anderhalve ton subsidie van de toenmalige VROM-minister Pronk, waarin die velden in terrasvorm over het infrastructuurdok heen gelegd zouden worden. Het projectbureau Zuidas probeerde dat als een uitbreiding van het Beatrixpark te verkopen. Mijn simpele vraag toen was wat er ging gebeuren als een gezinnetje gezellig op de middenstip zou willen gaan barbecueën. Nee, dat was nou ook weer niet de bedoeling.
Boos
AFC voelde zich niet geroepen om samen te werken met andere bewonersgroepen op en rond de Zuidas, omdat ze op de kracht van hun eigen lobby vertrouwden. Als voorzitter van de Vrienden van het Beatrixpark kon ik me daar mateloos aan ergeren en dat kwam heus niet door de altijd vervelende wedstrijden die ik met RKAVIC tegen AFC speelde… In de nieuwsbrief van de Vrienden schreef ik in het najaar van 2000:
Wat verwacht je als bezoeker van een park? Dat het openbaar toegankelijk is, geschikt voor verschillende soorten gebruik, dat het de natuur de stad inhaalt, rust en ruimte biedt en goed onderhouden wordt. Op dat soort aspecten beoordelen wij dan ook de plannen die voor de groene kern van de Zuidas ontwikkeld worden. Het met veel publiciteit gelanceerde ‘sport and care’ park van AFC viel bij ons dus niet in goede aarde, want de bedenkers zijn gefixeerd op het realiseren van een sportcomplex en houden vrijwel geen rekening met de belangen van het park en zijn gebruikers. Dit plan presenteren als uitbreiding van het park leek ons een gotspe. We staan op zich niet afwijzend tegenover een sportvoorziening, mits het iets toevoegt aan het park in plaats van dat het zich er vanaf keert of een nieuwe barrière met Buitenveldert creëert.
Zo langzamerhand waren ze er bij AFC zelf in gaan geloven dat ze een onaantastbare positie innamen. Dat dreigt de club nu op te breken. Die andere populaire voetbalvereniging op de Zuidas, Buitenveldert, heeft er slim onderhandelend al lang een alternatief complex aan de Arend Janszoon Ernststraat uit weten te slepen. AFC wil nu dan toch praten over een verhuizing naar sportpark Het Loopveld aan de Kalfjeslaan. De voetbalclub is boos op de gemeente, maar zou dat vooral op zichzelf moeten zijn.