De lente lijkt nu toch weer aan te breken, de dagen lengen en het is tijd voor de grote voorjaarsschoonmaak. In huis, in de tuin, maar ook in de gemeenteraad. Na de verkiezingen op 3 maart zal er een nieuwe gemeenteraad komen. Iedereen mag hopen dat die nieuwe raad ook frisse ideeën zal brengen voor de toekomst van Haarlem.

Aan de D66 fractiekandidaten zal het niet liggen. Vol enthousiasme zijn we ons aan het voorbereiden, we spreken met de kiezers door op straat onze mooie flyers en groene krantjes uit te delen. Vaak leidt dat tot een enkele opmerking, soms tot een kort gesprek.

We zijn ook gaan ‘canvassen’, we bellen aan en vragen de bewoner of ze gaan kiezen en zo ja welke partij. We lopen in witgroene D66 jassen, dus het is voor iedereen meteen duidelijk met wie ze te maken hebben. Het komt weinig voor dat de deur direct weer wordt dichtgedaan. Vaak heb je aardige gesprekken, ook met mensen die op andere partijen stemmen. En regelmatig komen we kiezers tegen die zeggen niet te gaan stemmen, want “het heeft toch geen nut” of “ik stem al jaren niet meer”. Het blijkt in de meeste gevallen niet moeilijk om hen – in elk geval voor dat moment- op andere gedachten te brengen. Juist omdat wij langs kwamen werd D66 dan voor velen een partij om op te stemmen of in elk geval erover na te denken.
Ook een aardige: “we zien nooit iemand van de politiek”, nou dat was dan bij deze opgelost. We kregen echt de indruk dat ons bezoekje op prijs werd gesteld en dat we er ook kiezers mee hebben gewonnen. Ik vind het een goed idee om vaker de wijken in te gaan en ons op evenementen daar te laten zien, in elk geval op de avonden van de wijkraden.

Je spreekt natuurlijk niet alleen met de mensen, je kijkt ook hoe de buurt eruit ziet. Het is interessant dat in een eentonige rij woningen iedereen toch zijn huis een persoonlijk gezicht probeert te geven. Maar je ziet ook anonieme openbare plekken, zoals een tochtige hangplek voor jongeren, een soort fietsenstalling zonder rekken dat niets aantrekkelijks heeft. Eromheen liggen dan ook de restanten: kapotte flessen, zwerfvuil. Dan merk je meteen: er is nog veel werk aan de winkel om voor de kiezers nu en later van Haarlem een veilige en opgeruimde stad te maken waarin iedereen met plezier kan leven. De voorjaarsschoonmaak kan op 3 maart in het stemhokje beginnen!

Evert de Iongh – nr 5 van D66 Haarlem

Mijn hele leven ben ik al bezig met ons cultureel erfgoed. Na mijn loopbaan in het bedrijfsleven (Esso, CSM) ben ik 15 jaar geleden aan een nieuwe carrière begonnen in herbestemming, restauratie en renovatie van gebouwen. Ik zit in het bestuur van de Bond Heemschut, een vereniging die in 2011 honderd jaar bestaat en die ons gebouwd erfgoed wil bewaren. Haarlem is een monumentenstad bij uitstek, het behoort tot de top 10 van de monumentensteden van Nederland. Dat is ook één van de belangrijkste peilers voor de stedelijke economie: een mooie stad trekt bedrijven aan.

Om de stad mooi te houden moeten we niet alleen de monumenten zelf bewaren, maar hen ook in hun omgeving houden. Dat wil niet zeggen dat er niets mag veranderen, al eeuwenlang is de stad ook rondom de grote monumenten constant veranderd. Maar kijk eens naar de Amsterdamse Poort hoe die nu in zijn omgeving staat: als een verloren monument.

De gemeente kan dit soort zaken voorkomen door goede bestemmingsplannen te maken waarin het cultuurhistorische belang net zo zwaar zou moeten wegen als bv. milieu aspecten. Daarin voorziet de vernieuwde Monumentenwet vanuit de nota Modernisering Monumentenzorg (MoMo). Er wordt niet langer naar monumenten gekeken zoals een verzamelaar naar zijn postzegels. Monumenten worden in hun omgeving bekeken. Dat betekent dat er gebieden aangewezen worden waarin rijksmonumenten en gemeentelijke monumenten in de grotere samenhang hun rol spelen. Zo’n gebied kan gewoon zich verder ontwikkelen, de klok wordt niet stilgezet. Dat heet behoud door ontwikkeling.

Wij willen Haarlem mooi houden en daarvoor is een goede ruimtelijke planning belangrijk!

Evert de Iongh – kandidaat 5

In mijn werkzame leven heb ik heel wat ervaring in de industrie opgedaan. Ik heb in Delft Werktuigbouwkunde gestudeerd en heb daarna bij Esso gewerkt. Daar leer je dat een bedrijf een goed investeringsbeleid moet hebben en dat een gedegen onderhoudsprogramma veel kosten kan besparen. Na Esso heb ik bij CSM Suiker gewerkt, onder andere in de fabriek in Halfweg. Met een forse automatisering hebben we daar het verouderde proces op moderne leest geschoeid. waardoor de productkwaliteit gewaarborgd kon worden. We konden ook mensen op een hoger opleidingsniveau brengen.

Haarlem heeft een grote schuld. Daarover betaalt de stad jaarlijks ca. 20 miljoen euro rente en dat is natuurlijk zonde van dat geld. Daarom moet deze schuldenlast afgebouwd worden. Hoe minder schulden, hoe minder rente en hoe meer ruimte om te investeren in “leuke” projecten die de stad mooier en aantrekkelijker maken. Projecten die we nu moeten uitstellen om voorrang te geven aan echt noodzakelijke uitgaven.

Ik zie de stad daarom ook een beetje als een “bedrijf”. Een bedrijf mag geen grote schulden hebben, dan gaat het failliet. Bij een gemeente ligt dat anders. Een bedrijf heeft bepaalde taken die ervoor nodig zijn om een goed product af te leveren dat de klant graag koopt. Een bedrijf heeft toeleveranciers, die onderdelen van het product goedkoper kunnen maken dan het bedrijf zelf. Een bedrijf huurt liever een kantoor dan dat het zijn kapitaal daarin vastzet. Dat is bij een gemeente ook zo. In de gemeente zie je nog een aantal taken die een gespecialiseerd bedrijf veel sneller en goedkoper kan uitvoeren. Dat is ook een deel van de winst die we kunnen maken om de schuld af te bouwen. Haarlem moet financieel gezond worden!

Evert de Iongh – kandidaat 5