“Jullie zijn er snel bij”, werd er afgelopen zaterdag veel gezegd. “Je kunt niet snel genoeg zijn”, grapten we dan terug. Afgelopen zaterdag tijdens onze flyeractie dachten veel voorbijgangers dat we daar stonden vanwege de kabinetscrisis. “D66 maakt zich al op voor de Tweede Kamerverkiezingen”, dachten ze vast. Veel hadden geen idee dat de gemeenteraadsverkiezingen aanstaande zijn.
De gemeenteraadsverkiezingen zijn toch een ondergeschoven kindje. Dat blijkt wel uit de cijfers; in januari wist 13% van de kiezers dat er 3 maart gemeenteraadsverkiezingen zijn. Inmiddels zal dat wel gestegen zijn, maar het blijft teleurstellend.
Nu de campagnes van de lokale afdelingen van de partijen goed op stoom komen en alle vrijwilligers overuren draaien, wordt dit allemaal overschaduwd door wat er nu weer landelijk gebeurt. Gelukkig hebben we het in Haarlem nog over tunnels onder het Spaarne, groen in de stad en onze financiën Ik hoop dat de Haarlemse kiezer het hoofd koel houd en ik heb één tip; “Haarlem ligt niet in Uruzgan, maar gewoon in Noord-Holland.” Anders? Nee, dit keer is het NIET anders.
“Haarlem ligt niet in Uruzgan” een prachtige stelling waar geografisch geen speld tussen te krijgen valt. En waarvan de achterliggende betekenis voor mij (als defensie medewerker en Haarlemmer) belangrijk is.
Het uiten van deze stelling impliceert echter ook een inzicht dat het gemeentebestuur onvoldoende zichtbaar is als er geen verkiezingen zijn. Hoe denkt de Haarlemse D66 burgers blijvend te betrekken bij het bestuur van hun eigen stad, zonder de burgers constant naar hun mening te vragen? Of wel; ik geef u en uw partijgenoten graag een mandaat op basis van voornemens maar verwacht wel een heldere verantwoording over wat concreet uitvoerbaar bleek. Het is nu eenmaal makkelijker te oordelen aan de hand van prestaties dan op basis van voornemens.
Dat is een belangrijke vraag. De vraag bevat de kern van waar het omdraait in de lokale politiek. D66 wil mensen onder meer directer betrekken door zelf verantwoording af te leggen over haar standpunten aan haar leden en kiezers. Maar nog veel belangrijker is het om mensen bij besluitvorming in hun eigen woonomgeving te betrekken op momenten dat het er nog toe doet. Daar zien we ruimte voor experimenten met modernere vormen van participatie. Ook democratisch gekozen wijkraden willen we volwaardig spreekrecht geven in de raadscommissies.
En bij vragen; spreek de raadsleden gewoon aan. Via mail, twitter of ” gewoon” mondeling.