Aan de Verenigde Staten hebben we de dubieuze term ‘fact free politics’ te danken. Sarah Palin heeft daar zelfs haar handelsmerk van gemaakt. Feiten zijn voor sommige politici natuurlijk ook heel vervelend. Heb je een visie en bedenk je daar beleid bij, worden die beide door de feiten geloochenstraft. Maar geen nood, dan verander je gewoon de feiten, of je maakt de aandragers van de feiten verdacht. Die wetenschappers behoren dan gewoon tot die vervelende, niet te vertrouwen elite.

Twee praktijkvoorbeelden van deze week. 79 hoogleraren keerden zich tegen het natuurbeleid van Bleker. Onder andere tegen diens wijsheid dat boeren de beste natuurbeheerders zouden zijn. Uit jarenlang onderzoek blijkt precies het tegendeel. Agrarisch natuurbeheer levert aan natuurwaarden vrijwel niets op. Maar Bleker volhardt.

Vandaag presenteerde de Europese Commissie de conceptbegroting voor 2012. De betalingen zullen met 6 mld stijgen. Onacceptabel roepen PVV, VVD en CDA. Het zou een nieuw bewijs van Europees autisme zijn. Maar wat zijn de facts, de feiten? In de 7 jaar van de meerjarenbegroting worden in de eerste jaren de plannen gemaakt, vervolgens worden die uitgevoerd en moeten de rekeningen betaald worden. Zoals bij de bouw van een huis de hoogste rekeningen in de eindfase komen. We naderen het einde van de periode van de meerjarenbegroting en daarom sijpelen nu de rekeningen binnen. Die moeten vervolgens betaald worden. Anders is het niet. Kwestie van betrouwbare overheid.

Wij doen in Nederland vaak lacherig over fenomenen als Palin. En we prijzen ons vervolgens gelukkig dat dat niveau in de Nederlandse politiek niet te vinden is. Bovenstaande voorbeelden tonen aan dat fact free politics ook bij ons schering en inslag zijn. En je hoeft echt geen eland te schieten in een reality soap om toch heel dicht bij de politiek van Palin te komen.