Damherten en kerst

16 december, 2009 door Geertjan Wenneker

Vandaag was de laatste Statenvergadering in Zuid-Holland voor de kerst.  In mijn optiek geen bijzonder uitdagende agenda: subsidie WK Turnen (is van de agenda gehaald), afschotplannen van damherten in de Amsterdamse Waterleidingduinen en de Q-koorts (geen meerderheid voor bespreking).

Uiteindelijk bleef het punt over afschot van damherten staan. Het is een buitengewoon ingewikkelde bestuurlijke constellatie: het gebied is eigendom van de gemeente Amsterdam en grenst aan dat van Noordwijk. Daarnaast ligt voor 2/3 in Noord-Holland en voor 1/3 in Zuid-Holland. Daarnaast heeft ook Waternet, Staatsbosbeheer en het Zuidhollands Landschap hiermee te maken. En wellicht vergeet ik er nog wat.

U begrijpt dat dit de slagvaardigheid niet ten goede komt om de problematiek op te lossen. Want die problemen, die zijn er wel degelijk. Damherten richten niet alleen veel schade aan op de bollenvelden, maar zorgen ook voor gevaarlijke situaties op (provinciale) wegen. 

D66 vindt dat het niet zo kan zijn dat door die bestuurlijke drukte er niets kan gebeuren. En dat is waar het nu wel op lijkt. De een verschuilt zich achter de ander en ook in Zuid-Holland werd een gezamenlijke vijand gezocht in de persoon van de Amsterdamse wethouder Marijke Vos, die niet over populatiebeheer wil praten.  Populatiebeheer is niet per definitie afschot. Dat is voor D66 slechts een ultimum remedium. Er zijn allerlei manieren om aan populatiebeheer te doen zoals anti-conceptie en het plaatsen van hekken.  

Opvallend was dat het college van Zuid-Holland in maart 2009 nog stelde dat ‘afschot vooralsnog geen optie is’. Nu – omdat de Noord-Hollandse gedeputeerde dit vorige week heeft geroepen, kon natuurlijk  Zuid-Holland niet meer achterblijven. Maar waarom ineens afschot Het Wondermiddel is? Dat kan de gedeputeerde niet helder maken vandaag.

Zou het dan toch echt iets met de aanstaande kerst te maken hebben?

Infobeinvloeding

25 november, 2009 door Geertjan Wenneker

Hoe je informatie kunt beinvloeden, een voorbeeld: het rijk geeft 45 miljoen voor de RijnGouweLijn West en zegt daarbij dat de verwachte reizigersaantallen te laag zijn om de kosten voor een lightrail eruit te halen. Dit in tegenstelling dus wat de provincie zelf altijd heeft beweerd. Deze 45 miljoen is dan ook gebaseerd op vaste busbanen, die wellicht in de toekomst kunnen ‘vertrammen’ (er kan dan alsnog rails worden aangelegd op de plaats waar de busbanen liggen).

Maar wat stelt de provincie? “Het rijk stemt in met de RijnGouweLijn West”. He? Heeft de gedeputeerde de informatie van de staatssecretaris van verkeer en Waterstaat wel goed gelezen, of heeft hij wellicht een andere brief gehad?  Het rijk kan zich dus enkel vinden in de constatering dat er goed OV nodig is – net als D66 dat altijd heeft gedaan – maar ook dat een peperdure lightrail niet de oplossing is – ook net als D66 altijd gesteld heeft.

Ook de exploitanten hebben aan de gedeputeerde aangegeven dat zij weinig vertrouwen hebben in het succes van de RijnGouweLijn gezien de lage verwachte reizigersaantallen. Zij willen dus dat de provincie dus hiervoor de extra kosten opvangt, die ontstaan door te lage reizigersaantallen.

Wat mij betreft is nu het moment aangebroken dat de provincie moet zeggen: ok, ook het rijk constateert nu dat de RijnGouweLijn West niet interessant is om te exploiteren, laten we het proces een halt toe roepen en de aandacht richten op goede en snelle busverbindigen, bijvoorbeeld het doortrekken van de Zuidtangent.

Tweet

16 november, 2009 door Paul Breitbarth
Afgelopen woensdag diende ik een zogeheten Twittermotie in. De motie riep op om een Twitterknop op de site van de provincie te plaatsen, zodat twitterende Statenleden beter gevolgd kunnen worden. Ludieke insteek, om een beetje luchtigheid in een verder serieus debat te brengen. Tot verbazing van mijzelf als indiener – en mijn mede twitterende ondertekenaars – bleek de motie bij deze en gene tot behoorlijke reacties te leiden. Zo reageerde gedeputeerde Van Heijningen (VVD) bijvoorbeeld dat ‘als de Staten het willen er een Twitterknop op de site komt’ maar dat we vooral niet van hem moesten verwachten dat hij er zelf aan mee gaat doen. Nee, stel je voor dat je eens op een inventieve manier de inwoners probeert te bereiken. En dat hij helemaal niet wilde weten dat Statenleden in de Albert Heijn staan of – erger nog – op het toilet zitten. Het is duidelijk dat het college in Zuid-Holland veel waanbeelden heeft van het twittergedrag van Statenleden. Alsof zichzelf serieus nemende mensen elke 5 minuten prive berichten de wereld in slingeren. Zeker D66-ers niet, die over het algemeen zeer gesteld zijn op privacy.
 
Bij de stemming bleek dat de Twittermotie voor nog nooit voor zoveel onderlinge verdeeldheid had gezorgd, als een andere motie. Op D66 en de PvdD na (beiden eenmansfracties) stemden enkel de VVD unaniem voor. Saillant toch dat hun eigen gedeputeerde het helemaal niks vond. Gelukkig reageerde Commissaris Jan Franssen luchtiger, conform de strekking van de motie: ‘Ik weet niet zo goed wat het is, maar dat komt nog wel’.

Participeren is meer dan informeren

7 oktober, 2009 door Paul Breitbarth
D66 heeft in Zuid-Holland het initiatief genomen tot het opstellen van een beleidslijn voor (burger)participatie. Tot nog toe werd er op verschillende manieren wel iets aangedaan, maar het was voor niemand duidelijk wat precies en wat er van iemand verwacht werd. Maar het meest opvallend is de bestuurscultuur waarmee – met name CDA – omgaat met ‘de burger’.
Typerend is daarvoor het onderstaande antwoord wat gedeputeerde staten gaven op antwoorden op schriftelijke vragen van D66, SP en GL. Wij stelden deze vragen nadat verschillende burgergroeperingen zich teleurgesteld en boos hadden teruggetrokken uit een participatietraject.

d) In de commissiebespreking heeft gedeputeerde Van Dijk aangegeven dat hij veel waarde hecht aan bestuurlijk en maatschappelijk draagvlak. Hoe is dat uitgangspunt te rijmen met de vertrouwensbreuk die er nu is ontstaan met delen van de ideeëngroep?

Antwoord college Zuid-Holland:
Wij blijven communiceren en informatie verschaffen, maar kunnen niet garanderen dat de betrokken maatschappelijke actoren aangehaakt blijven, omdat gaandeweg het proces naast onderzoek ook keuzes gemaakt gaan worden.

Er ziijn hier twee punten waar wij het fundamenteel mee oneens zijn:
1) participatie is meer dan communiceren en informeren. Dat betekent ook dat serieus wordt gekeken naar ideeen van deze burgers en dat zij die ook mogen inbrengen. Daar is hier geen sprake van geweest, laat staan ‘actief ‘ betrekken.
2) het raakt de kern van het vehikel participatie als gesteld wordt dat niet gegarandeerd kan worden dat alle maatschappelijke actoren aangehaakt blijven omdat er nu eenmaal keuzes gemaakt moeten worden. Als je de redenering van het college doortrekt betekent dat aan het einde van het spel er 1 trace over blijft en 1 burgergroepering. Die heeft dan als het ware het spel ‘gewonnen’. De werkelijke bedoeling van burgerparticipatie is nou juist het samenspel: met zoveel mogelijk deelnemers de eindstreep halen zodat je draagvlak hebt voor je tracekeuze. Dat schijnt het college in Zuid-Holland maar niet te snappen.
Wij zullen er tegen blijven strijden dat op basis van half afgeronde onderzoeken – en niet in een maatschappelijke discussie op basis van openbaar beschikbaar onderzoek – de discussie over de Rijnlandroute plaatsvindt.

Debatcultuur in Zuid-Holland

13 september, 2009 door Paul Breitbarth

Terwijl Alexander Pechtold in ‘Zomergasten’ enkele ideeen uit over de debatcultuur in de Tweede Kamer vindt ook – op bescheiden niveau – een discussie plaats over hoe het debat in de staten van Zuid-Holland verbeterd kan worden. Immers – zo is de algemene opvatting – het debat is voorgekookt en daarmee weinig uitdagend voor politici, maar al helemaal niet voor de inwoners van Zuid-Holland.

Dus, wat ga je daar dan aan doen? Ideeen buitelen over elkaar heen: we moeten een half uur later beginnen, of zelfs de Statenvergadering naar de middag verplaatsen of misschien toch maar naar de vrijdag. Persoonlijk ben ik van mening dat deze wijzigingen aan de buitenkant, weinig effect hebben op waar het daadwerkelijk omgaat. Waar het daadwerkelijk omgaat is de debatcultuur in Zuid-Holland. Als het echt ergens op aankomt zie je dat de coalitiepartijen bij elkaar kruipen en een compromis voorbereiden, zodat in een commissie- of statenvergadering er weinig spannende discussies zijn. Immers, de grote partijen hoeven hun best niet meer te doen om wat uit debat te slepen, want die fase is al gepasseerd.

En dat verander je niet door te gaan schuiven met aanvangstijden, of zelfs met dagen. Mijn idee: durf als partij overtuigd te zijn van je standpunt en daarmee ook het vertrouwen te hebben dat je daarmee de discussie aankan in een commissie of de statenvergadering. Alleen dan wordt het debat weer aantrekkelijk.

Uitslag Europese verkiezingen vertaald naar Zuid-Holland

15 juni, 2009 door Paul Breitbarth

Op 4 juni was het een mooie dag voor D66. Na alweer enige tijd op zetelwinst in de peilingen te hebben gestaan, waren de Europese verkiezingen het eerste moment dat D66 deze peilingen kon verzilveren. En dat gebeurde ook. We haalden 3 zetels in Europa, wat een geweldig resultaat is!

Als Statenlid voor D66 Zuid-Holland is de verleiding niet te weerstaan: wat deze uitslag zou beteken voor het aantal Statenzetels in Zuid-Holland. Uit de uitslagen van de Kiesraad, zoals die inmiddels zijn vastgesteld, zou D66 in Zuid-Holland tussen de 11 a 12% scoren. Omgerekend in Statenzetels zijn dat er 5 a 6. Maar voordat het maart 2011 is, wanneer de Statenverkiezingen zijn, dat duurt nog wel even. Er is geen reden om ons nu al rijk te rekenen, want ook in de komende 2 jaar (of iets minder alweer) is er nog meer dan genoeg te doen om het D66-geluid te laten horen.

CO2 opslag Barendrecht

25 februari, 2009 door Paul Breitbarth

Al enige tijd is er het nodige aan de hand over mogelijke CO2 opslag bij Barendrecht. D66 Zuid-Holland vindt dat een locatie onder en dichtbij een dichtbevolkt gebied niet voor de hand voor CO2 opslag.

D66-Statenlid Wenneker: “Opslag in de Noordzee zou onze voorkeur hebben. Wanneer er onverhoeds iets misgaat, komt de CO2 niet terecht in een woonwijk. Eerst moeten alle opslagmogelijkheden zorgvuldig worden afgewogen, voor dat het besluit kan vallen. Naar onze mening is die afweging nu nog niet te maken. Een voordeel van opslag op zee is dat de ruimten daar ook doorgaans veel groter zijn, in plaats van de relatief kleine opslagmogelijkheden op land.”

Het gevoel bij de burgers is dat „de beslissing al gevallen is”. Shell kreeg eind november 2008 een subsidie van dertig miljoen euro van minister Cramer (Milieu, PvdA) voor „mogelijke ondergrondse opslag van koolstofdioxide”.

Shell heeft op 5 december een milieu-effectrapportage ingediend om aan te tonen dat het project, waarbij koolstofdioxide opgeslagen moet worden in twee lege gasvelden onder een woonwijk in de gemeente Barendrecht, veilig is en binnen de overheidsnormen kan worden uitgevoerd.

Bij deze rapportage zijn de nodige vraagtekens te stellen. Zo blijkt uit het onderzoek niet wat de geologische effecten zijn van CO2 opslag. Dit onderzoek is echter wel gedaan, maar Shell weigert het openbaar te maken. Dit wekt de indruk dat de uitkomsten de bedoelingen van Shell in de weg zitten.

Voor D66 Zuid-Holland is hiermee dus het veiligheidsaspect, een zeer belangrijk punt,  een punt waar nog geen duidelijkheid over is. Vanwege deze en meerdere vragen zal de Provinciale Statencommissie Groen, Water en Milieu het onderwerp op 11 maart bespreken.

Zie voor meer informatie ook de website van D66 Barendrecht.

Geen beperking koopzondagen

7 januari, 2009 door Paul Breitbarth

Hoewel geen provinciale aangelegenheid trof het mij dat er een wetsvoorstel in de maak is dat het aantal koopzondagen moet gaan beperken. Dit zijn 1 van die zaken die ik als ‘betuttelend’ en zelfs als ‘belerend’ ervaar. En als een D66-er (en liberaal) ergens allergisch voor is, is het dat wel.

De 4 grote steden Amsterdam, Utrecht, Den Haag en Rotterdam hebben het kabinet inmiddels laten weten het niet eens te zijn met het wetsvoorstel. Terecht, dit bezwaar van de grote steden. Afgezien dat hetveel ondernemers in deze steden een stuk inkomsten minder betekent, gaat de vraag er aan vooraf of de overheid zich uberhaupt moet willen bemoeien met de beperking van koopzondagen. Ik ben van mening dat er blijkbaar een behoefte bestaat om te gaan winkelen op zondag (soms ook uit praktische redenen), dus voor de consument betekent dat een inperking van de individuele vrijheid. Elke burger kan dan uiteraard alsnog zelf bepalen om niet te gaan shoppen.
Daarnaast stelt de overheid hiermee ook een grens aan de ondernemersvrijheden door koopzondagen te beperken. Iedere ondernemer kan, weldenkend, zeer goed bepalen of hij het al dan niet rendabel vindt om op zondag open te gaan. Nu wordt die keuze bij voorbaat vast aan hem ontnomen.

Dus laat aan hen die keuze, die de keuze het best zelf kunnen maken en daar ook zeer goed toe in staat zijn. D66 staat voor die individuele keuzevrijheden van zowel burger als ondernemer!

Waterschappen in de provincie

24 november, 2008 door Paul Breitbarth

Deze week bereikte mij een interessante vraag over de waterschappen, namelijk hoe D66 in deze discussie staat.

D66 Zuid-Holland heeft altijd aangegeven principieel de discussie over de rol en het nut van de verschillende bestuurslagen te willen voeren, niet in de laatste plaats over die van de provincie zelf.

De Statenfractie in Zuid-Holland is geen voorstander van het opheffen van de waterschappen, omdat wij op dit moment er nog niet van overtuigd zijn dat met het overhevelen van de taken van de waterschappen naar de provincies, het werk beter wordt gedaan. Sterker, het zou best wel eens slechter af kunnen zijn bij een provincie. De waterschappen zijn een instituut die, veelal in stilte, tot nog toe als een zeer goed functionerend orgaan te werk gaan. De provincie Zuid-Holland heeft om die reden een belangrijk taak van de provincie, het vangen van ratten, overgedragen aan de in Zuid-Holland gelegen waterschappen.
Kortom; we moeten ervoor waken het kind met badwater weg te gooien.

Wat ik wel vind is dat, ondanks de eerste stappen naar democratisering van de waterschapsverkiezingen, we er op dat terrein zeker nog niet zijn. Nog steeds is er sprake van een aantal geborgde zetels bij waterschappen, die gereserveerd zijn voor bepaalde clubs als LTO etc.
De verdeling van die geborgde zetels, daar gaat Provinciale Staten over, waarbij deze keer de nadruk te veel op agrarische en bedrijfszijde lag en te weinig op de groene zijde.

Overigens heeft staatssecretaris Huizinga in de Eerste Kamer bij vaststelling van de nieuwe waterschapswet toegezegd een grondige evaluatie te zullen uitvoeren van deze verkiezingen. Daarin zal ook het fenomeen geborgde zetels meegenomen worden, met name omdat de Eerste Kamer vraagtekens stelde of de beoogde democratisering met geborgde zetels wel voldoende is.

Ganzenproblematiek

3 november, 2008 door Paul Breitbarth

Sinds jaar en dag is de problematiek rondom overlast en schade door ganzen een probleem in provincie Zuid-Holland. Met name de agrarische schade lijdt jaarlijks voor miljoenen euro’s schade door de ganzenpopulaties. Het subsidieplafond voor het fonds waaruit deze schade wordt betaald wordt tijdens de Statenvergadering van 12 november hoogstwaarschijnlijk in een keer verdubbeld tot 20,5 miljoen euro om aan alle schade-aanvragen te kunnen voldoen.
D66 stemt dan ook in met het vrijmaken van 200.000 euro voor onderzoek naar maatregelen voor de toekomst om effectief de schade te beperken, rekening houdend met natuurvriendelijkheid van beleid. Tenslotte, in onze provincie worden jaarlijks nog duizenden ganzen gedood door afschot en vergassing.

D66 probeert in de beleidsuitkomst een ideaal evenwicht te vinden. Want boeren die schade ondervinden moeten gecompenseerd kunnen worden, de provincie moet zorgdragen voor een goed natuurbeheer waarin ganzen hun plaats moeten hebben, en de provincie moet de hand op de knip houden om de provinciale lastendruk niet ieder jaar te hoeven verhogen.

Afschot en vergassing moeten worden voorkomen, stijging van de subsidiepot ook. Betere oplossingen moeten dus worden gevonden.

In het verleden werd vaak geopperd om agrarische gebieden meer te clusteren en de ganzen een plek te geven in natuurgebieden. Dat dat niet werkt is duidelijk: juist op akkers en weilanden is veel voedsel, waardoor zowel in de winter- als zomertijd ganzen de voorkeur geven aan agrarische gebieden.

D66 Zuid-Holland ziet wel heil in het onder controle houden van de populaties door bijvoorbeeld nesten te legen. Hoewel dit beleid natuurlijk slechts tot op zekere hoogte effectief is: niet alle ganzen nestelen in Nederland maar ook in noordelijker en zuidelijker liggende landen.

Al met al is de ganzenproblematiek een ingewikkeld dilemma. Wij willen een juiste balans: ganzen moeten niet gedood worden wanneer het effect daarvan klein is voor de overlast. Maar de provincie moet ook geen subsidiepot willen worden voor de landbouw. Respect voor de natuur moet hierin centraal staan, evenals een pragmatische houding: nog meer uitgeven aan compensatiegelden komt de provincie niet ten goede. Het onderzoek moet meer duidelijkheid gaan bieden… wordt vervolgd!