D66 Zuid-Holland heeft de campagne afgetrapt door op ludieke wijze de Randstadprovincie uit te roepen. Samen met de Dordtse stadsomroepster – en tevens enige vrouwelijke stadsomroepster van Nederland – bood ik een proclamatie aan Alexander Pechtold en Roger van Boxtel aan. Immers, het Parlement heeft uiteindelijk de enige bevoegdheid om te besluiten tot het samenvoegen van de 4 Randstadprovincies.

Zo bleek er een brief van de provincies Noord-Holland, Utrecht en Flevoland naar het adres van de minister van Binnenlandse Zaken gestuurd te zijn. “Bleek”, omdat Zuid-Holland hiervan niet op de hoogte was. Opvallend dat Zuid-Holland er geen deel van uit maakt, constateerde ik al direct. Toch wilde het college van Gedeputeerde Staten in Zuid-Holland niet direct reageren op de brief van de drie noordvleugelprovincies, maar moest er eerst in het college stevig over gesproken worden. Want: wat vindt het college van Zuid-Holland eigenlijk over de toekomst van de Randstad? Dat bleek nog geen gemakkelijke opgaaf, terwijl er toch vier jaar verstreken is om daar een visie op te formuleren.

D66 Zuid-Holland heeft in de afgelopen periode diverse initiatieven genomen om de discussie over de Randstadprovincie van de grond te krijgen. Keer op keer bleek dat de partijen er zeer divers over dachten en er ‘dus’ geen mening over gevormd kan worden. Het is tekenend dat partijen niet in staat zijn geweest om over de eigen schaduw heen te stappen en te stellen dat – ook al zijn er diverse meningen over de bestuurlijke inrichting van de Randstad – niets doen geen optie meer is.

Doordat de politieke partijen op D66 en de VVD na – dat moet gezegd worden – er geen voorstander was om überhaupt een visie neer te leggen op de bestuurlijke inrichting. Een gemiste kans.

Doordat politiek Zuid-Holland er voor heeft gekozen om geen visie te tonen op de bestuurlijke toekomst van de Randstad, praat Zuid-Holland niet meer mee over de eigen toekomst. Iets wat D66 nou juist wèl wil, omdat het hoort bij de invulling van Provinciale en Gedeputeerde Staten. Noord-Holland, Utrecht en Flevoland zitten nu aan tafel bij minister Donner en Zuid-Holland staat langs de zijlijn.

Door zo opzichtig te laten zien dat Zuid-Holland ‘geen mening’ heeft is het gevolg dat er niet met, maar over de toekomst van Zuid-Holland wordt gesproken.

Het is tijd – zo blijkt weer – dat er een partij mee gaat besturen die een visie heeft op de inrichting van het openbaar bestuur in de Randstad. Die partij is D66. Eén Randstadprovincie is het beste voor de economie van de toekomst waar wij ons hard voor zullen blijven maken.

Lees hier de brief van het college van Zuid-Holland:

http://www.zuid-holland.nl/regie_opschaling_provinciaal_bestuur_randstad.pdf

Aankomende zaterdag is het zover. D66 Zuid-Holland trapt haar campagne voor de Provinciale Statenverkiezingen (2 maart 2011) af met een bijeenkomst in Dordrecht op 15 januari. Alexander Pechtold, Roger van Boxtel en ik zullen daar onze visie geven op de positie van de Randstad in Nederland.

De bijeenkomst vindt plaats in Het Hof in Dordrecht, een historische locatie in de geschiedenis van Zuid-Holland. Niet geheel toevallig natuurlijk. Hier werd immers in 1572 de Eerste Vrije Statenvergadering gehouden, die uiteindelijk zou leiden tot een onafhankelijke Nederlandse staat. Ook toen was er een directe noodzaak. Ook nu is dat weer het geval en daarom zal D66 ruim vierhonderd jaar later op ludieke wijze de Randstadprovincie uitroepen. Dat is keihard nodig om ook in de toekomst een sterke economie te behouden!

Waarom? Met het samenvoegen van de Randstadprovincies wil D66 Zuid-Holland de bureaucratie en bestuurlijke drukte op provinciaal niveau verminderen en de transparantie in de besluitvorming vergroten. Belangrijke voorwaarden voor een aantrekkelijk woon- en leefklimaat – zoals het behoud van het Groene Hart – kunnen beter in 1 hand bestuurd worden dan door 3 provincies, die het onderling niet eens kunnen worden. Een Randstadprovincie is dus geen luchtkasteel van tekentafelbestuurskundigen, maar pure noodzaak.

Ook dienen provincies zich te concentreren op hoofdtaken zoals ruimtelijke ontwikkeling, natuurbeheer en mobiliteit. D66 Zuid-Holland wil dat de provincie het daarom anders aanpakt. Daarom streven wij naar een slagvaardig bestuur van de provincie. De verantwoordelijkheid voor taken moet liggen bij die bestuurslaag die deze het meest efficiënt uitvoert. Nog te vaak houdt een provincie zich bijvoorbeeld bezig met beleid op het gebied van Onderwijs of Chinabeleid. Op zichzelf zeer belangrijke onderwerpen, maar wel onderwerpen waarbij de provinciale meerwaarde voor D66 een vraagteken blijft.

Nog een reden waarom een groter D66 in Zuid-Holland nodig is, is dat het rijk aan kapitaalvernietiging doet. Door nu een rigoureuze streep te zetten door een groot deel van de natuur- en recreatiebudget, betekent dus dat Zuid-Holland jarenlang voor nop tijd en geld heeft gestopt in de aankoop van gronden voor de realisering van natuur. Sterker nog; de natuur moet kleiner worden als het aan het kabinet ligt. Ook hier uit blijkt maar weer dat D66 hard nodig is.

Kortom: genoeg redenen om op 2 maart D66 te stemmen. Maar vooral om tot aan 2 maart heel actief campagne te voeren om zoveel mogelijk D66-ers in Provinciale Staten te krijgen. Wij beginnen daarmee op 15 januari in Dordrecht en ik nodig iedereen van harte uit om er bij te zijn.

Datum: Zaterdag 15 februari, 14.30 uur. Inloop: 14.00 uur.

Locatie: Het Hof, Hof 12, Dordrecht

Aanwezig: Geertjan Wenneker, Alexander Pechtold, Roger van Boxtel

Sinds vrijdag 3 december is de lijst bekend. De kandidatenlijst van D66 Zuid-Holland werd toen bekend gemaakt. Door middel van elektronisch stemmen – voor D66 Zuid-Holland voor het eerst – hebben alle stemgerechtigde leden een uitspraak kunnen doen over de volgorde van de lijst.

Als lijsttrekker kan ik constateren dat daar een sterke lijst uit is gekomen van D66-ers die ontzettend veel zin en energie hebben om in de komende campagnetijd – maar vooral ook na de verkiezingen op 2 maart – aan de slag te gaan. Het is een goede mix van nieuwe en ervaren mensen die gespreid over de provincie wonen. Mensen die veel zin hebben in de campagne en de Statenperiode, en die er voor méér dan 100% voor willen gaan. Wat wil je nog meer als lijsttrekker?

Nu alle voorbereidingen aan de gang zijn en de campagne vorm krijgt, is het goed om alvast vooruit te blikken naar 2 maart 2011. Allereerst gaan de Statenverkiezingen natuurlijk over het provincieparlement in Zuid-Holland waar een sterk D66 keihard nodig is. Voor een verdere focus op kerntaken met bijbehorend financieel degelijk beleid. En voor ontwikkeling van natuur en recreatie omdat dat nodig is voor een goed investeringsklimaat. Daarvoor kiezen Zuid-Hollandse kiezers straks voor D66. De nieuwe regering doet aan kapitaalvernietiging door te stellen dat natuur een recreatie niet verder kunnen worden ontwikkeld. De sterkte van natuur hangt namelijk in grote mate af van de vraag of het een aaneengeschakeld gebied is of niet. Door nu halverwege – of zelfs verder – de stekker eruit te trekken zijn alle gedane investeringen voor een groot deel weggegooid geld. En tenslotte: je zult als agrariër maar zijn uitgekocht en verhuisd omdat op jouw stuk land natuur moest komen; en nu toch ineens niet meer. Daar is geen sprake van betrouwbaar bestuur.

En om het bruggetje naar het landelijk niveau verder te maken: op 2 maart zal ook de samenstelling van de Eerste Kamer worden bepaald. Haalt de minderheidscoalitie van CDA/VVD en gedoogpartner PVV een meerderheid of niet? Immers, Statenleden kiezen in dit land de Eerste Kamerleden. Genoeg redenen dus om op 2 maart op D66 te stemmen!

Zaterdag was het verkiezingscongres van D66 Zuid-Holland. Wat een succes was dat! Nog afgezien van de enorme opkomst in de aula van het Coornhert-gymnasium in Gouda, was de energie buitengewoon inspirerend. Veel ‘nieuwe’ raadsleden en wethouders en reguliere leden waren aanwezig, maar ook (actieve) leden die zijn blijven geloven in D66, ook in de tijd dat het moeilijk ging.  

Het voelt als een warm bad om in je eigen club mensen te zijn. Niet hoeven uit te leggen waarom het toch best wel vreemd is dat Zuid-Holland bijvoorbeeld zakenrelaties onderhoudt met Shanghai. Voor iedereen is dat zo klaar als een klontje.

Een ander punt waar iedereen het over eens is de ambitie om vanuit onze visie op het openbaar bestuur naar een Randstad toe te groeien. Bij kwesties als het Groene Hart, Schiphol, Europa, mobiliteit, energie en water moeten de provincies samen optrekken en een voorschot nemen op het landsdeel Randstad. Daarvoor wil D66 zich inzetten. Kijk eens naar het voorbeeld van het Groene Hart: ondanks goede bedoelingen zijn de 3 provincies niet in staat geweest om over hun eigen schaduw heen te stappen en echt bescherming kunnen bieden aan het Groene Hart. Een Randstadprovincie is dus niet alleen nodig voor de economie, maar ook voor de ecologie en landschap.

De gezamenlijke D66-Statenfracties in de Randstad hebben dan ook – op initiatief van de Zuidhollandse fractie – gezamenlijk gepleit voor een landsdeel Randstad. En ook de programmacommissies hebben deze ambitie met elkaar opgeschreven in de programma’s.

Een ander punt waar ons programma van doordrongen is, is dat het in de komende periode financieel met minder zal moeten. Het nieuwe regeerakkoord hevelt een hoop taken over naar provincies, maar levert daar geen of onvoldoende geld bij. Er zullen dus – soms pijnlijke – keuzes gemaakt moeten worden. D66 loopt daar niet voor weg. Wij zijn realistisch genoeg.

Maar we zijn ook realistisch genoeg om te weten dat – afgezien van kortingen en financiele crisis – de provincie los daarvan veel meer terug kan naar de echte kerntaken. Wat ons betreft doet de provincie die taken waar een echte meerwaarde is als de provincie die taak uitvoert, maar niet ter meerdere eer en glorie van zichzelf als instituut.

Tijd keuzes dus. Blijven we navelstaren en achterom kijken of staan we op en pakken we aan? D66 kiest ervoor om aan te pakken. Ook in Zuid-Holland. D66 wil vernieuwen, hervormen en investeren.

Nu de Provinciale Staten weer begonnen zijn na het zomerreces, begint het weer te kriebelen. Steeds sneller komen de Statenverkiezingen van 2 maart 2011 dichterbij.
Je merkt het aan alle kanten. Ten eerste natuurlijk omdat binnen de eigen partij er allerlei procedures in gang zijn gezet om straks formeel met de verkiezingen mee te kunnen doen. Inmiddels ben ik als lijsttrekker verkozen en is de programmacommissie met de laatste loodjes bezig om een programma op te stellen. Ik heb er alle vertrouwen in dat we straks met een goed programma de verkiezingsstrijd aan kunnen gaan.
Maar het is ook voelbaar doordat discussies hier en daar toch wat politieker lijken te worden. Daar bedoel ik mee dat met name de huidige coalitiepartijen (eindelijk) meer voor hun eigen partijbelang lijken te kiezen dan voor het coalitiebelang. Het zal wel met het naderend einde van deze Statenperiode te maken hebben. Echt grote beslissingen lijken er niet meer te gaan vallen in de winter van deze coaliteperiode. Maar met de onderwerpen waar wel nog ‘gescoord’ kan worden, zoals de glaslocaties, de RijnGouweLijn en de Rijnlandroute, proberen partijen dat dan ook alsnog te doen.

Kortom: de najaarskriebels lijken toe te slaan bij met name de coalitiepartijen. Voor een stabiele partij als D66 – die geen last heeft van plotselinge profileringsdrang aan het eind van een Statenperiode om de gunst van de kiezer te winnen – is het amusant om aan te zien. D66 heeft de afgelopen periode telkens haar stinkende best gedaan om dat besluit eruit te krijgen, waar de burger en het bedrijfsleven het best mee gebaat is. Op die vertrouwde voet zullen wij dan ook verder gaan.

And now for something completely different…

Dit keer geen blog over waar de provincie zich mee bezig houdt, maar over iets totaal anders. Overigens wel een belangrijke reden waarom ik D66-er ben.

Gisteren ontving ik een reactie van een inwoner van Ridderkerk op een ingezonden brief van Joost Roselaers en mij in het Reformatorisch Dagblad van 22 april jl.  In onze ingezonden brief gaven wij een reactie op een interview met dominee Klink  uit diezelfde krant die doodleuk stelde dat de stelling ‘geloof leidt tot geweld’ wordt gepredikt door aanhangers van D66. Niet alleen is dat onjuist, maar het is ons inziens een poging om D66 af te schilderen als een anti-christpartij. Dat is D66 allerminst. Een aanzienlijk deel van onze leden zijn gelovig en kerkelijk actief, maar vinden als liberaal dat er een duidelijke scheiding dient te zijn tussen kerk en staat.

De ingezonden brief volgt duidelijk de KISS-doctrine: keep it simple stupid. Immers – zo stelde de schrijver – als je niet God dient, dan dien je Satan. Meer smaken zijn er niet. Een helder standpunt, maar volstrekt krankzinnig.  Het is naar mijn mening gebaseerd op een ‘eigen waarheid’ van de schrijver. Naar mijn overtuiging is het zeer goed mogelijk om en gelovig te zijn, maar ook politiek actief voor D66. Een belangrijk uitgangspunt van D66 is tolerantie en iemand op zijn kwaliteiten beoordelen, maar niet op zijn/haar achtergrond, kleur of geloof. Daarom ben ik D66-er!

Overigens pleit meneer er ook en marge noge even voor om – conform het oude testament – homo’s te stenigen. Ach ja, dan weten we dat ook weer…

Woensdag 3 maart was een mooie dag! De gemeenteraadsverkiezingen hebben voor D66 in heel Nederland – maar ook zeker in Zuid-Holland – een topuitslag neergezet. In 3 gemeenten in Zuid-Holland zijn ‘we’ de grootste partij geworden (Delft, Leiden en Rijnwoude) van een totaal van 7 gemeenten in Nederland waar we nu de grootste zijn. Uiteraard had het nog beter gekund qua uitslagen, maar over de hele linie heeft D66 het gewoon bijzonder goed gedaan.

Waar ik persoonlijk erg verheugd over ben is dat D66 in Zuid-Holland in veel meer gemeenten is vertegenwoordigd, dan tot op heden. In raden waar we tot nu toe niets te zoeken hadden, klinkt nu ook het D66-geluid. Denkt u eens aan Middelharnis bijvoorbeeld.  Maar ook in raden waar D66 in 2006 buiten de boot viel, zijn we nu weer wel present: Hellevoetsluis, Hillegom en Pijnacker-Nootdorp bijvoorbeeld.

Deze uitslag geeft aan dat D66 terug is en nu weer de basis heeft, waar we alleen zo naar snakten. De kunst is om die basis in de komende jaren te behouden en verder uit te bouwen. Wat mij betreft volgt in Provinciale Staten volgend jaar maart ook een klinkende uitslag voor D66. Aan mij zal het niet liggen om ook in het laatste jaar van deze periode er vol voor te gaan. De eerste stappen door het bestuur van D66 Zuid-Holland zijn ook gezet. Zo zijn er al diverse commissies ingesteld die nodig zijn om tot een programma te komen, en kandidatenlijst te hebben.