Onderstaande quote uit de weblog van Ronald Sørensen wil ik u niet onthouden.
Quote weblog Ronald Sørensen van 23 mei jl. (www.leefbaarrotterdam.nl):
“Ik zit in de Provincie in bijna dezelfde positie (heb wel ruimschoots de kiesdeler gehaald) en kies daar voor bescheidenheid. Ik neem geen zitting in het presidium en de raad van fractie voorzitters, omdat ik zo’n positie niet vind passen bij de uitspraak van de kiezer.
Zo niet D66. Zowel in de Provincie (minder stemmen dan Leefbaar Z.-H.) als in Rotterdam in vol ornaat aanwezig en meepraten (in deze colleges is het nog enigszins begrijpelijk omdat daar wel naar rato gestemd wordt.). Het is toch volslagen van de gekke dat in de hele procedure iemand die 2 % van de kiezers achter zich heeft, de zelfde inbreng wil hebben als iemand die 40% van de kiezers achter zich heeft. Logisch toch dat er in die schijncommissie naar rato gestemd wordt? De vertegenwoordigster van de Democraten vindt van niet en voelt zich anders niet serieus genomen. In de raad is ze één van de vijfenveertig en dat wil ze via manipulatie tot één van de acht maken.”
Einde quote.
De constatering dat D66 in Rotterdam en Zuid-Holland ‘in vol ornaat aanwezig is en meepraat’ is een groot compliment. Bedankt, Ronald!
En dan komt de vraag wat Sørensen nu eigenlijk bedoelt met deze constatering: is het een non-argument om als Leefbaar Zuid-Holland niet deel te nemen aan debatten in Provinciale Staten en Statencommissies of, is Sørensen eigenlijk toch wel jaloers op de wijze waarop D66 zich op basis van kwalitatief goede inbreng zijn zegje kan doen in zowel Rotterdam als Zuid-Holland?
Tja, ik weet het antwoord wel. U ook?
