9 juni 2010

Afgelopen 2 weken waren afwisselende weken, op z’n zachtst gezegd. Zo kwam het College van Gedeputeerde Staten een bezoek aan ons brengen. Eénmaal per half jaar houden zij een bestuurlijk overleg met alle gemeenten. Zo waren nu wij aan de beurt, samen met Enschede en Borne d.w.z. zij gingen eerst naar Enschede, daarna kwamen zij bij ons en tot slot gingen zij naar Borne.  Na een uitgebreide kennismaking is gesproken over de diverse projecten die op de rol staan en die co-financiering van de provincie nodig hebben.  Moet soms nog wel wennen aan de bedragen die omgaan bij sommige projecten, maar al met al vond ik het een interessant overleg waaruit ik de conclusie heb getrokken dat we elkaar nodig hebben om zaken te realiseren. Zij onze inzet en wij hun  middelen.

Een dag later zat ik zelf op het provinciehuis om de complimenten van de Carry Abenhues in ontvangst te nemen voor het feit dat in de top 100 van meest innovatieve bedrijven verhoudingsgewijs de meeste uit Hengelo kwamen. Ik moest collega Marika ten Heuw hiervoor vervangen, maar deed dat met plezier. Ik heb daarbij benadrukt dat het de ondernemers zelf zijn die de innovaties moeten doen, wij als gemeente kunnen (en moeten) slechts faciliteren. Het bosje bloemen dat ik daarvoor kreeg was er echter niet minder om.

Dat het niet allemaal hosanna is in gemeenteland werd mij wel duidelijk toen we op zoek moesten gaan naar 5 miljoen structurele bezuinigingen in de gemeentebegroting. We moeten immers 5 miljoen te bezuinigen voor het jaar 2011 en nog eens structureel 10 miljoen daar bovenop voor de jaren 2012 en verder. Dan moet je pijnlijke keuzes maken, waarbij je natuurlijk begint bij je eigen organisatie, maar waarbij je er ook niet aan ontkomt om op andere plaatsen te bezuinigen.  We zijn er bijna uit en en zullen het resultaat binnenkort voorleggen aan de gemeenteraad. 

Het jaarlijkse congres van de Vereniging van Nederlandse gemeenten vond dit jaar plaats in Leeuwarden. Thema:  nieuwe tijden, nieuwe bestuurders.  Het ging onder meer over twitterende bestuurders en de meerwaarde daarvan voor de maatschappij en de burgers. Het congres is hét netwerk-event (van 3 dagen) voor bestuurlijk Nederland dat voor de meesten begint, zo heb ik ervaren, met een rondje ‘gadgets scoren’ bij de diverse kramen. Met tassen vol petjes, thermometers, nog op te blazen voetballen en pennen liep menig bestuurder/raadslid tussentijds zijn buit naar de auto te brengen. De ’score’ van de Hengelose bestuurders was wat dat betreft ver onder de maat, slechts een congrestas en een multi-functioneel potlood hielden wij over van ons bezoek aan Leeuwarden.  Verder waren wij één van de weingen die maar één dag gingen en dan ook nog gezamenlijk afreisden in een gehuurd busje.  Met de bezuinigingsdiscussie nog helder voor ogen, vonden we deze handelswijze dan ook niet meer dan gepast.

Vandaag heb ik mij laten informeren over het werk van onze openbare toezichthouders (vroegere stadswachten). De ogen en oren van de gemeente. Leuke baan, met voldoende beweging in de buitenlucht zal ik maar zeggen, maar ook een baan met een  schaduwzijde, namelijk het gedrag van mensen waarmee zij soms geconfronteerd worden bij het uitoefenen van hun beroep.  Zij zijn het die optreden tegen overlast (hondepoep, zwerfvuil e.d.) maar krijgen daarvoor soms letterlijk stank voor dank.

Moeten we niet doen….Met deze stichtelijke woorden eindigt mij weblog voor vandaag. Tot gauw weer.

Tweet This Post

23 mei 2010

Vandaag deed één van D66-campagebussen Hengelo aan. Helaas niet met de (partij-)toppers, maar met de middenmoot van onze kandidatenlijst. Het geplande bezoek van de partijtop ging vorig weekend niet door vanwege de vliegtuigramp in Tripoli, nu was het dus hun beurt om de Hengelose bevolking enthousiast te maken voor ons landelijke verkiezingsprogramma. Om dat te kunnen doen moet je om in verkiezingstermen te  spreken ‘vissen waar de vissen zijn’, dus op 2e Pinksterdag moet je daarvoor naar de omgeving van een woonboulevard of autodealer. Wij hebben voor het eerste gekozen en hebben dus geflyerd op het Plein Westermaat.  We hebben veel flyers kunnen overhandigen, maar hoeveel daarvan er uiteindelijk mee naar huis worden genomen én gelezen weet ik natuurlijk niet, dat moet blijken op 9 juni. Overigens is dit zeker niet de enige actie die we doen, elke zaterdag staan we in het centrum en/of op een andere lokatie in Hengelo.

Als je al kandidaat-Tweede Kamerleden binnen je gemeentegrenzen hebt, moet je ze ook een boodschap meegeven, het moet wat mij betreft wel een tweerichtingsverkeer zijn, wij helpen hen en zij helpen ons.  Om die reden hebben wij ze ons prachtige FBK-stadion laten zien.  Zij werden daar ontvangen door de directie die hen vertelde over hun ambitie, namelijk met de FBK-games toetreden tot de zgn. Diamond League van de athletieksport. Daarmee behoor je tot de wedstrijdklasse waar de absolute top op athletiekgebied komt.  Een streven dat ook door mij als wethouder sport van harte wordt ondersteund.  Dat kunnen we als gemeente echter niet alleen, daarvoor hebben we hulp nodig. Hulp van het ministerie, hulp van het NOC-NSF en van nog veel meer partijen.  ‘Onze” Tweede Kamerleden moeten die ambitie ondersteunen en dat doen ze ook. Zij waren enthousiast over het stadion en de mogelijkheden die het biedt. Zij hebben hun steun toegezegd en samen met de fraktie zal ik erop letten dat die (mondelinge) steun ook wordt omgezet in daden.  Dat zal ik de komende tijd goed in de gaten houden, daar kunt u op rekenen.

Tweet This Post

21 mei 2010

Als wethouder ben je binnen je college verantwoordelijk voor je eigen portefeuilles,  in mijn geval zijn dat: onderwijs, welzijn, sport en recreatie, accomodaties, handhaving, P&O en ICT.  Als college van burgemeester en wethouders ben je intergraal verantwoordelijk voor het geheel. Vandaar dat het college een team moet zijn dat elkaar vertrouwd. Naast de taken en verantwoordelijkheden t.a.v. je eigen portefeuilles heeft een wethouder nog een aantal andere taken. Eén van die taken is het vervangen van de burgemeester bij zijn afwezigheid, het zogenaamde loco-burgemeesterschap. Nu ben ikzelf 4e loco-burgemeester. Dat heeft niets te maken met het feit dat ik beginnend wethouder ben en daarmee nog  aan het begin zou staan van mijn carriere in het loco-burgemeesterschap, maar alles met  het aantal stemmen dat mijn partij heeft gekregen bij de gemeenteraadsverkiezingen. Dat waren er net iets meer dan Groen Links, maar minder dan de SP,  BurgerBelangen of de PvdA. Vandaar die 4e plaats.

Vrijdag zijn wij dus onder meer bijgepraat over de taken en bevoegdheden van de burgemeester, maar ook over wat te doen bij rampen, crisissen en ernstige verstoringen van de openbare orde en veiligheid. Ook daarbij kan het voorkomen dat we de burgemeester moeten vervangen, dat gebeurt dan overigens niet op volgorde van het loco-burgemeesterschap, maar daarbij zijn alle wethouders gelijkwaardig.  Daarom toch maar even goed opgelet.

Tweet This Post

20 mei 2010

Had ik in het begin mijn twijfels over de informatiewaarde van twitter (niveau: poes sientje is na drie weken weer terug, hoera), nu begin ik er echt aardigheid in te krijgen. Zo kreeg ik het bericht dat de Vereniging Nederlandse Gemeenten een accoord had bereikt met de vakbonden over de ambtenarensalarissen het eerste via twitter te horen van één van de onderhandelaars. Ook wordt mij verteld wanneer men in bad gaat,  dat men moe is en naar bed wil, dat men snel nog even tussendoor een boterhammetje met pindakaas eet en nog meer van dat soort intermenselijke wetenwaardigheden. Ik ben er nog niet achter of er ook een filter zit op Twitter voor dit soort zaken. Heb hem in ieder geval nog niet gevonden. 

Afgelopen 2 weken was een combinatie van verder inwerken en het behandelen van een aantal concrete zaken. Zo was er een   informatiebijeenkomst voor bewoners die te maken hebben gehad met schade aan hun huizen als gevolg van sloopwerkzaamheden.  Veel negativiteit en wantrouwen richting gemeente, deels begrijpelijk, deels ook niet.  Of we het in dit dossier in de ogen van de bewoners ooit nog goed kunnen doen, betwijfel ik. Zal er wel mijn best voor doen.  Dat je het niet bij iedereen goed kunt doen bleek mij wel uit een gesprek dat een boze bewoner met mij wilde hebben omdat op zijn erf maar liefst door 4 gemeentelijke handhavers tegelijk allerlei controles werden uitgevoerd. We doen dat bewust, juist om te vermijden dat iemand 4 keer achter elkaar met 4 verschillende handhavers krijgt te maken.  

Het was echter niet alleen kommer en kwel afgelopen weken, er waren zeker ook nieuwe initiatieven. Zo moeten we binnenkort een aantal belangrijke besluiten nemen t.a.v. onderwijshuisvesting. Er moet een nieuwe VMBO-school worden gebouwd, er moet een structurele oplossing worden gevonden voor de huisvesting van het speciaal onderwijs en er zijn ook t.a.v. de HAVO/VWO-huisvestiging nog specifieke wensen van sommige schoolbesturen. Komende tijd ga ik met de verschillende schoolbesturen hierover praten. Wordt een spannend traject, belangen zijn groot, wat overigens niet geldt voor het beschikbare budget. In dat traject zal ook de gemeente Borne een rol gaan spelen, er gaan immers ook Bornse leerlingen naar Hengelose scholen. In dat kader was het handig dat we deze week al kennisgemaakt hebben met het nieuwe college van Borne.  

Gisterenavond voor het eerst als wethouder deelgenomen aan de commissievergadering Sociaal.  Nou ben ik inmiddels al wel het één en ander gewend aan uitlopende vergaderingen, gisteren was toch wel een voorbeeld van hoe het in mijn ogen niet moet. Begon de vergadering al later dan gepland, namelijk om 21.30 uur i.p.v. 21.00 uur, was hij ook nog eens pas om 0.00 uur afgelopen. Voor degene die ook nog eens de vergadering daarvoor, namelijk die van de commissie Fysiek, hadden moeten bijwonen, was dat een zit van in totaal 4,5 uur. Wat doen we elkaar aan. Zou er al een onschuldige burger denken van “kom, laat ik eens een gemeentelijke commissievergadering bijwonen”, dan is die na gisterenavond wel genezen. Moet echt anders wat mij betreft.

Tweet This Post

11 mei 2010

Afgelopen weken waren voor mij turbulente weken. Terwijl ik  uiteindelijk maar drie weken de tijd had om mijn oude werkzaamheden bij de kamer van koophandel af te ronden, moest ondertussen ook nog een coalitieaccoord worden gemaakt, portefeuilles worden verdeeld, zaken worden teruggekoppeld met de D66-leden,  enz. .  Niet echt een periode dus om eens rustig aan je webblog te werken, ik loop daarmee achter, weet ik, maar dat schijnt bij webblogs normaal te zijn (is mij verteld).  Des te meer heb ik nu te vertellen, moet u maar denken.

Laat ik beginnen met de installatie van het nieuwe college op 27 april jl.  De uiteindelijke installatie (om 21.45 uur) had een lange aanloop (de avond begon al om 19.30 uur). Ik zal u niet vermoeien met het hoe en waarom, maar ik kon mij de vragende blikken in de ogen van sommige mensen op de tribune wel voorstellen die zich afvroegen:  ‘waarom vindt mijn man, vrouw, partner de gemeentepolitiek eigenlijk zo leuk ?’.  De installatie zelf was zo voorbij, maar voor mij desalniettemin een bijzondere ervaring , die mij deed beseffen dat het nu toch ‘echt’ was.  Na eerst mijn zus te hebben geholpen om uit de inmiddels gesloten parkeergarage te komen, hebben we die avond “op een passende wijze’  mijn installatie verder gevierd.     

Stonden de eerste dagen na mijn installatie voornamelijk in het teken van de ‘interne’ organisatie, zoals het inrichten van mijn werkkamer, het uitvinden hoe zaken lopen en zijn geregeld, zorgen dat ik kan bellen en gebeld worden enz. , afgelopen week  heb ik mij wat meer kunnen richten op het kennismaken met de ambtelijke organisatie. Nu is dat met ruim 900 ambtenaren niet zomaar gedaan, maar het begin is er in ieder geval….

Vanaf maandag heb ik het gevoel nu ook echt inhoudelijk bezig te kunnen zijn. Dat moet ook wel, want er staan een aantal belangrijke zaken op stapel, zoals een nieuwbouw voor het vmbo, het realiseren van een skateplaza, het ondersteunen van het bestuur van de FBK-games in hun streven te gaan behoren tot de zgn. diamond league, enz..  Inwerken, inlezen, verdere kennismakingen en inhoudelijke behandeling van zaken lopen nu door elkaar.  Dat zal nog wel even zo doorgaan, vrees ik, maar het heeft gelukkig ook zijn charmes.

Vandaag (11 mei) is de eerste collegevergadering geweest. Hoewel voor mij een nieuw fenomeen, vond ik het niet onwennig. De goede onderlinge sfeer droeg daar zeker toe bij. Hoe zo’n collegevergadering verloopt, zal ik binnenkort uit de doeken doen. Daarvoor moet ik er eerst een aantal meer hebben meegemaakt.

Wordt (vanaf nu regelmatiger) vervolgd…

Tweet This Post