Begin juli werd bekend dat dit jaar de Gay Pride in Den Haag niet doorgaat. Het COC en de Stichting was het niet gelukt om voldoende sponsors en belangstellenden te vinden om er een succes van te maken. Jammer, vooral omdat het zo’n prachtige gelegenheid was voor Hagenaars om kennis te maken met alles wat Roze of Gay is. Simpele en plezierige voorlichting voor iedereen.
D66 vindt dat Gay Pride, trots durven zijn op wat je bent, de normaalste zaak van de wereld is. Dat geldt voor iedereen: dus voor de hele groep die aangeduid wordt met de afkorting LHBT: Lesbians, Homosexuals, Bisexuals en Transgenders.
Nog nodig
Is voorlichting over dit onderwerp nog wel nodig? In Nederland zijn we toch tolerant en hebben we het allemaal wettelijk goed geregeld? Of toch niet?
Dat geschutter van Frank de Boer over homo’s in de voetbalwereld: ‘Homo’s hebben een andere motoriek…eh…eh’. Dat hypocriete gedoe over het toelaten van weigerambtenaren als bewijs van religieuze tolerantie. En het feit dat op straat het woord homo een normaal scheldwoord is. Zo maar een paar zaken die aantonen dat we het wettelijk wel geregeld hebben, maar dat we er in de praktijk nog niet zijn.
In de jaren zeventig liep Nederland voorop met seksuele voorlichting, Baanbrekend waren de discussieprogramma’s waar open en bloot over onderwerpen werd gesproken die tot dan toe taboe waren. Daardoor onstond maatschappelijk draagvlak om seksuele diversiteit gewoon te vinden en dit ook in de wet tot uiting te laten komen. Tot en met het homohuwelijk toe.
In de rest van de wereld wordt daar nog wel eens anders over gedacht. Niet alleen in Oost-Europa of in het Midden-Oosten, maar ook in de Verenigde Staten kun je nog niet altijd uitkomen voor je seksuele voorkeur. Het blijft daar een taboe onderwerp, waar men een afwijzende opvatting over heeft en waar men liever niet over praat.
Maatschappelijk onderhoud
Ook in eigen land zijn er nog steeds groepen die homoseksualiteit zondig en maatschappelijk onaanvaardbaar vinden. Of die vinden dat je het wel mag zijn, maar het niet mag laten merken. Zo’n taboe doorbreek je niet met wetgeving alleen. Daar is voorlichting voor nodig en een open discussie. Het is als het ware ‘maatschappelijk onderhoud’ van een belangrijke waarde: gelijke rechten voor iedereen, ongeacht de seksuele geaardheid.
Dankzij een motie van D66 die kamerbreed gesteund werd, worden de scholen nu verplicht voorlichting te geven over seksueel gedrag en seksuele diversiteit. De minister is wel bereid om het in te voeren maar weet niet of het al op korte termijn kan. We moeten opletten dat het geen uitvlucht tot uitstel en tot afstel is, maar er bovenop blijven zitten.
Irene van Geest