Posts Tagged ‘strooien zout’

Op glad ijs …

Woensdag, 23 december , 2009

In de politiek is het heel soms glibberen en glijden, maar deze weken vooral ook op straat. Nee, de campagne is nog niet wezenlijk begonnen. Ik doel op de weersomstandigheden. Want als het sneeuwt en alles opvriest, ja dan komen ze weer … de discussies over strooien en vegen. De aarde mag dan langzaam opwarmen, het is lang geleden dat we nog voor de kerst een stevig wit landschap hadden. Misschien moeten we daar wel blij mee zijn, zal het dan toch misschien minder dramatisch zijn met het klimaat? Is daarom de klimaattop in Kopenhagen mislukt? Maar goed, één zwaluw maakt ook nog geen winter!

In elk geval leert het ons altijd weer dat klagen en zeuren over het weer en de gemeente ons gewoon in het bloed zit. Ook de afgelopen dagen weer, over bevroren wissels en sneeuwploegen die 24 uur per dag doordraaide, volledig in tegenspraak met hetgeen kon worden opgetekend uit menige mond: “De gemeente doet niets!” Leven we tegenwoordig in verschillende werkelijkheden?
D66 gaat uit van de eigen verantwoordelijkheid van mensen, want daar begint het, daar zou het in elk geval moeten beginnen. De overheid is aanvullend, heeft een zorgplicht daar waar de individuele verantwoordelijkheid niet genomen kan worden of daar waar die overgaat in de collectieve verantwoordelijkheid.
Het makkelijkste is altijd lekker achteroverleunen en mee klagen. Die kwaliteit is mij echter nooit aangeleerd. Daar ben ik op de dag van vandaag blij om. Elke keer moet ik me weer inhouden met deze openbare discussies.

Het is waar, menige gemeente lijkt overvallen door het winterweer. Nat strooien werkt zeer goed preventief, maar ook alleen als het wegdek nog droog is. In die zin is vermoedelijk menige gemeente te laat geweest. Met zout strooien wordt vanwege het milieu terughoudend omgegaan, vaak is zand een alternatief. Maar het beste middel is natuurlijk dat we zo snel mogelijk collectief onze eigen verantwoordelijkheid pakken en onze stoepen en straten aanpakken. U heeft toch ook het hele jaar het zand en zout klaar staan? Dus niet … Het viel mij erg op dat al het kookzout uit de supermarkten was gekocht en desondanks zie ik maar heel weinig mensen die de afgelopen dagen een poging hebben ondernomen om een kleine collectieve bijdrage te leveren. We kruipen liever warm achter de pc, om van daaruit ingekomen stukjes te schrijven op internet en in de krant.
Een beter milieu begint toch bij jezelf, dat was hem? Ik herinner me nog een aantal jaar geleden dat de schoonmaakplicht uit de APV werd geschrapt. Dit, omdat niemand het toch meer deed. Tegen die gemakzucht heb ik toen stevig geprotesteerd. Het kwam er weer in, maar weet eerlijk gezegd niet of de schoonmaakplicht er nu nog in zit? Ook adviseerde ik duidelijk te communiceren aan het begin van de winter, met de mogelijkheid bij de rayonposten zout of zand te halen. Dit alles lijkt weer weggezakt, ik heb er in elk geval niets over gelezen.

De gemeente is primair verantwoordelijk voor de doorgaande routes, althans, daar gaat de eerste prioriteit terecht naar uit. Dat heeft men ook wel degelijk opgepakt, al was men, waarschijnlijk wel wat verrast door de plotselinge sneeuw??? Als we collectief de rest hadden gedaan, dan hadden we elkaar halverwege wel gevonden. Een goede winkelier wacht immers ook niet af, klantvriendelijkheid begint al voor de deur. Maar ook de consument gaat niet vrij uit. Als je lekker wilt winkelen, maar overal wordt voor gladheid gewaarschuwd, dan moet je niet klagen als je valt. Je neemt dan zelf bewust een beperkt risico, dat kan dus ook verkeerd uitpakken. Dan niet naar een ander wijzen, maar eerst naar jezelf.

Velen zullen het niet met mij eens zijn, denk ik. Ik begeef me letterlijk op glad ijs … Naar de overheid wijzen is natuurlijk vele malen makkelijker. Maar de komende jaren heeft de gemeente voor veel zaken geen geld meer. Wen er maar vast aan zou ik zeggen, want de overheid zal zich op een aantal vlakken ongetwijfeld wat gaan terugtrekken.
Ik verheug me er op … Gaan we eindelijk weer zelf nadenken en onze verantwoordelijkheid oppakken.