“Ik zal wel even oliebollen halen”, zei ik thuis stoutmoedig. Maar het nieuws dat Jan Heistek uit de grote Oliebollentest als beste naar voren was gekomen had mij gemist. Ik schrok niet van de rij voor de kraam en niets vermoedend sloot ik achteraan aan.”Ach een half uurtje wachten voor lekkere verse oliebollen, wat is dat op een mensenleven?” Maar na een half uur kreeg ik wel in de gaten dat dit langer zou gaan duren.

Maar als ik eenmaal ergens aan begin, dan wil ik het afmaken. Ik zag dat ik niet de enigste was met die instelling. Niemand wilde de jager zijn, die met lege handen thuis aankwam. Op zo’n moment schik je je in je lot. Bovendien, zo’n rij is goed voor de sociale contacten. Ik kon even uitgebreid spreken met de voorzitter van één van de ondernemersclubs die in het zelfde schuitje zat. Maar er was meer. Een lieve moeder werd geheel uitgekafferd, anders kan ik het niet zeggen, door een 14-jarige pubi-dochter die het allemaal maar achterlijk en stom vond. Is met het zap-gedrag van de jeugd ook de rust en kalmte verdwenen? De aanwijzingen van dochterlief (neem dan krentenbollen in plaats van oliebollen, dan mag je voor) werden in de wind geslagen door moeders. Zelfs de zwartgallige buurtbewoner kon er de humor allemaal wel van inzien en bleef in opperbeste stemming op de laatste dag van het jaar. Het ontlokte bij hem zelf de conclusie ”dat ze dit thuis niet moeten zien, want dan moet ik daar vanaf nu ook aardig gaan doen.”
Logistiek zit het allemaal even tegen. De krentenbollenmix zat in de machine en iedereen kwam voor oliebollen. De krentenmix moest eerst op, dus menige verse aanvoer werd met teleurstelling ontvangen in de rij: “Weer géén oliebollen.”

Een Poolse auto schoof het parkeerterrein op. Even zag ik de verbaasde blik van de bestuurder. Hij zag de rij en zal voor even gedacht hebben weer thuis te zijn. Of zal hij al zo ingeburgerd zijn dat hij vermoedde dat de nieuwe vestiging van Mediamarkt toch op de Huesmolen werd geopend?
Na 2,5 uur en volledig versteend van de kou had ik tien oliebollen en 10 appelflappen bemachtigd. Door de telefoon meldde ik spontaan en met opluchting mijn vangst aan het thuisfront met het vriendelijke verzoek per direct een warme kruik klaar te leggen.

Volgend jaar ga ik beslist eerder jagen.