Door Klaas Hettinga (Statenlid D66 Fryslân)
De term duurzaamheid komt dagelijks vele malen voorbij. Maar wat houdt dit eigenlijk in? Mijn omschrijving is, dat het de orientatie op de toekomst is vanuit het besef en de kennis die we nu hebben. We beseffen steeds meer, dat we als mensen een grote invloed hebben op de wereld om ons heen, ten goede en ten kwade. Duurzaamheid kun je dus ook vertalen in hoe we de wereld zo kunnen inrichten, dat onze kinderen en kleinkinderen ook de kansen hebben, die wij hebben. Dit gaat op voor alle levensgebieden. Een te sterke opwarming van de aarde geeft een gevaarlijk broeikaseffect. Daar doen we o.a. wat aan door het CO2-gehalte te proberen af te remmen. Doordat we langzaam begrijpen, dat onze grondstoffen op zullen raken, proberen we alternatieven te ontwikkelen. We proberen zo de fysieke gesteldheid van de wereld geleidelijk wat meer toekomstproof te maken.
Ook zijn we gaan beseffen, dat de biodiversiteit in het gedrang komt. Via allerlei maatregelen en ook genetisch onderzoek proberen we daar meer stuur over te krijgen. We beseffen dat we als mensen deel maken van een natuurlijk en biologisch evenwicht, wat we inmiddels flink aan het verstoren zijn. Hoe duurzaam, dwz toekomstgericht, zijn we daar mee bezig? Past eenzijdige massaproductie daar in? Zeker niet. We zijn de zeeën aan het leegvissen: er zijn vele soorten in gevaar. Ook het leven in zee heeft een evenwicht. Zalmkwekerijen gebruiken tien kilo sardines om een kilo zalm te produceren. Niet duurzaam dus.
De globalisering heeft de wereld open gemaakt. Er ontstaan allerlei politieke machtsblokken en een beperkt aantal landen zijn niet meer dominant in deze wereld. Tegelijk en als reactie ontstaan er een toenemend nationalisme. Is dit duurzaam? Nee; de geschiedenis heeft geleerd, dat dit alleen maar oorlog geeft. Dus is het nodig om breder te kijken: niet een enkel klein Nederland, maar een open Europa met zijn eigen waarden en uitgangspunten. Europees denken is dus duurzaam denken.
Drager van Europa is een Europese cultuur. Om in termen van Maslow te spreken: Europa geeft voedsel en veiligheid (fysiek en economisch) als basisbehoefte, geeft ook culturele geborgenheid. Is ons huidige culturele beleid duurzaam, toekomstgericht? Helaas lijkt dat niet (meer) het geval. Cultuur als meerwaarde in het dagelijks bestaan, als bron van creativiteit in welke vorm dan ook, krijgt minder waarde toegekend. Het wordt meer een economisch iets. De geschiedenis weer heeft geleerd, dat een samenleving met rijkdom in cultuur bloeit in allerlei opzichten.
Het huidige kabinet is dus niet duurzaam: het heeft een korte termen beleid, is nationalistisch, waardeert cultuur af, remt eerdere maatregelen voor verbetering van de fysieke natuurlijke omgeving, voor een toekomstgericht landbouwbeleid af, neemt onvoldoende toekomstgerichte financiele maatregelen, enz. Het is in het belang van onze kinderen en kleinkinderen, dat dit kabinet zo spoedig mogelijk verdwijnt!