Op initiatief van D66 heeft de raad unaniem een motie aangenomen om deel te nemen aan het initiatief ‘Zon op Nederland’. Door zonnepanelen te plaatsen op daken van overheidsgebouwen, kunnen particulieren door tussenkomst van een landelijke cooperatie de panelen goedkoper aanschaffen en delen ze sneller en makkelijker in de energiewinst. Zo kunnen ook particulieren meedoen wiens dak niet gunstig ligt voor het opwekken van zonne energie. Je plaatst je panelen immers niet op je eigen dak, maar doet mee in een collectief project op een gunstige locatie en met een hoger rendement. Een landelijke cooperatie sluit de contracten af zodat eenieders aandeel in een duurzamer Heemstede netjes geregeld wordt.

Tweede motie

Tegelijk met de motie van D66 werd een andere motie aangenomen om zonnepanelen te plaatsen op het dak van het Raadhuis. Dat is geen nieuw idee, maar het is goed dat er nu eindelijk concreet invulling aan gegeven wordt. Als gemeente moet je ook een voorbeeldfunctie hebben. Hoewel, ik betwijfel of het voorbeeldgedrag nog wel nodig is. De behoefte aan duurzame energie opwekking in Heemstede is nu zo algemeen, dat langzamerhand de vraag opdringt of de gemeente niet achter gaat lopen?

Financiële consequenties

Het college akkoord van VVD-D66-CDA zegt dat dit soort initiatieven wel in een duurzaam financieel jasje moeten passen. In de commissie ruimte van Mei wordt het plan besproken om de zonnepanelen op het raadhuis te plaatsen (de tweede motie dus). De terugverdientijd ligt rond de 10 jaar, dus daarmee wordt aan de wensen van de coalitie voldaan. Maar er moet nog wel dekking gevonden voor de investering. Dat is in tijden van bezuinigen nooit makkelijk.

1+1=3

Als u beide moties naast elkaar legt, is het niet moeilijk de winst uit te tellen. Wat is een betere plek als eerste collectieve locatie voor “Zon op Heemstede” dan het dak van het Raadhuis? Het college voldoet in één klap aan twéé moties. Daarmee wordt het bereik groter, de investering lager, en de uitstraling beter. Dat was voor D66 ook een belangrijke reden om vóór die andere motie te stemmen, een betere voorzet konden we ons niet wensen.

Gemeente doet het zelf

Maar de praktijk is anders. Het voorliggende plan gaat alleen over de motie zonnepanelen op het raadhuis. Het mooie, in Amsterdam Noord begonnen en al in diverse gemeenten opgevolgde initiatief van www.zonopnederland.nl staat niet op de agenda. In plaats daarvan heeft de gemeente zelf offertes aangevraagd. Ben ik nou de enige die dit niet snapt? We zullen het zien. De zonnepanelen staan op de agenda van de (extra) commissie ruimte op 15 mei aanstaande.

Afgelopen week werd ik er weer aan herinnerd. De kunst van het presenteren op papier als de resultaten tegenvallen. Is het u bijvoorbeeld opgevallen hoe de Nederlandse Spoorwegen dat doen? Treinen hebben tegenwoordig geen “vertraging” meer, want dat klinkt zo negatief. Ze “vertrekken over enkele minuten”. Feitelijk komt dat op hetzelfde neer. Ook bij ambtenaren en bestuurders komt deze techniek veel voor. Een overzicht van enkele problemen en de truuks om ze op te lossen

Men vindt dat u te weinig heeft gedaan
Oplossing: u geeft aan wat u wèl heeft gedaan, zonder daarbij in te gaan op het effect daarvan.

U wilt iets vastleggen, maar beseft dat het eigenlijk nog niet goed is.
Oplossing: U stelt voor een besluit “in concept vast te stellen”. Als er kritiek komt, kunt u zich op de concept-status beroepen. Als de kritiek uitblijft, schrapt u alleen het woord concept.

De realisatie valt tegen, men vindt dat het stukken beter had gemoeten.
Oplossing: u schrijft dat het naar behoren is “opgeleverd”, bijvoorbeeld omdat het binnen het budget en tijdsplanning is gerealiseerd. Daarmee ontwijkt u de vraag over de kwaliteit. Ook kunt u daaraan toevoegen dat men zich heeft gehouden aan de oorspronkelijke uitgangspunten. Ook dat zegt niets over de uiteindelijke kwaliteit.

Men klaagt over slechte en onduidelijke aanwijzingen. 
Oplossing: U schrijft dat de aanwijzingen (bijvoorbeeld in een brief, of een verkeersaanduiding) “te subtiel” zijn. Subtiliteit wordt over het algemeen positief gewaardeerd. Dat je te positief bent, zal niet snel als negatief worden ervaren.

Er is veel kritiek op een specifiek onderdeel uit uw beleid.
Oplossing: U spreekt zich niet uit over de kritiek, maar refereert aan de uitgangspunten van het beleid die wel gedeeld worden. U beschrijft de procedure die doorlopen is, en belicht eventuele dilemma’s. Tot slot herhaalt u de kritiek als een constatering.

U heeft uw doelstellingen niet gehaald.
Oplossing: In dit geval moet u de doelstellingen herdefiniëren tot die (sub)onderdelen die u wèl gehaald heeft. U mag daarbij op geen enkele wijze refereren aan de oorspronkelijke, algemene doelstellingen. Er zijn namelijk maar weinig mensen die de moeite nemen om in de oorspronkelijke stukken te duiken.

Anderen zien een probleem waar u het niet mee eens bent.
Oplossing: Hiervoor zijn meerdere oplossingen. Vaak is het afdoende om te refereren aan zuiver technische normen waaraan voldaan is. Soms lukt het om daarmee het gehele probleem van tafel te halen. Lukt dat niet, dan kunnen objectieve cijfers over andere onderwerpen (die in de beeldvorming wel een relatie met het onderwerp hebben) mensen op andere gedachten brengen. Als ook dat niet lukt, resteert nog een truuk voor gevorderden: het combineren van twee zinnen. In de eerste zin geeft u een vrij algemene constatering over het specifieke probleem. In de tweede zin verbreed u het oorspronkelijke probleem tot iets heel algemeens, en geeft daarover een positieve conclusie. Nu lijkt het net of die positieve conlusie ook op dat specifieke probleem betrekking heeft.

U krijgt veel kritiek, want 9 van de 10 onderdelen kunnen de prullenbak in.
Oplossing: U haalt als eerste dat ene onderdeel aan dat wèl op goedkeuring kan rekenen. U schrijft expliciet dat dit u deugd doet, en benadrukt daarbij dat dit een zeer belangrijk punt is. Voor de rest: zie de eerdere problemen en oplossingen.

Twee onderwerpen waar de Heemsteedse politiek vanaf de zijlijn moet toekijken, samengevat in bovenstaande titel. In beide onderwerpen wint het lokale belang van het algemene belang. Een blog over gebrek aan leiderschap en de beperkingen die het eigen grondgebied meebrengt.

De houtvaartbrug

Als Haarlemmer die op Hageveld zat, ben ik in mijn jeugd ruim 3.000 keer door het fietstunneltje onder de randweg door gegaan. De route ‘aan de overkant’ richting Heemstede deed mij altijd veel plezier. In deze tijd van het jaar hoorde ik daar vaak de eerste tjiftjaf. Niks mis dus met die verbinding, en veilig ook. Afgelopen weken beweren sommigen dat er wel iets mis mee zou zijn. Dat is dus niet waar, kan ik uit eigen ervaring bevestigen. Ik kan ook werkelijk niet uitleggen waarom we van uw belastingcenten een dure verbinding zouden aanleggen die hemelsbreed nauwelijks verschilt van de bestaande verbinding waar ik vroeger met veel plezier fietste. Dat je de Spiegelenburghlaan buurt met Heemstede voor fietsers wilt verbinden, ja, dat is wat anders en dat zou wel een aanwinst zijn. Dan heb je het dus over een fietsbrug een paar honderd meter zuidelijker. Wat was het mooi geweest als ik vroeger zo naar “Van Empelen en Van Dijk” had kunnen fietsen. Tegenwoordig ligt daar het Vogelpark.

Bloemendaalse politiek

Wist u dat in het coalitie akkoord van Bloemendaal is opgenomen dat die enige goede nieuwe fietsverbinding, nl op een meer zuidelijke locatie over de houtvaart, niet op die plek moet komen? Wist u ook dat de argumenten daarvoor vanuit de bewoners “eenvoudig zijn te weerleggen”? (citaat uit standpunt B&W Heemstede over deze kwestie)? En wist u dat de sleutel tot die beste oplossing ligt bij de VVD in Bloemendaal? Zij houden het tegen waardoor de gemeenschap nu met onnodige kosten lijkt te worden opgezadeld. Ik heb iemand hierover horen zeggen dat dit een vorm van besturen is met de ruggengraat van een regenworm.

Met de fiets naar school

Dus daar ging ik door het tunneltje op weg naar Hageveld, de school van mijn keuze als twaalfjarige. Voor zo’n 60 scholieren in de regio Haarlem zal er echter geen school van hun keuze zijn dit jaar. Omdat politiek en schoolbesturen er al jaren niet uitkomen, besluiten ze weer om de problemen van volwassenen af te wentelen op twaalfjarige kinderen. Daar heb ik mij altijd tegen verzet, schaf alstublieft dit lotingssyseem af!

Geen leiderschap

Ook hier niemand die opstaat en zegt: we gaan nu bij elkaar zitten totdat we een oplossing vinden waar twaalfjarigen niet de dupe van worden. Nee, elke school heeft zijn eigen regeltjes en zijn eigen belang. In dit geval heeft de politiek een beperktere rol, maar we hebben iemand nodig die over zijn grenzen en bevoegdheden kijkt. Wie voelt zich aangesproken?

Grenzen en bevoegdheden

Kijk, en daar zit het probleem. Niemand staat op. Geen regionaal leiderschap. En wat kunnen wij vanuit de Heemsteedse politiek nou doen aan fietsbruggen en scholen die niet op ons grondgebied liggen? Ik weet het niet. Nou ja, op een ding na. Een blog schrijven…

Met enige nostalgie zag ik vorige maand een raadsstuk voorbijkomen met de titel “integraal handhavingsbeleid”. Het was 30 pagina’s taaie kost over het bevorderen of bewerkstellen van de naleving van regels. Dus daar zit ik dan in de lokale politiek, en wordt ruim 18 jaar later herinnerd aan mijn jonge jaren als ambtenaar bij het ministerie van Justitie.

22 december 1993

Het oudste document op mijn pc uit die periode is het verslag van de 10e afdelingsbespreking van de “Inpsectie voor de Rechtshandhaving”. We zitten dan in de periode na het visfraude onderzoek dat leidt tot aftreden van toenmalig minister Braks van Landbouw. Er komt een nieuwe kijk op het begrip “handhaving”, er wordt veel gesproken over “ex ante handhaafbaarheidstoetsen van wetgeving” en de bestuurlijke boete doet zijn intrede. In het verslag gaat het bijvoorbeeld over de Warenwet, de Wet goederenvervoer over de weg, en de Meststoffenwet. Maar historisch is de opmerking over een project “kosten-effecten analyse” waar opgemerkt wordt “dat een externe onderzoeker aangesteld is (Dick Ruimschotel) die een instrument ontwikkeld heeft om de handhaving, de naleving en de relatie daartussen te meten.”

Tafel van Elf

Dat instrument, dat dus in 1993 voor het eerst het daglicht zag, vind ik nu terug op pagina 22 van deze nota integrale handhavingsbeleid. In rood omcirkel ik het, en mijn digitale annotatie luidt: “joho!!”. De zogenaamde “Tafel van Elf” omschrijft alle factoren die bepalen of een regel al dan niet wordt nageleefd. Alle factoren? Ja, alle factoren. Ze zijn geclusterd in elf ‘dimensies’, en staan keurig opgesomd in de gemeentelijke nota. Nog nooit heb ik iemand ontmoet die een nieuwe factor noemde die niet in één van de dimensies van dit model past. Of u nou voor het rode stoplicht staat, dat u uw kind verbiedt iets te doen, of dat het om complexe wetgeving in de sociale zekerheid gaat, het is een universeel model. En nog steeds ben ik er trots op één van de drie geestelijke vaders te zijn (de derde is Piet van Reenen, eerder genoemde Dick Ruimschotel verdient de meeste credits voor de ‘T11′).

De geboorte

Nooit zal ik vergeten hoe de eerste versie van dit model uit de fax kwam rollen. Bij het sluiten van kantoortijd op kamer ‘middenbouw 320′ scheurde ik de lange rol van het apparaat af, en haastte mij naar de trein. Eenmaal in de trein probeerde ik het model te ontcijferen. Omdat van de vele handgeschreven krabbels ook de volgorde niet klopte, was het een behoorlijke puzzle. Een dame tegenover mij begon te lachen toen ik één van de bladzijden omdraaide en een zucht van verlichting slaakte. De titel die erboven stond was “tafel van 10”. Maar de laatste dimensie had nummer 13. De volgende dag had ik alle losse flodders netjes op een rijtje gezet en kwam tot 11 onderdelen. Ik belde Dick Ruimschotel met dit resultaat, en stelde voor dat we het maar “Tafel van Elf” moesten gaan noemen. “Het getal van de dwazen, prachtig” zei Dick Ruimschotel. En zo geschiedde.

Duurzame betrokkenheid

Dat we toen iets moois in handen hadden, werd ons snel duidelijk. De eerste publicatie verscheen in het blad ‘beleidsanalyse’. Het artikel “De Tafel van Elf: een conceptueel kader en een instrument bij rechtshandhavingsvraagstukken” uit 1996 wordt nog met enige regelmaat aangehaald in andere publicaties over handhaving. Helaas niet in het stuk van de gemeente. Daar is de auteur van de T11 verworden tot “Justitie”. Maar toch ben ik blij, om twee redenen. Het blijkt dus inderdaad een duurzaam model te zijn, als het na al die jaren nog niet aan actualiteit heeft ingeboet. En ja, nu kent u dan ook mijn betrokkenheid hierbij. Het werd overigens een hamerstuk in de Raad.

Raadsleden nemen in de raadsvergadering besluiten over voorstellen van het college. Raadsleden kunnen de voorstellen van het college ook wijzigen (amendement) en kunnen ook zelf voorstellen indienen (initiatiefvoorstel). Dat laatste komt echter niet of nauwelijks voor. Ik heb het nagevraagd bij de griffie. Men heeft diep moeten graven, en kwam tot de slotsom dat het minimaal 8 jaar geleden is geweest dat er een initiatiefvoorstel op de agenda van de Raad is gezet. Het is tekenend voor het volgzame karakter van de Heemsteedse Raad.

De timmerman bepaalt…

Natuurlijk heeft het college een enorm voordeel dat hen automatisch in de positie brengt om de agenda en de koers te bepalen. Het is hun full-time job. Raadsleden moeten dit werk er vaak in de avonduren nog even bij doen. Hierdoor hebben ze ook een aanzienlijke kennis achterstand. Maar toch is de Raad het hoogste orgaan van de Gemeente, en de opdrachtgever van het college. Dan kom je dus in de rare situatie dat in de praktijk de opdrachtnemer bepaalt waar de opdrachtgever over praat, besluit en nadenkt. Stel u eens voor dat u een timmerman inhuurt die een groot deel van uw huis gaat verbouwen. De timmerman bepaalt vervolgens welke gereedschappen hij u laat zien, over welke materialen hij uw zienswijze vraagt, en voor welke ontwerpen hij uw goedkeuring vraagt. Uiteindelijk moet u wel de totale factuur betalen…

Een opdrachtgever met leiderschap?

Misschien dat daarom wel het recht van initiatief bestaat voor raadsleden. Want als de Raad haar rol van opdrachtgever goed wil invullen, dan zal ze niet altijd volgzaam moeten zijn, en soms wat initiatief en richting tonen. Leiderschap dus. Voor D66 genoeg reden om wat verandering in de huidige praktijk te willen brengen, we gaan komende week een initiatiefvoorstel indienen.

Doortimmerd initiatiefvoorstel

Hoe dat er aan toe gaat, is nog enigszins onduidelijk, niemand van de huidige raadsleden heeft hier immers ervaring mee. Wij bespreken ons initiatief dinsdag in de fractie, en dienen het dan donderdag in bij de agendacommissie. Dan wordt het in Maart besproken in één van de commissies. Mogelijk de Commissie Middelen omdat het over deregulering gaat en een bezuinigingsvoorstel betreft. Het is dus zaak dit vóór de kadernota behandeld te hebben. Waar het precies over gaat? Dat hou ik nog heel even voor me. Dat geeft me het gevoel van die timmerman, die zelf bepaalt welke informatie hij op welk moment naar buiten brengt…

Al 3 jaar op rij levert Heemstede de hoogste score op voor dienstverlening binnen de benchmark Waarstaatjegemeente.nl. Daar doen niet alle gemeenten aan mee, maar toch een puike prestatie. Vorig jaar lieten we verstek gaan, maar ambtelijk Heemstede staat nu weer op het punt zich in de strijd te mengen. Maar waarom eigenlijk? We doen het op dit onderwerp toch al prima?

Groene benchmark: Entente Florale

Er zijn andere onderwerpen die veel meer aandacht behoeven. Zo heeft D66 onlangs met succes de afschaffing van de kapvergunning uitgesteld. De reden daarvoor was dat er helemaal geen deugdelijk groenbeleid aan ten grondslag lag. Toen het onderwerp voor het eerst aan de orde kwam in mei vorige jaar, heb ik ervoor gepleit inspiratie op te doen bij de entente florale. Daar had men in Heemstede nog nooit van gehoord.

Haarlem groener dan Heemstede?

Via deze nationale groencompetitie kunnen steden en dorpen strijden om de titel Groenste Stad van Nederland. Het gaat daarbij niet zozeer om het aantal bomen, maar vooral de kwaliteit van het groenbeleid. Op dit punt is Heemstede ondertussen al links ingehaald door bovenbuur Haarlem(!), zo werd afgelopen week bekend. Zij zijn – terecht – trots op hun nominatie voor de entente florale, waar ze het zullen opnemen tegen Roosendaal, Nunspeet en Weert. In de categorie dorpen zijn de genomineerden Bergeijk, Valkenburg, Someren, Wierden en Woudenberg.

Borstklopperij

Nu gaan er weer duizenden euro’s gemeenschapsgeld naar een onderzoek over dienstverlening waar we de uitkomsten van te voren wel weten. Zonde. Ik zou zeggen investeer in inspiratie en vooruitgang, in plaats van nog een portie retorische schouderklopjes. Welke inwoner zit nu te wachten op deze herhaling van zetten? Zonder uitzondering vinden alle politieke partijen in Heemstede dat we groen zijn en moeten blijven. Maar hoe goed doen we het op dat onderwerp eigenlijk? We weten het niet. Want op dit onderwerp doen we niet mee aan een objectieve benchmark. Laten we daar eens verandering in brengen. En dan op weg naar een duurzaam groenbeleid.

.
.
.

Update: Heemstede blijkt in 1999 meegedaan te hebben aan de entente florale en is toen 2e geworden. Men vond deelname vrij belastend en men acht de kans op een prijs als men nu mee zou doen klein.

We leven in Heemstede in een bos- en duinrijke regio. Vossen, reeën en damherten zijn beschermde diersoorten die hier veel voorkomen. De laatste jaren is het aantal klachten over damherten sterk toegenomen. Ze zijn afkomstig van de amsterdamse waterleidingduinen en de populatie ligt tussen de 1000 en 4000. Het is met straatlengte voorsprong de grootste populatie damherten van Nederland (nummer 2 is op de Veluwe).

Damherten niet dom

De beesten gaan steeds verder bevolkt gebied binnen, en worden regelmatig gesignaleerd in Noordwijk, Zandvoort en Bloemendaal. Daar doen ze zich tegoed aan de overheerlijke beplanting in tuinen (zolang daar tenminste geen hek omheen staat). De beesten hebben laatst ook de begraafplaats aan de Bergweg in Bloemendaal letterlijk te grazen genomen. Natuurlijke vijanden zijn er niet echt, ze mogen niet afgeschoten worden, met als gevolg dat hun populatie steeds verder toeneemt, en ze steeds verder op zoek moeten gaan naar voedsel. Enige creativiteit kan ik ze daarbij niet ontzeggen.

Verkeersongelukken

Het ergste van alles, ze trekken zich weinig aan van onze verkeersregels. Steken ze zomaar de Zeeweg over! En de Vogelenzangse weg, de Zandvoortselaan, en ook de Zwarteweg in Aerdenhout. En mede omdat de meeste automobilisten hier in de regio – ondanks de oproep van gemeente Bloemendaal – hun snelheid niet aanpassen, gebeuren er ook geregeld ongelukken. Waren het enkele jaren geleden 10-tallen per jaar, nu loopt het dik in de 100 ongelukken per jaar.

In de toekomst kijken

U kunt dus op uw vingers natellen wat er gaat gebeuren. Verder naar het westen kunnen ze niet. Dus waar gaan ze heen? Juist, het oosten. Ik heb de eerste melding van een Heemsteeds Damhert reeds vernomen: bij de Claus Sluterweg / Herenweg (kwam zeker de werkzaamheden inspecteren?). Het is zó voorspelbaar, dat u zult denken dat er op het gemeentehuis al druk nagedacht wordt over hoe hiermee om te gaan. Heemstede is natuurlijk een heerlijk dorp voor de damherten. Volop groen, prachtige grote tuinen (nu nog grotendeels onbebouwd), een zeer fraaie begraafplaats, en rijkbegroeide landgoederen.

De realiteit is anders

Het woord “damhert” komt u niet tegen op de website van Heemstede. Hoe lang nog voordat dit een item wordt bij de gemeente of in de politiek? Dat kan wel even duren. Anticiperen op de toekomst is niet iets waar een conservatief dorp in uitblinkt. Er moet eerst een probleem zijn, en dat is er nu nog niet. Althans niet in Heemstede. Het wachten is op een paar aanrijdingen op de Binnenweg, een damhert dat door een boswachter wordt neergeschoten midden in de groenteafdeling van de Dekamarkt. Zoiets. Dus, ik voorspel: alles blijft nog even bij het oude. Nog zeker 2 jaar.

Weet u wat een Ocelot is? Het is een katachtig beest van ongeveer een meter hoog dat leeft in Zuid- en Midden Amerika. Maar het is ook een droom, onderdeel van mijn nieuwjaarsdroom. Een droom die ik graag met u wil delen. Maar eerst even terug.

Begrotingsraad

In november werd een door D66 ingediende motie aangenomen waarin het college werd gevraagd een visie op te stellen over Open Source Software. Ook draagt de motie op onderzoek te doen naar het toepassen van open source ontwikkelingen in Heemstede en hierover te rapporteren aan de Raad. Aan het eerste deel van de motie is nu al voldaan. Voor de kerst ontvingen de Raadsleden een notitie met de visie van Heemstede op Open Source Software.

Visie

Een typisch Heemsteedse visie zou ik zeggen. U treft geen zinnen aan als: “Heemstede is een warm voorstander…”, of “Heemstede gelooft in Open Source oplossingen en streeft naar…”.

Nee, u treft wel de zin aan dat Open Source Software de voorkeur heeft boven software in licentievorm. Maar dan volgt de bijzin: “mits deze gelijkwaardig is en de voordelen opwegen tegen de nadelen.” Rare zin overigens, klinkt als een contradictie. Hoe kan je nu zowel gelijkwaardig zijn als voordelen hebben? Hoe dan ook, pas na hard nadenken en veel rekenarij wordt de balans opgemaakt alvorens men overstapt naar Open Source Software, zo blijkt uit het stuk.

Het goede voorbeeld?

Ik heb dat niet gedaan. Laat ik daar heel eerlijk in zijn. Ik heb níet hard nagedacht en geen matrix opgesteld met afhankelijkheden en criteria. Ik heb gehandeld op basis van een goed gevoel en wat durf. Ik geloof dat dit hele Open Source gebeuren een goede beweging is, dat er veel mee kan, dat het even wennen zal zijn, maar dat het uiteindelijk loont. Met de ingediende motie over Open Source Software in gedachten, heb ik op mijn computer thuis radicaal Windows eraf gegooid en ben overgegaan op Linux.

Klus voor de kerstvakantie

Een mooie klus dacht ik, ik had er twee dagen voor vrijgemaakt. Maar wat bleek? Binnen een uur was mijn Linux Ubuntu versie geïnstalleerd. Met slechts een paar muisklikken. Netwerk, printer, webcam, alles automatisch gevonden en aangesloten. Social media, hele office pakket, alles zit er op en er aan. Ik heb alle toepassing die ik gewend was,  kunnen vervangen door  gratis Open Source varianten. En virussen zijn niet in omloop voor Linux. Voelt nog veiliger aan ook.

Geweldig Nieuwjaar

Het was mijn eerste klus van het nieuwe jaar. En ik wil niet meer terug. Ik ga voor Open Source. Ik wens u allen, net als mijn droom over de Ocelot, een heel open, transparant en gelukkig nieuwjaar.

Verstuurd vanaf mijn Ubuntu 11.10, codenaam Oneiric Ocelot

Het moment van terugblikken is ook voor D66 Heemstede aangebroken. Wat hebben wij afgelopen jaar zoal gedaan en bereikt in de Heemsteedse politiek?

Onderwerpen

Het jaar begon met nauwelijks gevulde agenda’s in januari en februari. De bereikbaarheidsvisie voor de regio kwam in maart aan de orde, en het werd spannend toen in april het bestemmingsplan Centrum en Omgeving aan bod kwam. Daarna kwamen de bouwprojecten Belle Rive, Nieuw Overbos en de Slottuinen langs. In die periode werden ook de “menukaarten” van de Veiligheidsregio besproken, hebben we het subsidiebeleid doorgelicht, en was er enig tumult over het zogeheten “bestuursakkoord”. Als laatste voor de zomer wist Heemstede de broekriem aan te halen voor nieuwe bezuinigingen in de Kadernota, mede dankzij een door D66 ingebrachte “A+ variant”.

Na de zomer

In september hebben we met de gehele raad een Kerntakendiscussie gevoerd, gevolgd door aardige meningsverschillen over het verbouwen van carports door bewoners aan het van Wijkplein. Traditioneel volgde begin november de begrotingsbehandeling. En in de laatste donkere dagen voor kerst werd de knoop doorgehakt over het Uitvaartcentrum aan de Herfstlaan en heeft D66 een stokje gestoken voor het vergunningsvrij kappen van bomen.

Moties en Amendementen

Een D66 motie om onze Rekenkamer een onderzoek te laten uitvoeren naar de Veiligheidsregio is  in onze Raad aangenomen. Ons  amendement op het bestemmingsplan Centrum en Omgeving heeft het net niet gered. We wilden in het bestemmingsplan de omvang van supermarkten aan de Binnenweg maximeren. De oppositie partijen waren het met ons eens. Maar omdat twee leden van de Raad afwezig waren heeft het voorstel het net niet gered.

D66 stelde een amendement op om het financiële overschot van de Veiligheidsregio terug te storten in hun reservers. Dat leek ons gezien de labiele financiële situatie van de VRK beter. Zo vond het college uiteindelijk ook, waardoor het amendement niet in stemming hoefde te worden gebracht. We stemden ook in met een motie van de oppositie om de inwonerbijdrage aan de VRK nog wat langer incidenteel te houden.

Een D66 motie om “niet voor” het bestuursakkoord te stemmen leek het lang te gaan halen, maar op het laatst stemde HBB toch met CDA en VVD mee waardoor de motie strandde.

Tijdens de begrotingsraad bracht D66 twee moties en een amendement in die zijn aangenomen. De motie over zonnenpanelen werd unaniem aangenomen. De andere motie ging over open source software.

In de laatste vergadering van het jaar werden weer twee moties en één amendement van D66 aangenomen. We hebben daarmee geregeld dat de planschade bij de realisatieovereenkomst voor het Uitvaartcentrum níet bij de gemeente komt te liggen. Een motie om alle subsidies op de nieuwe website te plaatsen werd unaniem aangenomen. Tot slot hadden we een motie nodig om het afschaffen van de kapvergunning voorlopig tegen te houden.

Andere onderwerpen

D66 heeft afgelopen jaar ook een discussie over bebouwingsdichtheid op de agenda gezet. Één van de  9 schriftelijke vragen die D66 dit jaar stelde was aanleiding om handvatten te bespreken om nieuwe bouwprojecten beter te beoordelen. Hierover verscheen ook een ingezonden brief van D66 in de Heemsteder.

Naar aanleiding van een aanvraag voor een Dakopbouw aan de  Bronsteeweg, heeft het D66 moeite gekost om aan te tonen dat het hele proces bepaald niet gladjes was verlopen. D66 heeft tijdens de Raadsvergadering een duidelijk signaal afgegeven dat het college in dit soort situaties niet onbeperkt recht van interpretatie heeft.

Het heeft enige tijd nodig gehad, maar duurzaamheid staat sinds dit jaar toch echt prominent op de agenda. In dat kader ben ik ook papierloos gaan werken, in navolging van Sebastiaan Nieuwland. Ook ander raadsleden volgen nu. Wordt volgend jaar vervolgd.

Cijfers

Als fractievoorzitter mocht ik 17 vergaderingen leiden, en daarnaast nog eens 9 als voorzitter van de Commissie Middelen. Daarnaast waren er 11 raadsvergaderingen, 10 agendacommissies en 4 stuurgroepbijeenkomsten over de kerntakendiscussie. Bijelkaar 51 vergaderingen.

Dan vond ik afgelopen jaar 1841 berichten in mijn mailbox die over de Heemsteedse politiek gingen. Daarnaast nog eens 589 van D66 landelijk. En de social media (linkedIn, Twitter, Facebook) heb ik maar niet meegerekend.

Een heel mooi 2012 gewenst

Het is een mooi jaar geweest. D66 kijkt voldaan terug naar de plek die ze nu heeft  in de Heemsteedse politiek. En in dit hele overzicht ontbreekt nog het goede werk van onze ijverige Wethouder. Dikke pluim voor hem!

Dank voor uw steun en leuke reacties die ik kreeg op mijn blogs (helaas moet u per mail reageren, want anders stroomt dit blog vol met engelstalige spam). Fijne feestdagen allemaal, en een heel gelukkig nieuwjaar.

Na de eerste en tweede aflevering over het uitvaartcentrum aan de Herfstlaan, volgt nu het derde en laatste deel van deze miniserie. Opnieuw zaten in de zaal van de Commissie Ruimte bewoners die tegen de komst van het centrum zijn. Vlak voor mij op de publieke tribune zaten twee in het zwart gekleedde mannen. Vanuit hun statische pose keken ze de hele tijd plechtig voor zich uit. Totdat het over het maximeren van het aantal uitvaarten ging, toen begonnen ze toch onrustig te wiebelen. De gebroeders Dunweg zeker?

Planschade

Het planschade-knelpunt, leek op weg te gaan naar een oplossing. Tijdens de vergadering kwam het nieuws dat de ondernemers voor de volle 100% willen instaan voor eventueel planschade risico. Afgelopen week ontvingen we hierover een brief van de wethouder. Na (in volgorde) de bewoners, D66, en Dunweg, schaart nu ook het college zich achter deze constructie. Nu de rest van de Raad nog, want deze aanpassing moet nog wel in de vorm van een amendement goedgekeurd worden.

Procedure voortaan beter

Dezelfde brief gaat ook uitgebreid in op de gevolgde procedure. Kon U in mijn vorige blog nog lezen dat we ons overvallen voelden door een alles-of-niets-pakket, nu schrijft de wethouder dat dit “uiteraard niet mijn bedoeling is geweest“. Het hele verhaal oogt als een uitgebreid excuus, en eindigt met de de opmerking: “Vorenstaande heeft mij en het college als geheel echter duidelijk gemaakt dat het noodzakelijk is om u in de toekomst in voorkomende gevallen beter mee te nemen in het proces“.
Als ik dat zo lees, vraag ik mij af of deze Raad nu inderdaad zo “anders” is dan die van vóór de verkiezingen. Het woord “anders” zat in ieder geval wel in onze verkiezingsleus…

Overlast

Er bleef tenslotte nog één knelpunt over. Hoe gaan we om met de overlast, en kunnen we de activiteiten van het nieuwe centrum gecontroleerd binnen de perken houden. Binnnen de “zerken” houden, is hier welllicht een passender omschrijving? Ook op dit punt deed de wethouder enkele toezeggingen, en deze zijn in eerder genoemde brief van deze week bevestigd. Maar de toezeggingen gaan niet zo ver als onze wensen.

Slot

Ik eindigde mijn eerste blog over dit onderwerp met het dillemma tussen een aanwinst voor de gemeente aan de ene kant, en een last voor de directe bewoners aan de andere kant. Die afweging hebben we ondertussen scherp gekregen. Met de finish in zicht staan we voor een ander dillemma. Als aan het overgrote deel van je eisen voldaan is, neem je dan je winst of ga je tot het gaatje met het risico dat het lijntje knapt? Dat gaan we komende week zien. De ontknoping volgt in de Raadsvergadering aanstaande donderdag avond. Slechts een ding weet ik zeker: de argumenten, de emoties, en de debatten: die kunnen we hierna rustig begraven.