Ik heb mijn stem tegen Henk en Ingrid niet kunnen laten horen want ik was een zwevende kiezer. Nee, ik twijfelde niet aan mijn partij maar ik zweefde bureaucratisch gezien tussen meerdere landen. Mijn machtiging is tussen Londen en Amsterdam kwijtgeraakt en daarmee ook mijn stem. Ik ben er kapot van.
Want daar sta ik dan als kosmopoliet. Mijn land wordt gekaapt door een reactionaire bende en ik kan mijn liberale stem niet laten gelden.
Gisteravond keken we elkaar aan, mijn liefje en ik. Zullen we nóoit meer terugkeren naar huis of móeten we juist terug om de komende jaren een tegengeluid te laten horen? We zijn er nog niet uit.
Wilders is blij met zijn 1,5 miljoen stemmen. ‘De kiezers hebben gekozen voor optimisme’, zei hij vannacht.
Maar ik zie alleen maar angst. Angst voor verandering, angst voor de vreemdeling, angst voor hun AOW, angst om te delen, angst om de broekriem aan te trekken.
De stemmers op Wilders zien de wereld niet als hun speelplaats, nee, zij verschansen zich liever in hun achtertuintje, met het hek op slot.
Helaas heeft Wilders hen niet verteld dat terwijl zij in die achtertuin schuilen de onstuimige wind van globalisering toch zal waaien, dat de donkere wolk van de ‘global warming’ nog steeds voorbij zal trekken, en dat de kilte van de economische crisis niet zomaar wegtrekt. En wat zijn concreet zijn antwoorden daarop? De moslims moeten weg, de belastingen omlaag, oh ja laten we vooral niet langer doorwerken en gooi die grenzen ook maar dicht.
Gefeliciteerd Henk en Ingrid! Geniet van jullie feestje zolang het nog kan. Want de wereld zal aan de andere zijde van jullie schutting gewoon doorgaan. En mochten jullie ooit je hekje weer open doen al stappend over de verdorde ideeën van Wilders dan zullen jullie inzien dat de voorspoed waarop jullie hoopten, juist gepaard gaat met vooruitgang, vrijheid, tolerantie en open grenzen en niet met angst.
Maar dan is het wel te laat en zijn landen die voor tolerantie en vooruitgang kozen Nederland allang voorbij gestreefd.
Succes er mee. Ik blijf voorlopig wereldburger tot deze gure politieke wind is overgewaaid.
En mijn stem breng ik de volgende keer weer hoogstpersoonlijk uit, daar ga ik alles aan doen!
Vandaag is het moment van de waarheid. Gaan de Liberal Democrats in de UK winnen of niet? De afgelopen weken leken we in de peilingen opeens de tweede partij te worden na de Tories met Labour op drie. Aan de hardwerkende liberals in mijn buurt zal het niet liggen.
Beatrijs is freelance tekstschrijver en werkt vanuit Praag, Tsjechië. Ze is altijd op zoek, maar is al heel lang zeker van twee dingen: D66 en de liefde. Op deze plek schrijft ze over haar ervaringen in Nederland en Praag. Relevant? Ja zeker, want het persoonlijke is al heel lang politiek. Let maar op.