Sinds het TV debat van gister tussen de politieke leiders van de drie grootste partijen in Engeland lopen de Libdems in mijn buurtje met een lichtere tred hun canvas-rondje. Want ja, hun leider, Nick Clegg, kwam als grote winnaar uit het TV debat, David Cameron en Gordon Brown ver achter zich latend in meerdere peilingen.

Het Londense stadsdeel Westminster (goed voor 350,000 inwoners) is onderverdeeld in 20 ‘wards’ en ik heb het geluk in de ‘ward’ Bayswater campagne te voeren met een bijzonder groepje liberalen.

Mijn vaste canvasvriend John, een vriendelijke dertiger, heeft de gewoonte om tijdens het canvassen bij iedereen aan te bellen met zijn neus bijna tegen de deurbel. Ik vind het apart maar besteed er verder geen aandacht aan. Gister vertelde hij me dat hij bijna blind is. Wat verklaart waarom hij me keer op keer straal voorbij loopt tijdens ons campagne rondje. Pas als ik hem roep, zegt hij ‘oh ben je daar’ terwijl ik vlak achter hem loop. Mijn andere campagnevriend Tony, een schrijver en consultant, heeft een chronisch ontstoken voet. Hiermee strompelt hij letterlijk elke dag de hele buurt door fanatiek aanbellend en folders uitdelend. En dan is er nog Sue, voormalig rechter en mensenrechtenactivist. Dat ze al tachtig is zou je niet zeggen. Als een geboren organisator voert ze ons aan vanuit haar huis. Dit is ons campagne team. Samen proberen we zo’n 17,500 mensen te bereiken.

En dit is het team van de Tories: betaalde krachten die folders huis aan huis bezorgen, canvassende mannen en vrouwen in pakken en mantelpakjes en een flitsende MP. We zien ze niet veel want de Tories zijn al sinds mensenheugenis aan de macht in ons stadsdeel. So why bother. En waarschijnlijk zullen ze hun zetel behouden. Hier woont het oude geld dat smacht naar de terugkeer van de jacht en lagere erfrecht belasting. Maar sinds gisteren is er een klein beetje hoop. Onze Nick kwam over als ‘the real thing’, als iemand waar mensen op kunnen vertrouwen, een frisse wind, een oprecht mens. En deze hoop doet ons harder lopen op de koude zaterdagochtend als we weer het hekje openen bij een huis met de zoveelste porche of SUV voor de deur. Dat hier geen liberalen wonen kan je op 100 m afstand ruiken. Maar sinds gister weten we het niet meer zo zeker… dus nog drie weken flyeren en canvassen we door.

En wat betreft de TV debatten? Nick ga zo door! Want de liberalen zijn het broodnodige alternatief voor de versleten politiek van New Labour en de twijfelachtige soundbites van de New Conservatives.