Ik loop hard in Kensington Gardens en Hyde Park. Links in het gras zitten groepen Aziaten te kaarten, iets verderop spelen hippe moeders en snelle vaders met hun kinderen in de speeltuin van prinses Di. Bij het water van de Serpentine liggen stelletjes lekker knus op een kleedje, toeristen hangen rond, voelen zich even onderdeel van de stad op deze laatste zomeravond. Links en rechts flitsen mensen aan me voorbij. Het openbare groen in deze metropool is naast een must ook een toeristische attractie.

Terwijl ik ren door het fantastische groen denk ik aan de Singel in Utrecht waar ik zaterdag nog liep, aan het Vondelpark in Amsterdam waar ik als tiener graag ging hangen als meisje uit de provincie, aan Het Park in Rotterdam waar hele families gewoon bbq-en omdat dat mag in Rotterdam! Aan het Stadspark in Maastricht waar ik als student zomers lag te ‘studeren’ en aan Central Park in New York waar ik me doorheen haastte in de ijzige februari kou en me een echte wereldburger waande.

Een stad functioneert voor mij alleen met een fikse dosis groen. Stadsparken zijn er om te kunnen ademen, flaneren en ontmoeten na het werk.

Hyde Park is een pareltje onder de stadsparken en eerlijk gezegd steekt een park als het Vondelpark in Amsterdam er wat karig bij af. Ja sorry, Amsterdammers maar ruim dat park eens op!

Groen is een belangrijk onderdeel van de infrastructuur van een stad en goed voor de geest van de stadsmens. Onze negentiende-eeuwse voorouders, die veel stadsparken aanlegden, hadden dat goed begrepen. Laten we blijven investeren in dit groen. Sponsor bijvoorbeeld een boom in een park of laat je naam zetten op een bankje. Wat is er leuker dan met je nieuwe liefde door het park lopen om te kunnen gaan zitten op je eigen bank of liggen onder je ‘eigen’ boom?