Stel je voor je loopt op een zondagmiddag met je gezin, je vrienden of geliefde op het Museumplein in Amsterdam. Het is er vol met mensen. Waarom zijn ze allemaal daar? Vanwege kunst en cultuur.
Wat doet deze voortdurende stroom van museumbezoekers en concertgangers voor de lokale economie? Ze shoppen bij de Albert Heijn voor een picknick, ze eten in de omringende restaurants, ze gebruiken taxi’s, trams en bussen om naar hun hotels te gaan, ze kopen souvenirs en gaan uit. Kortom ze brengen geld in het laatje van de omringende bedrijven. Als culturele centra sluiten is dat een verlies voor de economie. Dit is een feit.
Echter als orkesten moeten stoppen en musea geen topkunst meer kunnen laten zien vanwege buitenproportionele bezuinigingen, verliezen we meer dan geld alleen.
Want ieder mens heeft op bepaalde momenten behoefte aan inspiratie. Of het nou door een boek is, een film, een toneelstuk of de opera, muziek of poëzie. We hebben dit nodig voor reflectie, voor het scherpen van onze gedachten. Kunst brengt ons verder, het ontroert en verbindt ons. Denk aan de schoonheid van een dans of aan de mooie woorden van Harry Mulisch.
Onze nieuw-rechtse politici willen het voordoen of deze kunst van een kleine (linkse) elite is, die er zelf maar voor moet betalen. En hakken daarom met een enorme bijl 20% van het kunstbudget af. Het is tekenend dat in het regeerakkoord niet eens een kunstparagraaf staat. Waar is de visie?
Kevin Spacey*, acteur en artistiek directeur van een van de oudste theaters in Europa The Old Vic in Londen, pleitte deze maand bij David Cameron voor een bredere visie op de cultuur. Bezuinigingen ok, maar biedt dan ook een alternatief voor financiering, laat de kunst niet aan haar lot over was zijn verzoek. Wat Cameron met dit verzoek doet weet ik niet. Feit is dat in Engeland de economie zo slecht gaat dat op alle fronten bezuinigd moet worden.
Maar een ding is duidelijk, Camerons bezuinigingen komen niet voort uit een rancune tegen een zogenaamd linkse cultuurminnende elite.
In de UK is kunst toegankelijk voor iedereen. Voor een tientje naar het theater dat kan. Ik heb genoten van vele ballet en toneelvoorstellingen, uitgevoerd door de top van de wereld, voor niet meer dan 15 pond. En alle musea zijn gratis. Waarom? Omdat de visie van de Britten is dat kunst van iedereen is en een onderdeel van hun beschaving. Kom daar maar eens om in Nederland. Als je zegt dat je van opera houdt ben je op dit moment verdacht. Pisnijdig word ik daar om.
Want het is in Nederland niet de elite die de kunst voor zichzelf houdt maar het beleid van de overheid houdt de kunsten op afstand van de gewone man.
Want wie kan de dure toegangkaartjes nog betalen? Welke theatergroep kan het zich nog permitteren om ook nog scholen te betrekken bij hun werk?
Als we over een paar jaar niet op een leeg Museumplein willen lopen, zal er een nieuwe visie op de financiering van de kunsten moeten worden geformuleerd en dus niet alleen maar met de botte bijl hakken.
En laten we daarnaast als Nederlanders de kunsten gewoon eens omhelzen, niet als een verdachte vreemde maar als een inspirerende vriend.
*Een deel van dit stuk is geïnspireerd door de Spectator lezing van Kevin Spacey op 14 oktober 2010.

Vandaag is het moment van de waarheid. Gaan de Liberal Democrats in de UK winnen of niet? De afgelopen weken leken we in de peilingen opeens de tweede partij te worden na de Tories met Labour op drie. Aan de hardwerkende liberals in mijn buurt zal het niet liggen.
Sinds het
Beatrijs is freelance tekstschrijver en werkt vanuit Praag, Tsjechië. Ze is altijd op zoek, maar is al heel lang zeker van twee dingen: D66 en de liefde. Op deze plek schrijft ze over haar ervaringen in Nederland en Praag. Relevant? Ja zeker, want het persoonlijke is al heel lang politiek. Let maar op.