Zullen ze het afgesproken hebben, Balkenende en zijn Engelse en Amerikaanse vrienden? Dat ze de oorlog in Irak legaal blijven noemen ongeacht wat een commissie Davids daarover zegt?
Woensdag gaf de Engelse Lord Goldsmith in zijn verklaring tegenover de commissie Chilcot, de Engelse onderzoekscommissie naar de oorlog in Irak, duidelijk te kennen dat wat hem betreft de commissie Davids de materie niet goed begrepen heeft.
Er was wel degelijk een volkenrechtelijk mandaat want het ligt er maar net aan hoe je resolutie 1441 leest. Goldsmith, die procureur generaal was voorafgaand en tijdens de oorlog in Irak, claimt dat resolutie 1441, die volgens VS en UK een oorlog legitimeerde, multi-interpretabel is. De Nederlandse onderzoekscommissie heeft de onjuiste interpretatie van de resolutie gevolgd, waarmee Goldsmith eigenlijk de conclusie van Davids in een zwaai van tafel veegt.
Wat zal Balkenende blij zijn geweest! Kijk de Engelsen zeggen het ook! Het rapport van de commissie Davids is een mening, een interpretatie van de werkelijkheid die ook, aldus Goldsmith, een andere kant op kan gaan.
Het is interessant dat de interpretatie van resolutie 1441 alleen aan de kant van Bush, Blair en Balkenende op meerdere wijzes te interpreteren valt, terwijl de resulotie voor bijvoorbeeld de Fransen, de commissie Davids en vele anderen heel duidelijk was. Namelijk dat als Saddam Hussein resolutie 1441 negeert, dit niet automatisch zou leiden tot een inval. Voor een inval zou een 2e VN resolutie nodig zijn.
Goldsmith adviseerde Tony Blair dat een 2e VN resolutie nodig was voor een volkenrechtelijk mandaat en een legitimatie van de oorlog. Maar veranderde drie weken voor de inval van gedachten. Hij gaf groen licht aan Blair voor een inval en de rest is geschiedenis.
Vandaag verschijnt Tony Blair voor de commissie. En wat uit zijn verklaring van vanmorgen blijkt, is dat Blair verder gaat dan Goldsmith. Blair ‘geloofde’ met heel zijn hart dat een verandering van het regime de enige juiste weg was om veiligheid in de wereld te waarborgen. Na 9/11 kon geen risico meer worden genomen met mannen als Saddam Hussein.
Hij vond een volkenrechtelijk mandaat wenselijk maar het verwijderen van Saddam Hussein was belangrijker. Ongeacht of weapons of mass destruction aanwezig waren of niet Blair was uit op een regime change.
Een VN resolutie lijkt daar dus ondergeschikt aan. Dit is pikant. Blair maakt er bijna een ideologisch verhaal van. Was er een volkenrechtelijk mandaat? Dat doet er eigenlijk niet toe. Tony Blair was premier, een leider en maakte een politieke keuze. Zijn vraag aan de Britten vandaag was: ‘Wat als we het niet hadden gedaan? Hoe zou de wereld er nu hebben uitgezien?’ Oftewel: wat willen jullie nu? Ik koos voor jullie veiligheid, wat had jezelf gedaan?
Hier kan Balkenende nog wat van leren. Maak van de politieke steun aan de oorlog in Irak een ideologisch politiek en leiderschapsbesluit en dan is het opeens prima.
Tenminste in de ogen van Blair, Bush en Balkenende zelf. Voor tegenstanders van de oorlog was er geen volkenrechtelijke basis en zijn Blair, Bush en in mindere mate ook Balkenende oorlogsmisdadigers.
Terechtstaan zullen ze niet. En het is jammer dat Balkenende te laf is geweest voor een openbaar onderzoek. Want wat er ook uit de commissie Chilcot komt, het feit dat een wereldleider zich publiekelijk moet verantwoorden geeft een gevoel van transparantie en misschien ook een heel klein beetje genoegdoening.
Ik kijk met gemengde gevoelens uit naar het kamerdebat nav de commissie Davids. Ik hoop dat Balkenende meer moed toont dan dat hij tot nu toe heeft gedaan. En dat de oppositie niet alleen haar tanden laat zien maar ook doorbijt.
Tags: Balkenende, Engeland, Irak
Geheel met je eens Beatrijs.
‘ATLANTISCHE REFLEX’ MEDE GEBASEERD OP ‘ZIONISTISCHE REFLEX’
Het is jammer dat de Commissie-Davids niet dieper is ingegaan op de ‘Atlantische reflex’ als motief voor de (politieke) steun van Nederland aan de invasie van Irak.
Dan had de Commissie moeten onderzoeken in hoeverre Nederlandse beleidsmakers ook de motieven van de Amerikaanse beleidsmakers deelden.
Zie hiertoe bijv. de uitstekende analyse:
WHY IRAQ? THE STATE OF DEBATE ON THE MOTIVES FOR THE WAR
http://www.rightweb.irc-online.org/articles/display/why_iraq_the_stat%20e_of_debate_on_the_motives_for_the_war :
” ..Why did the United States go to war with Iraq? Six years after the invasion, commentators from across the political spectrum—from liberals and left internationalists to right-wing realists and even some neoconservatives—agree the war was a catastrophic mistake.
But there is little consensus about why it was waged in the first place…
War motives generally overlapped and blurred within the minds of supporters, and closer examination of the war’s architects refutes the simplistic notion that there was a single “real reason” that was universally shared and all-important.
It is clear that the Middle East in general and Iraq in particular have been a fixation of U.S. policymakers since well before the emerging threat of transnational terrorism. The most important reason for this was the U.S. government’s strategic interest in ensuring a stable and continuous oil flow from the Gulf region. A secondary reason, which was particularly important for several key war architects, was the region’s significance for the Israeli-Palestinian and Israeli-Arab conflicts.
These preoccupations help explain why a so-called “rogue state” like Iraq was treated as a far more serious threat to U.S. interests than similarly brutal or aggressive regimes elsewhere in the world, and why regime change in Iraq had been a longtime goal of U.S. policymakers. They also help explain why, in the much-changed political environment that followed the 9/11 attacks, the United States seized upon Iraq as the proper test case for its new goals of deterrence and democratization, despite the country’s tenuous connection to the overarching framework of the “global war on terror.”
By thinking in this way about the motives behind the war, we may be able to reach a deeper understanding of how the United States came to be in Iraq, and how—or whether—it can avoid similarly misguided adventures in the future.”
Bescherming van Israel was de belangrijkste drijfveer van een invloedrijk deel van de Amerikaanse beleidsmakers en opinievormers, de zionistische (pro-Groot) ‘Israel lobby’.
Verdedigers van de Amerikaanse invasie, ook in ons land, behoren vaak ook tot deze pro-Groot Israel lobby. Om te voorkomen dat zij de geesten rijp maken voor steun aan een, potentieel catastrofale, aanval op Iran, is het noodzakelijk dat de samenstelling en invloed van onze nationale ‘Israel lobby’ worden onderzocht.
http://www.vkblog.nl/bericht/149257/De_zionistische_%28Groot-%29%27Is%20rael_lobby%27_in_Nederland%3A_een_noodzakelijke_inventarisatie
De gevaarlijke dubbele loyaliteit van Geert Wilders cs, kan hierbij aan de kaak worden gesteld.
http://www.vkblog.nl/bericht/193769/Geert_Wilders%27_anti-islamisme_g%20ebaseerd_op_politiek_zionisme_en_populistische_xenofobie
Beste Jan-Willem,
Hartelijk dank voor de uitgebreide reactie. De ‘echte’ reden waarom de oorlog is begonnen komt m.i. wel langzaam naar boven. Misschien niet in Nederland maar gisteren in de Andrew Marr show op de BBC werd Blair’s spindoctor Alistair Campbell nogmaals aan de tand gevoeld tav de ‘aanwezigheid van wmd’ in Iraq. Hij houd vol dat Blair niet gelogen heeft want er waren in zijn optiek weapons of mass destruction. Maar op de vraag of als deze wapens er niet waren geweest er toch oorlog zou zijn gevoerd zegt Campbell met veel drama steeds duideljker ‘ja’. Het ging niet om de resolutie, het ging niet om de wmd maar om het feit dat Saddam gewoon weg moest. De redenen daarvoor zouden de redenen kunnen zijn die u noemt of nog duistere of misschien wel hele simpele. Of we er ooit helemaal achterkomen weet ik niet. Laten we als Nederland tav Iran in ieder geval onze ogen openhouden en niet blind de internationale gemeenschap volgen. Ondertussen zouden we toch moeten weten dat het Midden-Oosten een erg complexe regio is.