‘Heb je geen helm??’ Vraagt mijn fietsinstructeur als hij me ophaalt voor mijn eerste fietsles in Londen. ‘R U kidding, I don’t need that!’ Een fietsles is al gênant genoeg. Waarop hij bijdehand vraagt waarom ik als Nederlandse meid eigenlijk fietslessen neem in Londen? Nederlanders zijn toch geboren fietsers?
Dat klopt maar helaas heb ik sinds ik in Londen woon last van fietsangst. Elke keer als ik op mijn fiets stap, zie ik mezelf voor me verpletterd onder de wielen van een dubbeldekker.
‘Ik wil niet sterven op de straten van Londen!’, schreeuwt mijn verstandige ‘ik’ en gauw zet ik mijn fiets weer binnen en neem de bus.
Soms fiets ik een klein stukje. Maar alleen in mijn deel van Notting Hill. Wat vooral het op en neer fietsen van Portobello Road betekent. Deze vierkante 500 meter is de afgelopen twee en half jaar mijn fietswereld geweest.
Dit beperkte fietsleven kan zo niet langer en daarom heb ik Iain ingeschakelt. Een enthousiaste man die denkt goud te kunnen verdienen met fietslessen aan Londenaren. Of hij een kans maakt op dit goud ga ik deze middag uitvinden.
Hij is gewapend met een luxe city bike, strakke fiets outfit, een helm, een geel jakje dat reflecteert, brandende lichten (het is twaalf uur ’s middags) en een kaart van Londen.
Ik kom naar buiten met een goedkope Chinese vouwfiets, een leren jas, hoge hakken, geen helm, geen lichten maar wel een heel stoer mandje dat je aan je stuur kunt klikken.
Na een kort interview over mijn angsten en wensen kunnen we op pad. Ik wil graag naar Oxford Street fietsen om lekker te shoppen net als dat ik dat in Amsterdam altijd zonder problemen deed.
Maar in Londen staat fietsen naar de binnenstad gelijk aan het hebben van een doodswens. Er zijn nauwelijks fietspaden en auto’s en bussen zijn de baas op de weg. Burgemeester Boris Johnson heeft nog een lange weg te gaan als hij wil dat London over 4 jaar fietshoofdstad van Europa is (een lachertje want dat is en blijft voor altijd Amsterdam!).
Maar Iain, mijn fietsheld, leidt me via rustige wegen en achteraf straatjes naar het centrum van Londen in minder dan 30 minuten. Onveilig heb ik me niet echt gevoeld. Je moet gewoon lef hebben, goed zichtbaar zijn en je aan de regels houden. Dan kom je er wel.
De fietsles heeft geholpen, ik ben minder bang. Maar ik kan het niet laten om Iain een lesje te geven over de fietscultuur in Nederland, want daar kan geen land aan tippen…
Lees mijn Engelse blog over fietsen in Londen hier
Gaaf! Ik kan het me helemaal voorstellen! Van die chauffeurs die gewoon rechtsaf gaan zonder er maar aan te denken dat er wellicht fietsers zouden kunnen bestaaaaaan! Ik zal Mihaela ook langssturen voor zo’n les, want hier is dat gat in de markt wel heel klein
. Veel fietsplezier in Londen!
Ja eng he! Ben altijd blij als ik weer thuis ben.