Ik vind zeker, net als jij, dat een partner die de zorg deelt, een werkgever die kansen schept door ruimhartig zwangerschapsverlof en een overheid die goede kinderopvang waarborgt, cruciaal zijn en de keuze voor kinderen een stuk makkelijker maakt. De tijd zal het leren of vrouwen inderdaad eerder kinderen krijgen als aan deze voorwaarden is voldaan.

Maar er is ook een andere ‘oorzaak’ voor het later kinderen van krijgen. En dat is dat onze generatie zich later settled dan onze ouders. Concepten als ‘Het gezin’, ‘relaties’ en ‘carriere’ zijn niet meer zo vastomlijnd en volgen geen vaste patronen meer zoals vroeger. We doen langer over het vinden van een partner en wisselen vaker van baan en interesses.

Zo is er bijvoorbeeld de vrouw die vorig jaar nog bij Lehman Brothers werkte als investment banker en nu op de biologische markt in Londen delicatessen verkoopt (en daar heel happy mee is). Ondenkbaar jaren geleden. Je bleef tot aan je pensioen bij dezelfde werkgever en in ieder geval in dezelfde beroepsgroep. Onze generatie wil meer en we doen het anders met als een van de gevolgen een andere gezinsplanning. Wat bovengenoemde dokter Ledger bedoelde is dat we dit allemaal wel kunnen willen maar dat onze biologische klok rustig doortikt.

Onze generatie heeft meer vrijheid en kansen dan velen voor ons maar voor welke prijs? Lijkt hij te vragen. Een toenemend aantal vruchtbaarheidsbehandelingen en minder kinderen. Dit heeft effect op het budget vd gezondheidszorg en op onze bevolkingsopbouw. Dat is waarom wetenschappers als Ledger en politici zich hiermee bemoeien.

Voor de rest wil ik ook even zeggen dat wat mij betreft carrière niet automatisch staat voor zelfontplooiing en kinderen krijgen voor stilstand. Beide ontplooit je op een wezenlijk andere manier. Maar dit terzijde.

Hier gaan wij het nog heel veel over hebben (hoop ik), maar al sinds ik (ergens rond mijn 16e) een normbesef begon te ontwikkelen inzake opleiding, werk en carriere, heb ik nooit de (meestal) verhitte relatie begrepen van deze begrippen tot kinderen, gezin, zelfontplooiing, et cetera.

Ik ben weliswaar een man (en heb daardoor de schijn tegen), maar ben van jouw generatie en zou het volgende aan je voor willen leggen:

- Iedere persoon binnen welke organisatie dan ook, die denkt dat er verschillen bestaan tussen mannen en vrouwen voor wat betreft de capaciteiten, motivatie en vaardigheden die gevraagd worden om de organisatie te laten excelleren, moet zo snel mogelijk vertrekken uit deze organisatie en eenzaam trapper ergens hoog in de bergen worden.

- Iedere man die denkt dat de zorg voor en de opvoeding van zijn kinderen een taak is die hij in het weekend kan doen en daarbuiten aan zijn vrouw overlaat, zou gewoon lekker vrijgezel en kinderloos moeten blijven.

- Iedere topbestuurder die geen vrouwen aanstelt in zijn RvB, vooral omdat hij als zilverrug dat ongemakkelijk vindt, zou ik als aandeelhouder zo snel mogelijk met pensioen sturen. Het is immers reeds lang door talloze onderzoeken bewezen dat directies gelijkelijk samengesteld uit mannen en vrouwen het ‘t beste doen.

- Het is toch te gek voor woorden dat jij het in deze blog en ik in deze reactie moet hebben over de zelfontplooiing van vrouwen t.o.v. die van mannen! Hier bestaan toch geen verschillen tussen? Wat bedoel je precies? Mag een vrouw geen stage lopen, expat worden, carriere maken, bij- of omscholen, bedrijven oprichten/overnemen/saneren, et cetera?

Kortom, dit hele onderwerp bestaat voor mij persoonlijk ( ! ) niet. Bij PricewaterhouseCoopers heb ik destijds grotendeels voor vrouwen gewerkt (partners, directors, managers) en in mijn eigen bedrijven heb ik op functie en functioneren nooit ( ! ) een onderscheid gemaakt tussen mannen en vrouwen op basis van hun geslacht of gezinssituatie. Maar ik ben natuurlijk niet blind en snap wel waarover jij het hebt en waarom jij het hier over hebt.

Maar mijn punt is … wat heeft het krijgen van kinderen c.q. het stichten van een gezin op jonge(re) leeftijd te maken met de zelfontplooiing van de vrouw? Kan een vrouw die op haar 22ste een kind krijgt zich niet zelf ontplooiien? Wat heeft het op jonge leeftijd krijgen van kinderen te maken met de rol van de vrouw in de maatschappij en haar carrieremogelijkheden? En ik herhaal dat ik echt snap waarover jij het hebt en waarom jij het hier over hebt, maar wat ik bedoel is dit … de basis ligt bij de partner van iedere vrouw. Deze man moet weten waar hij mee bezig is en wat zijn plaats in een relatie is en hoe dit te relateren naar zijn eigen carriere en zelfontplooiing en die van zijn vrouw. Daar ligt namelijk de eerste en belangrijkste belemmering voor veel vrouwen. Hun thuissituatie. Want daar moeten de keuzes worden gemaakt. Als een vrouw met grootse carriereplannen op jonge leeftijd kinderen krijgt, dan kan zij met de juiste instelling van haar man haar plannen meestal waarmaken.

Het gaat dus niet om de leeftijd wanneer een vrouw en man een gezin stichten (en ik ben een voorstander van het stichten van een gezin op jonge leeftijd), maar om het gedrag van mannen in hun eigen relatie en het gedrag van mannen op het werk.

Jij legt volgens mij een verkeerd verband tussen het zo lang mogelijk uitstellen van kinderen krijgen en het maken van carriere als vrouw. Sterker nog, ik constateer dat vrouwen die op jonge leeftijd kinderen hebben gekregen het meest succesvol zijn op de carriereladder en met name op middelbare leeftijd zware functies in bedrijfsleven en overheid succesvol bekleden.

Hartelijke groeten uit Amsterdam,
Bas P.