De vruchtbaarheid van vrouwen bleek een ‘hot topic’ aan beide kanten van het kanaal deze zomer.

In NL kwam het Amsterdamse AMC met de boodschap dat ze aan alleenstaande vrouwen de gelegenheid gaan bieden om hun eicellen in te laten vriezen in afwachting van een geschikte partner.

In de UK stelde professor Bill Ledger van Sheffield University onlangs voor om aan vrouwen van 30 een soort ‘onderhoudsbeurt’ aan te bieden waarbij haar vruchtbare status wordt onderzocht. Is ze nog super vruchtbaar dan kan ze nog even doorzoeken naar de perfecte man, topbaan of reis om de wereld en is ze minder vruchtbaar dan heeft ze de mogelijkheid om direct actie te ondernemen.

De voorstellen komen voort uit verschillende motivaties.

Het AMC denkt mee met de moderne vrouw en biedt een ‘back-up plan’ voor single vrouwen op leeftijd. De Engelse professor daarentegen wil gewoon dat vrouwen rond de dertig keihard herinnerd worden aan het tikken van hun biologisch klok. ‘Wake up and smell the coffee, ladies!’, roept hij, ‘het feest is voorbij’. Immers boven de 35 is de kans op een natuurlijke zwangerschap nog maar 66% dus wacht niet tot je 35^e.

Bij het aanbod van de ‘onderhoudsbeurt’ kan ik niets anders doen dan diep zuchten. Daar gaan we weer. Het beeld dat vrouwen te lang single zijn, te hard werken aan hun carrière, eigenlijk alleen voor zichzelf leven en door dit alles hun voortplantingsplicht verzaken wordt langzamerhand irritant.

Dat een meerderheid van de Tweede Kamer (behalve D66!) het voorstel van het AMC niet steunt omdat vrouwen dan nog langer wachten met kinderen krijgen ‘met alle risico’s van dien’ is teleurstellend.

Als vrouw zelfstandig zijn, een eigen carrière hebben en volwaardig genieten van het leven zijn doelen die me met de paplepel zijn ingegoten thuis, in het onderwijs en de media. Mijn generatie is druk bezig geweest om die idealen te verwezenlijken, niet uit egoïsme maar als gevolg van de emancipatie, om ze nu keihard in ons gezicht teruggegooid te krijgen.

Nu blijkt dat ‘het gezin’ als ideaalbeeld, afgebroken in de jaren zestig en zeventig door onze ouders, toch zo’n gek idee niet was, vooral uit praktisch, medisch oogpunt, wordt dit op de valreep nog even aan ons opgedrongen als nagekomen les.

Het hoofdstuk ‘kinderen krijgen’ was altijd voor later, verdiep je eerst maar in het hoofdstuk ‘zelfontplooiing’. Dat hebben we gedaan en nu zitten we met de bevroren eieren.  En weet je, dat steekt.