Door Joost Swanborn, bestuurslid communicatie van D66 Amsterdam-Centrum

Door Hans Korff,  voorzitter van D66 Amsterdam-Centrum

Op 1 juli hebben de leden van D66 Amsterdam Binnenstad Gerrit Brunink tot lijsttrekker gekozen. Het is voor velen een spannende tijd geweest en dat zal in het aankomend half jaar niet anders worden. De uitslag van de Europese Verkiezingen stemmen ons eindeloos positief. Landelijk, stedelijk en vooral in het stadsdeel Centrum zijn we groeiende en de top hiervan is nog niet bereikt. Met Gerrit Brunink als boegbeeld ben ik ervan overtuigd dat we in maart 2010 de verkiezingen zullen winnen.

Het lijkt erop dat heel Nederland nu collectief maandenlang onbereikbaar is. Dat wij eens per jaar er echt op uit trekken en nieuwe energie opdoen door fysiek bezig te zijn in de bergen, lui te liggen met een boek, steden te bezoeken om onze culturele bagage opnieuw te verruimen of andere dagbesteding te zoeken en voorbij de eigen horizon te gaan. Eenmaal terug van dat verre Arcadië, dat ook gewoon in Noord of op Kwakoe kan liggen, geeft bij thuiskomst in de zo veranderende wereld waar wij even niet aan deelgenomen hebben soms een onthutsend beeld. Er is niet veel veranderd, en Amsterdam heeft prima gefunctioneerd zonder je aanwezigheid. Maar het kan nog steeds beter.

Eén ding is er in elk geval wel veranderd: jijzelf. Wanneer je even afstand hebt genomen en uit het dagelijkse ritme bent gestapt dan geeft dit een frisse blik en nieuwe energie voor een volgende stap. Weg van Amsterdam en het strakke werkritme dat de meeste mensen hebben, blijken velen na te denken over een andere baan of een nieuwe tijdsbesteding na de zomer. ‘Even helemaal lekker weg’ krijgt daarmee toch een andere lading. Kijkend naar de wolken, liggend in zee, in het nachtleven van die andere hippe stad of wandelend in buitengebieden, leiden die dagdromen overigens zelden tot het werkelijk maken van een overstap naar een andere baan.

Rust en inspanning, afstand en reflectie maken het mogelijk om opnieuw te kiezen voor waar je mee bezig bent en er een nieuwe richting aan te geven. Juist nu zou je kunnen kiezen om bij D66 binnenstad ertoe te gaan doen, en vanaf het begin van de herfst jou ideeën mee te gaan laten werken voor Amsterdam.

D66 binnenstad gaat in de aanloop naar 3 maart 2010. Het kan anders, maar we willen wel met beleid behouden wat goed is. Veranderingen laten landen in het bestaande spectrum, beginnen met drie uur per maand te besteden aan jouw partij. Daarmee doe je ertoe in discussies die bij D66 ook gezellig zijn. Aanbod om niet na een kwartier uitgepraat te zijn, om over onderwerpen die ook over de grenzen van stadsdeelpolitiek heen stijgen, om de avond te vullen met meningen en beslissingen goed onderbouwd te laten zijn, om politiek te bedrijven.

Ik ben ervan overtuigd dat mensen die uitdagingen oppakken en er hun energie in steken een stuk makkelijker en plezieriger verder gaan. Juist in de politiek, juist bij D66 is jouw stem een graag gehoorde. Amsterdam en de binnenstad kan wel anders, beter. Gerrit Brunink en ik stellen een kennismaking met jou op prijs. Na de zomer praten we verder.

door Joost Swanborn, bestuurslid communicatie

Tijdens onze laatste ledenvergadering werd een interessante discussie gevoerd over het 1012-project van de gemeente. Na een schets van de achtergrond van de gemeentelijke plannen door fractievoorzitter Yellie Alkema en de visie van D66 Binnenstad daarop, kregen uiteenlopende gasten uit het gebied het woord. Onder hen Jan Broers van het SOR (Samenwerkend Overleg Raamexploitanten), initiatiefnemer Mariette Hoitink van Redlight Fashion Amsterdam, en directeur Guus Bakker van de Beurs van Berlage.

Bibob
De Wallenondernemers zat vooral de Wet Bibob (Bevordering van de integriteitbeoordelingen door het openbaar bestuur) hoog; op grond daarvan kan de gemeente vergunningen weigeren als het gevaar bestaat dat die worden gebruikt om uit strafbare feiten verkregen of te verkrijgen voordelen te benutten, of strafbare feiten te plegen. Dat kan verstrekkende gevolgen hebben voor de betrokkenen, tot sluiting van hun zaak aan toe. Broers is met zijn ramen door die screening gekomen, maar een ook aanwezige collega wacht moet dat nog afwachten. En een ander is in een rechtszaak met de gemeente verwikkeld over onder meer zijn speelhallen. Niet alleen vinden zij die screening een kwestie van omgekeerde bewijslast, ook betwisten zij cijfers waarmee de gemeente strooit. D66 heeft toegezegd te zullen nagaan welke aantallen prostitutieramen en gokhallen nu correct zijn.

Het is spannend om te zien hoe de gemeente in de toekomst de Wet Bibob zal hanteren, want veel bonafide ondernemers vinden dat ze ten onrechte in een crimineel daglicht worden geplaatst. De beeldvorming in de media is daar mede oorzaak van. Afgezien van die onvrede, en ‘de ongezellige sfeer omdat veel rode lichten zijn verdwenen’, toonden alle betrokkenen zich bereid mee te denken over de nieuwe situatie die inmiddels wel degelijk aan het ontstaan is op de Wallen. Zo kunnen de raamexploitanten goed door één deur met de houders van de modeateliers, die graag langer willen blijven. Overigens doet zich nu de waarschijnlijk wereldwijde unieke situatie voor dat in die ateliers officieel wel prostitutie mag worden bedreven, maar geen kleding mag worden verkocht (dat is vastgelegd in het bestemmingsplan). Ook werd opgemerkt dat de meeste panden zich louter door hun architectuur voor weinig anders lenen.

Kortom: iedereen wil graag meer kwaliteit, maar daarvoor zal nog wel wat oud zeer moeten worden verwerkt, en bereidheid tot samenwerking niet alleen met de mond moeten worden beleden. Zo is het merkwaardig dat nog niet alle ondernemers in het 1012-gebied zich in één samenwerkingsorgaan hebben verenigd. D66 Binnenstad blijft de ontwikkelingen nauwgezet volgen. Want het stadsdeel gaat niet over de Wet Bibob en het algehele prostitutiebeleid van de gemeente, maar bijvoorbeeld wel over bestemmingsplannen voor het gebied. Het is wel ons stadsdeel!

Verboden woord
Dit alles slechts als inleiding op het Verboden Woord van de Maand. Meerdere gespreksdeelnemers namen namelijk het woord upgraden in de mond. Een woord dat smaakt alsof je een bord zand moet leegeten. Alsof er weer een niets toevoegende nieuwe versie van je software beschikbaar is. Wat zij daarmee bedoelden? De kwaliteit van het gebied op een hoger peil brengen. De openbare ruimte verbeteren. Het niveau opkrikken desnoods. Alles beter dan upgraden. Blijf kritisch op uw politici, ook tijdens de komende verkiezingen! Hoort u een holle frase, leest u een loze term? Laat het ons weten.