Het stadsdeel Nieuw-West bestaat sinds maandag officieel. Er is een deelraad geïnstalleerd en een dagelijks bestuur benoemd. Hoewel de bijeenkomst in het stadsdeelkantoor van Slotervaart (voortaan ‘gewoon’ een wijk) een feestelijk karakter had, beet de oppositie toch even venijnig van zich af over de bestuurssamenstelling. Daarna werd het college PvdA-D66-GroenLinks alsnog geïnstalleerd.
Het is zover. Amsterdam Nieuw-West heeft een coalitie: PvdA, GroenLinks en D66. Vanavond informeerde D66 haar leden in het stadsdeelkantoor van Slotervaart, waarna coalitiegenoot PvdA het nieuws de wereld in stuurde. De lijsttrekkers Achmed Baâdoud (PvdA), Ronald Mauer (D66) en Paulus de Wilt (GroenLinks) treden alledrie toe tot het dagelijks bestuur. Van Baâdoud was al bekend dat hij de stadsdeelvoorzitter wordt. In het vijfkoppige bestuur levert zijn partij nog twee wethouders. Dat zijn twee vrouwen van buiten het stadsdeel: Els Verdonk, momenteel wethouder in Zuidoost, en gemeenteraadslid Jesse Bos.
D66 is de grote winnaar van de gemeenteraadsverkiezingen in Amsterdam. Van twee naar zeven zetels in de gemeenteraad. Van twee naar zeven zetels in stadsdeel Centrum. Naar zes zetels in Zuid. Naar vijf zetels in Oost. Naar vijf zetels in West. Naar vijf zetels in Zuidoost (met OZO). Van één naar drie zetels in Nieuw-West. En van nul naar twee zetels in Noord. Ageeth en verder iedereen die betrokken was bij de campagnes in de hele stad, bedankt! En alle kiezers natuurlijk ook. Het wordt anders in Amsterdam!
Vandaag is het zover: Nederland gaat naar de stembus. Amsterdam dus ook. Zelf stemde ik op het Calvijn-college in Slotervaart. Twee bewakers voor de deur, wat giebelende Marokkaanse meisjes op het schoolplein en het stembureauteam keurig in het gelid zittend achter een tafel in de gymzaal. Het stemmen was zo gebeurd. Ja. Anders. D66. Nu is het lang wachten op de uitslag. Waar ben jij vandaag gaan stemmen?
We staan aan de vooravond van de zoveelste politieke omwenteling in korte tijd. Woensdag kiest Nederland zijn nieuwe gemeenteraden en dreigen de twee grootste partijen, PvdA en in iets mindere mate CDA, veel zetels te gaan verliezen. Tegelijk zijn er ook beoogde grote winnaars: de Partij voor de Vrijheid (PVV) in Almere en Den Haag, maar vooral ook D66. De democraten doen in een record aantal gemeenten mee, waardoor maar liefst 80% van de Nederlanders op D66 kan stemmen. Als Amsterdammer gaat mijn meeste belangstelling uit naar de revolutie in de hoofdstad: verliest de PvdA een derde of misschien zelfs wel de helft van zijn electoraat? D66 ligt op de loer om de macht over te nemen.
Hij is dit weekend in Amsterdam, de campagnebus van D66. Zondag is partijleider Alexander Pechtold zelf van de partij, op de slotmanifestatie in Small Project Space. Vrijdag deed de bus al even het centrum van de stad aan, evenals twee grote pleinen in Nieuw-West: Plein ’40/’45 en het Osdorpplein. Naast de lokale lijsttrekkers Ageeth Telleman (D66 Amsterdam) en Ronald Mauer (D66 Nieuw-West) waren ook Kamerlid Fatma Koser Kaya en partijvoorzitter Ingrid van Engelshoven van de partij.
Hoeveel zetels gaat D66 straks behalen in Amsterdam en haar stadsdelen? In de peiling voor de gemeenteraad steeg de partij van 8 naar 9 zetels, dus zitten we de PvdA op de hielen. Er zijn helaas nauwelijks peilingen voor de afzonderlijk stadsdelen, maar vandaag hoorde ik een actuele prognose uit Amsterdam Noord: daar lijkt D66 vijf van de 29 zetels te gaan halen. Eens kijken hoe dat in de andere stadsdelen uitpakt. Nog een paar dagen geduld!
Campagne voeren is een circus. Eens in de zoveel tijd wordt het bij jou in de buurt opgebouwd en hangt de hele stad vol posters. Dezer dagen maakt het campagnemonster veel kabaal voor de ras naderende gemeenteraadsverkiezingen. Ook D66 is druk aan het flyeren, posters plakken, bijeenkomsten organiseren, netwerken en debatteren. Als kandidaat-raadslid in stadsdeel Nieuw-West doe ik daar uiteraard fanatiek aan mee. Een fotografisch inkijkje in het circus van de campagnetijgers.
Campagne voeren is overal aanwezig zijn om mensen te overtuigen van jouw politieke visie. Ook dit weekend weer staat D66 weer op menig markt of plein, schuiven we aan in debatten en wordt er volop geflyerd, gefolderd, geplakt of gecanvast. Zoals ik in mijn vorige bijdrage al schreef, speelt ook internet (oftewel: Politiek 2.0) een rol. Reken er niet op dat ieder campagnefilmpje een YouTube-hit wordt, maar denk vooral in het naijleffect: mensen kunnen je boodschap opzoeken wanneer ze willen.
Via een Google Maps-applicatie bevatten de afdelingssites van D66 een plattegrond waar je alle lokale filmpjes kunt koppelen aan de locatie waar ze over gaan. Klinkt allemaal reuze technisch, maar dat valt reuze mee. En wie dacht dat filmpjes maken een kapitale bezigheid is, heeft het ook mis. Een camera en wat montage-skills zijn voldoende. Voor je het weet staat je lijsttrekker (in dit geval Ronald Mauer van D66 Amsterdam Nieuw-West) op YouTube een beknopt verhaaltje te vertellen over stedelijke vernieuwing, in de wijk waar het over gaat. Vergeet alleen niet ze ook actief te distribueren. Bijvoorbeeld via een blogje als dit.
Succes met campagne voeren!
Verkiezingscampagnes spelen zich meer en meer op internet af. Barack Obama werd er president mee, zo klinkt het vaak wat overdreven. Ook in de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen is internet niet meer weg te denken. Partijen en politici twitteren, bloggen, hyven en facebooken dat het een lieve lust is. De Stemwijzer is een dusdanig groot machtsmiddel geworden dat partijen keihard hebben onderhandeld over de vragen en antwoorden, en er uiteraard een nagenoeg identieke concurrent opdook, Kieskompas. Daarnaast zijn er allerlei websites waar je je als partij of kandidaat kunt presenteren. Zet dat zoden aan de dijk?
Vooropgesteld: politieke partijen doen er in de eerste plaats goed aan om hun eigen lokale site op orde te hebben. Hoewel de meeste kiezers zich hooguit baseren op krantenkoppen en oneliners in het NOS Journaal, moet je voor de serieus geïnteresseerde stemmer de belangrijkste informatie over programma en kandidaten goed online hebben staan. Belangrijker nog is dat die informatie goed is verwerkt in de Stemwijzer. Voor D66 in Amsterdam Nieuw-West ben ik daarbij betrokken geweest; het is een heel gepuzzel. Wat immers te vinden van een verwarrend standpunt van een politieke concurrent?
Als de Stemwijzer en de eigen site op orde zijn (en dat zijn ze natuurlijk al lang, nietwaar?) is het zinvol om ook elders op internet aanwezig te zijn. Cruciaal voor landelijke politici, maar op lokaal niveau is die invloed toch wat beperkter. Het is immers schieten met hagel. Zo nodigt de Utrechtse CDA-kandidaat Chantal Hakbijl me via Google Ads op mijn eigen weblog regelmatig uit om toch vooral op haar te gaan stemmen. Beetje lastig, als Amsterdammer.
Een website die blogs, tweets en overige online activiteiten van lokale politici in kaart brengt, is Volgdeverkiezingen.nl. Daar kun je zoeken per stad, of zelfs per stadsdeel (waar in enkele grote steden op 3 maart ook verkiezingen zijn). Ook dagblad Trouw heeft een speciale verkiezingspagina ingericht op Trouw In De Buurt. Met behulp van Google Maps kun je naar kandidaten in de regio zoeken, die zichzelf daar kunnen introduceren.
Als kandidaat in de hoofdstad kun je je ook presenteren op de website Nieuws Uit Amsterdam. Niet alleen word je in een overzicht opgenomen, maar ook hier kun je een persoonlijk verhaal kwijt. Een compact overzicht van hoofdstedelijke partijen en hun kandidaten is te vinden op Amsterdam Centraal.
Maar zoals gezegd: het is vaak schieten met hagel. Toen ik in mijn status-update op Facebook meldde dat ik op 3 maart verkiesbaar ben als kandidaat-raadslid in Amsterdam Nieuw-West, kreeg ik een felicitatie van een Amerikaanse vriendin in New York. Heel aardig, maar een extra stem levert dat natuurlijk niet op. Maar goed, dat gold ook voor Obama: eind 2008 kon ik niet op hem stemmen, ook al is hij mijn vriend op Facebook.
“Opvallend veel noeste werkers in reclame, marketing en media gaan in de lokale politiek”, schrijft reclamevakblad Adformatie deze week. “Jeukt de maatschappelijke plicht? Te weinig werk? Vervelen ze zich thuis?” Ook ik sta in dat bericht, als nummer vijf op de kandidatenlijst van D66 in stadsdeel Nieuw-West. En ja, bij mij is het inderdaad die jeuk.
Zowel landelijk als op lokaal niveau staat er deze jaren politiek gezien veel op het spel. Maken we in tijden van crisis wel de juiste keuzes? Hopelijk krijgen we volgend jaar een regering met meer daadkracht en toekomstvisie. Dit jaar al draait het in Amsterdam om het oplossen van grootstedelijke problemen met onderwijs, infrastructuur, evenwichtig woonbeleid, integratie, criminaliteit en sociale cohesie. Daarbij zijn structurele oplossingen nodig, dus geen uitstelgedrag of het isoleren van allochtone bevolkingsgroepen.
(Leest allen het net verschenen boek ‘Hoezo mislukt?’ van D66-lid Frans Verhagen over het Nederlandse integratiebeleid.)
Met de gemeenteraadsverkiezingen in aantocht heb ik afgelopen najaar besloten mezelf verkiesbaar te stellen voor de deelraad van Nieuw-West. Dit stadsdeel, met ruim 130.000 inwoners, is een samenvoeging van Slotervaart, Osdorp en Geuzenveld-Slotermeer. Misschien wel meer dan elders in de hoofdstad spelen hier de echte grotestadsproblemen in verhoogde mate. Politiek gezien dus wellicht het meest interessante stadsdeel van Amsterdam.
Als D66 in Nieuw-West straks bij de verkiezingen vijf van de 29 zetels in de wacht sleept, mag ik de partij vertegenwoordigen in de deelraad. Ik ben zeer gemotiveerd om dat te gaan doen. Sommige mensen vinden dat ik me als journalist niet in de actieve politiek mag begeven. Dat vind ik een ouderwetse gedachte. Nieuws en opinie lopen steeds meer door elkaar heen. Daarbij komt dat iedereen een politieke voorkeur heeft, ook iedere journalist. Ik denk dat het eerlijker en transparanter is als je, zoals ik, nooit geheimzinnig doet over je politieke voorkeur.
Mocht ik inderdaad de actieve politiek in gaan, dan zien we tegen die tijd (begin mei) wel weer hoe zich dat verhoudt tot mijn journalistieke werk, in dit geval voor de progressieve opiniesite Joop.nl. Feit is dat ik daar juist mede vanwege mijn politieke kleur voor ben gevraagd. Het begrip ‘progressief’ reikt volgens Joop.nl van D66 tot aan de SP. Zo breed is ook de blik van de redactie. Het lidmaatschap van een politieke partij is daarbij geen enkel bezwaar.
Het mooie van de politiek is dat niet ik maar de burger bepaalt. Die beoordeelt de lokale kandidaten op hun bijdrage aan het politieke debat, maar laat zich zeker ook leiden door de landelijke prestaties van politieke partijen. Hoogleraar bestuurskunde Pieter Tops schreef dit weekend een goed opiniestuk voor NRC Handelsblad, waarin hij stelt dat sterke lokale politiek nodig is om het verschil te maken op plaatselijke problemen omtrent met name kwaliteit van onderwijs en het gedrag in de publieke ruimte. Er ligt dus een grote verantwoordelijkheid te wachten. Het jeukt!
