Archief voor maart, 2011

Tramdebacle

Donderdag, 31 maart , 2011

Niet lang geleden kon u op onze website lezen dat D66, VVD en PvdA een veilige en aantrekkelijke oplossing willen voor de tramsporen in de Ferdinand Bolstraat. Net als de ondernemers willen wij dat er een enkelspoor (zoals in de Leidsestraat) komt in plaats van het dubbelspoor dat er nu ligt: dat maakt de toch al niet zo brede straat veiliger en het winkelgebied aantrekkelijker. Niet onbelangrijk met het oog op de toekomst, wanneer we extra voetgangersstromen mogen verwachten na de opening van de Noord/Zuidlijn. Bovendien behoren op dit moment zowel het kruispunt Ferdinand Bolstraat/Ceintuurbaan als het kruispunt Ferdinand Bolstraat/Stadhouderskade tot de blackspots van de stad: de meest gevaarlijke kruispunten met de meeste ongelukken.

Impasse
Helaas was er een impasse ontstaan tussen enerzijds de ondernemers en het stadsdeel en anderzijds de centrale stad in de persoon van wethouder Wiebes (VVD). Wethouder Wiebes leek – ondanks eerdere beloftes door de stad aan bewoners en ondernemers – niet bereid een enkelspoor aan te leggen en de Ferdinand Bolstraat op een veilige manier opnieuw in te richten. Wij wilden die impasse doorbreken door een bedrag ter beschikking te stellen voor het aanleggen van een enkelspoor. Het verdere overleg tussen stadsdeel en centrale stad wachtten wij toen in spanning af.

Tot onze grote verbazing bleek echter kort daarna dat het beloofde enkelspoor er niet kon komen: daar was nu geen tijd meer voor, zeiden wethouder Wiebes en de Dienst Infrastructuur Verkeer en Vervoer (DIVV). De tramrails moesten immers vervangen worden, en dubbelspoor door dubbelspoor vervangen zonder een herinrichting is sneller en goedkoper dan de enkelspooroptie.

Geen regie, geen actie
De afgelopen tijd was er in de centrale stad dus niks gebeurd om die enkelspooroptie wel mogelijk te maken: wethouder Wiebes had geen regie gevoerd en hij en zijn DIVV hadden ofwel zitten slapen of waren gewoonweg niet bereid mee te werken aan de enkelspoor optie. Bizar genoeg legde Wiebes de schuld ook nog bij stadsdeel Zuid, terwijl stadsdeel Zuid (wethouder Marco Kreuger, ook VVD) juist voortdurend aan de bel heeft getrokken bij Wiebes en de DIVV. Toen die na maandenlang aandringen door het stadsdeel wilde praten, bleek het al te laat om nog voor de enkelspoor optie te kunnen kiezen.

Al met al een treurige situatie. Het enkelspoor zal er zeer waarschijnlijk wel komen, maar pas over een paar jaar. Dat betekent dus: voor een tweede keer de straat openbreken en voor een tweede keer kosten maken.

Rode Loper
Wij hopen dat er nu zo snel mogelijk duidelijkheid komt over de herinrichting van de Ferdinand Bolstraat. De inzet van D66 is een verkeersveilige en aantrekkelijke Ferdinand Bolstraat als onderdeel van de zogenaamde “Rode Loper” (het voetgangers- en fietsvriendelijke (winkel)gebied boven de Noord/Zuidlijn dat een “visitekaartje” voor Amsterdam moet worden), zoals dat ook in het verleden de inzet van D66 was. In 2005 dienden wij al een voorstel in om extra te investeren in de herinrichting van de Ferdinand Bolstraat, en in 2008 kregen wij steun voor ons voorstel om de Rode Loper door te trekken tot en met het Cornelis Troostplein.

Laten we hopen dat ook wethouder Wiebes voortaan de eerder gemaakte beloftes en de veiligheid, kwaliteit en aantrekkelijkheid van de Ferdinand Bolstraat blijft koesteren.

Meer informatie over de plannen met de Ferdinand Bolstraat? Mail mijn collega Eelco Huizinga!

Meidenwerk

Woensdag, 23 maart , 2011

Raadsleden hebben regelmatig individueel contact met bewoners, ondernemers en organisaties in het stadsdeel. Soms gaan ze ook gezamenlijk – met alle partijen – op werkbezoek. Deze maand had de griffie – die de deelraad ondersteunt – mede op ons verzoek een werkbezoek jeugd & veiligheid georganiseerd. Vertegenwoordigers van VVD, PvdA, GroenLinks, SP en D66 waren erbij.

Op het programma stonden onder gesprekken met jongeren zelf, met (andere) bewoners, jongerenwerk, streetcornerwork, straatcoaches en welzijnsorganisaties. Ook om nu eens zelf te kunnen zien wat al die verschillende organisaties nu eigenlijk doen en op welke manier bewoners en de jongeren daarbij betrokken zijn. Misschien is het van belang daarbij op te merken dat het stadsdeel vooral een rol heeft aan de preventieve kant. Als het gaat om repressie hebben de politie en het Openbaar Ministerie het voortouw.

Drie verschillende locaties werden bezocht: het Gelderlandplein in Buitenveldert, het van Tuyll van Serooskerkenplein en tot slot het Smaragdplein in de Diamantbuurt. De problematiek verschilt erg per locatie. Op het Gelderlandplein gaat het vooral om jongeren die een plek zoeken waar ze kunnen hangen, voetballen, praten, enzovoorts. Soms doen ze dat op locaties waar ze geluidsoverlast bezorgen voor bewoners, gelukkig kunnen ze ook in het Multifunctioneel Centrum Buitenveldert terecht. Op het van Tuyll van Serooskerkenplein spraken we bewoners die zich grote zorgen maken over de sfeer op het plein, die in het verleden grimmig was. Ook het zwerfafval van scholieren en de scooters die over het plein met de kinderspeelplaats scheuren waren grote ergernissen.

Meidenwerk
In de Diamantbuurt ten slotte is de problematiek waarschijnlijk het meest ingewikkeld. We waren onder meer te gast bij het meidenwerk, waar jonge meiden tussen ongeveer 14 en 22 jaar terecht kunnen. Ze bespreken met de meidenwerkers en elkaar problemen, maar doen samen ook leuke en leerzame dingen, zoals het volgen van een cursus debatteren. Bijdehante grappen en heftige en openhartige verhalen over thuissituaties wisselden elkaar af. Dit zijn meisjes die echt niet snel naar Bureau Jeugdzorg gaan, maar een laagdrempelige voorziening als het meidenwerk is voor hen wel aantrekkelijk. Het meidenwerk biedt hen iets wat ze thuis waarschijnlijk niet zo snel of nooit zullen krijgen. De manier waarop de meisjes zelf vertelden over hun ervaringen was indrukwekkend.

Straatcoaches en streetcornerwork
Verder spraken we met straatcoaches en streetcornerwork. Sinds september heeft stadsdeel Zuid in deze buurt straatcoaches, die jongeren aanspreken die overlast veroorzaken. Ze werken samen met de politie en “gezinsbezoekers” (die afspraken maken met de ouders van overlast veroorzakende jongeren). In andere stadsdelen blijkt deze aanpak te werken. Streetcornerwork heeft een andere taak: hun “veldwerkers” gaan de straat op, maken contact met groepen jongeren die niet makkelijk te bereiken zijn en bouwen een vertrouwensband op. Ze weten daardoor wat er speelt en kunnen de jongeren die daar nog voor open staan doorverwijzen naar allerlei (hulp)voorzieningen. Ze proberen als het ware een brug te slaan van de jongeren naar de maatschappij.

Maar werkt het ook?
Al met al een goed werkbezoek, dat meer inzicht gaf in de manier waarop verschillende instanties en organisaties elkaar aanvullen op het gebied van jeugd en veiligheid dan de diverse nota’s die we al hebben kunnen lezen. Het belangrijkste is natuurlijk dat al die inspanningen ook effect hebben, hoe moeilijk het ook kan zijn dat precies te meten. Als je bewoners zelf spreekt over de Diamantbuurt zijn de geluiden heel wisselend. Veel bewoners ervaren nauwelijks tot geen overlast en herkennen zich helemaal niet in het zwarte beeld dat soms in de media wordt geschetst. Anderen ervaren juist veel overlast, geven aan bedreigd te worden of te worden geconfronteerd met vernielingen. Dat het beter kan mag wel duidelijk zijn, wij zullen – zeker met de naderende zomer – nauwgezet de ontwikkelingen volgen. Laten we hopen dat de inzet van het stadsdeel ook zijn effect heeft.

Reageren? Heel graag. U kunt mij mailen op a.scholtes@d66.nl