Het was een beetje een onrustige week. Een hoop gedoe rond Wilders en een rapport waarin radicalisering beschreven wordt, wat nog moet verschijnen. We wachten het af.
Gedoe ook omdat Balkenende dadelijk niet bij het AOW-debat aanwezig wil zijn, wat we nu al twee weken hebben uitgesteld. De fractievoorzitters van de oppositie komen, maar de architect van de crisismaatregelen, Balkenende, wil zelf niet komen om te discussiëren in de Kamer. Dat is natuurlijk ook niet zo gek want hij is druk bezig met Europa. Wordt hij het wel? Wordt hij het niet? Nou, we gaan het zien. Maar je merkt een beetje kribbigheid hier in Den Haag: “Wat wil je nou? Wil je blijven? Nou, kom op dan! Verdedig je plannen, of ga weg. Maar ga dan ook weg!”
Voor ons, D66, word het een spannend weekend want aanstaande zaterdag hebben we congres in Breda. Natuurlijk kijken we vooruit met al die gemeenteraadsleden die dadelijk op lijsten staan op drie maart. Daar zal dus veel over gesproken worden maar het thema is ‘onderwijs en kennis’. Robbert Dijkgraaf komt praten, daar zie ik zeer naar uit.
Ik zelf, ik zal de stip aan de horizon gaan schetsen. Want het wordt belangrijk dat, wanneer de verkiezingen ook komen, D66 z’n eigen verhaal, z’n alternatief laat zien voor wat er nu gebeurt en dát zal ik doen met die stip aan de horizon. Maarja ik ben kunsthistoricus, dus dat zal ik op een manier doen waarbij ik mensen hoop mee te krijgen in een gedachtegoed wat eerst overzichtelijk is, maar misschien op den duur abstract wordt. Als je mijn speech wilt zien, dan kijk je op www.alexanderpechtold.nl of op www.d66.nl.

Toen dit kabinet twee-en-een-half jaar geleden aantrad spraken 80 zetels, drie partijen, hun vertrouwen uit in dit kabinet. Dat betekent dat de rest van de kamer eigenlijk het onverschillig laat dat zo’n kabinet aantreed. De vertrouwensregel in ons staatsrecht betekent dat als je een kabinet steunt, je dat eigenlijk niet uitspreekt. En als oppositie spreek je al helemaal niets uit want het is het kabinet van een ander. Dat is een traditie, maar daar is de laatste tijd, door types als Wilders en Verdonk, flink de hand mee gelicht. Zij dienen bij ieder verschil van mening dat ze met het kabinet hebben een motie van wantrouwen in en daarmee wordt zo’n instrument een holle frase.

Afgelopen week moest ook D66 beslissen of wij een motie van wantrouwen, dit keer ook ingediend door de VVD, zouden steunen. D66 heeft, net als de VVD, een lange bestuurderstraditie en wij nemen onze verantwoordelijkheid zeer serieus. Een motie van wantrouwen is eigenlijk zoiets als weglopen want als hij niet word aangenomen sta je voor de rest van de periode buitenspel. Zo’n motie moet je dus heel serieus afwegen.

Dat was na afgelopen week niet makkelijk; het kabinet faalde en de persoon Balkenende was echt flink aan het stunten. Maarja, hebben wij er echt geen enkele hoop meer op dat er wat veranderd? Dat is de vraag. Waren onze plannen zo afwijkend? Ja natuurlijk, voor zeven miljard hadden wij andere ombuigingen dan dit kabinet. Maar door druk van de Kamer is er nu de afspraak dat de plannen, die ze nu aan het maken zijn, eerder komen dan gepland. Niet meer zo rond de zomer, maar maart of april.

Voor ons gold dat nu een motie van wantrouwen indienen, in de toch al gepolariseerde verhoudingen, ten tijde van een economische crisis, niet verantwoord was. Ik heb veel kritiek op dit kabinet, maar ik zal ze tot het uiterste, tot het uiterste bewegen om wat te gaan doen. Wij hebben de plannen al laten zien, wij hebben laten zien dat je daar de eerste stappen kunt maken. In maart of april zal het heel belangrijk zijn wat dan onze afweging word.

Dit is een transcriptie, gesproken tekst geldt.