Videoblog Alexander Pechtold van 14 september 2009 

Het is de dag voor Prinsjesdag. En ja, wij hebben ons aan het embargo gehouden. We hebben netjes onze stukken opgehaald, het hele weekend zitten lezen en pas morgen, ik zal er een apart videoblog voor opnemen, ga ik echt reageren. Dan ga ik ook echt onze tegenbegroting presenteren, per videoblog, voor de kijkers.
Maarja, het is toch een beetje spannend. Vanavond ga ik namelijk naar Pauw en Witteman om daar, samen met Halsema, Rutte en Kant, al een beetje voor te beschouwen. En misschien kunnen we het dan toch niet laten om iets uit de miljoenennota te vertellen. Maarja, als ik niks zeg dan verklap ik eigenlijk alles, want het is niks.

Ik heb het gehele weekend gelezen, en dan lees je over de toestand in de wereld; en hoe de bankencrisis ontstaan is; en hoe dat in de jaren dertig ging; en hoe andere landen dat hebben gedaan, zoals Japan in de jaren tachtig; en wat we zouden kunnen doen in 2020; en dan, opeens, ben je op de laatste pagina.
En waar is het beleid nou? We gaan toch niet meemaken dat we nu de vierde kolom, de ambtenaren, aan het werk gaan zetten om ergens in 2010 met plannen te komen, die in 2011, het verkiezingsjaar, misschien tot iets gaan leiden. Nou daar gaan we morgen maar eens flink over te keer.

Vanavond ga ik mij daar dus alvast even voorbereiden, maar vanochtend had ik ook best een moeilijke vraag te beantwoorden. Ik heb jonge kinderen, vijf en zes jaar oud, en ik breng ze op maandag altijd even naar school toe. Vanochtend kreeg ik vanaf de achterbank de vraag: “Papa, wat ga je dan de komende dagen doen?” Ik zei: “Nou, ik ga naar Prinsjesdag.” “Wat is dat, Prinsjesdag?” Ik denk jeetje hebben we een paar weken geleden seks behandeld, maar wat ga ik nu vertellen over Prinsjesdag? Ik zei: “Nou, dat is wanneer de koningin voorleest in de Tweede Kamer”. “Ah” zei de jongste van vijf, “Sprookjes?”. Naja, we zullen het zien. Ik praat liever over seks.